null Beeld

Las Vegas na de ramp: honderden mensen nemen schietles

Hoe pak je het leven weer op na een massamoord in je stad? Je kan huilen en rouwen. Of je kan een schietclub binnenstappen, een pistool laden met nepkogels en je magazijn legen op de mensen rondom je. In Las Vegas kiezen honderden mensen voor het tweede. Vuurwapentraining als voorbereiding op de volgende mass shooting.

'We schieten met échte pistolen op échte mensen!'

Dit is geen schietbaan, dit is een arena. De schietschool van Nephi Oliva, even ten westen van de beroemde Strip van Las Vegas, is elke vrijdagavond het toneel van man-tegen-mangevechten. Met echte vuurwapens en echte mensen, alleen de munitie is nep. Hier schiet je niet op een papieren schijf: je traint met een doelwit dat beweegt en terugschiet. Er is harde muziek, veel knipperend licht, soms het geratel van het machinegeweer waarmee Oliva in de lucht vuurt om de concentratie van de schutters te testen.

Als toerist kun je komen kijken of zelf een gevecht aangaan. Het hoort bij Las Vegas, stad van extreem entertainment. Ook daags na het bloedbad op de Strip rijden Humvees door de straten om vakantiegangers in stijl naar een schietbaan te brengen. ‘Schiet volautomatisch!’ staat in grote letters op de zijkant van zo’n legervoertuig. Ongepast, nu 59 families rouwen wegens zulke automatische wapens? Nephi Oliva vindt van niet. Hij biedt alle inwoners van Las Vegas gratis vuurwapentraining aan in zijn arena. Wie zich na de massamoord op de Strip onveilig voelt, mag bij hem langskomen voor lessen.

Nephi Oliva «Eerst is er de schok, dan de rouw, en dan kom je in de fase van vastberadenheid. Hoe ga je voorkomen dat zoiets nog een keer gebeurt? Niets is erger dan je hulpeloos voelen.»

undefined

'Journaliste Karlijn van Houwelingen met instructeur Nephi Oliva: 'Je moet klaar zijn om op een ramp te reageren, met een wapen''

En of de inwoners van Vegas zich hulpeloos voelen nadat dolle schutter Stephen Paddock 58 mensen doodde vanop de 32ste verdieping van het Mandalay Bay Hotel. Oliva toont zijn mailbox: hij kreeg 400 aanmeldingen in amper 24 uur tijd. Hij wil een journaliste die nog nooit een wapen in haar handen had best eens laten zien hoe zo’n cursus in zijn werk gaat.

OLIVA «Alles begint met je bewust zijn van de situatie. Altijd even kijken waar de nooduitgangen zijn, bijvoorbeeld. Zelfvertrouwen schrikt gespuis af. En als dat niet werkt, moet je klaar zijn om fysiek te reageren, met een wapen.»

Hij trekt een pistool uit zijn rek – een SIG Sauer P226, geliefd bij de speciale eenheden van de Amerikaanse marine – en boetseert mijn vingers om de kolf. Handpalm strak tegen de achterkant van de loop, doceert hij, want als het nodig is wil je een klap kunnen uitdelen met het wapen in je vuist.

‘Let op je vechthouding! Voeten uit elkaar, een beetje door de knieën, armen tegen het lichaam, vinger naast de trekker.’ Daar sta ik dan: een good guy met een gun. Volgens de voorzitter van wapenlobbyclub NRA de enige remedie tegen een bad guy met een gun.

Ik heb mijn twijfels. Als een moordenaar vanaf grote hoogte met automatische wapens op een menigte vuurt, zoals in Las Vegas, heb ik niets aan dit pistool. Een gitarist die op het getroffen countryfestival speelde, Caleb Keeter van de Josh Abbott Band, realiseerde het zich toen hij voor de zekerheid een afscheidsbericht aan zijn vrouw schreef. Hij was een groot pleitbezorger van ongelimiteerd recht op wapenbezit, zijn crewleden hadden legale wapens in de tourbus liggen. ‘Maar ze waren nutteloos,’ schreef hij op Twitter. ‘We konden ze niet gebruiken, want de politie zou kunnen denken dat we deel waren van de moordpartij en dan hadden ze ons misschien neergeschoten.’ Zijn conclusie: ‘Wapenregulering, nu!’

Na grote schietpartijen klinkt steeds de roep om strengere regels. Maar tegelijk doen wapenfabrikanten goede zaken. Klanten vrezen dat er nieuwe voorschriften komen die de aankoop zullen bemoeilijken. Of ze denken een wapen nodig te hebben om zich te beschermen. Zelfverdediging is voor veel Amerikanen erg belangrijk. Waar onze overheid burgers adviseert om bij een aanslag te vluchten of dekking te zoeken, geeft het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid nog een derde optie: vechten. Run, hide, fight, luidt het devies.

Oliva «Als iemand in het hotel gewapend was, had die misschien kunnen ingrijpen. De slachtoffers hadden zelf niets aan een wapen gehad, nee. Maar ze waren in elk geval niet weerloos gestorven.»

Oliva gaat liever strijdend de dood in, terwijl ik me weinig strijdbaar voel met een moordwapen in mijn hand. Het maakt me zenuwachtig. Wat doet dit ding, dat kan doden op het moment dat ik de trekker overhaal? Oliva geeft geen tijd om na te denken en laat het me proberen. Geen enorme knal of terugslag – het valt mee. Als je weet hoe het werkt, en er enige controle over hebt, is het plots minder schrikwekkend.

Carter, een gespierde twintiger in camouflagebroek, treedt op als ‘konijn’. Mijn uitdaging: de rode ballon op zijn helm raken. Hij rent wat heen en weer tussen de regentonnen in de arena, om mij de gelegenheid te geven hem te raken. Maar hij schiet ondertussen ook op mij.


Tegenkanting

Niet iedereen in Las Vegas is gelukkig met Oliva’s initiatief. Zijn Facebookpagina stroomt over van kritiek. Van meer wapens wordt niemand beter, schrijven critici.

Oliva «Het gaat niet om meer wapens in de handen van meer onverantwoordelijke mensen. Dat is geen oplossing, dat is deel van het probleem. Het gaat erom dat mensen die een wapen hebben beter getraind worden.»

Uit de SIG Sauer P226 komen – met míjn vinger aan de trekker – alleen afzwaaiers. Maar Carter komt vrolijk op me afrennen als ik drie magazijnen heb geleegd. ‘Je hebt me geraakt!’ Op de rechterkant van zijn borst. De simulatiekogel heeft een rood verfvlekje achtergelaten. Als dit echt was, was hij dood.

Alhoewel. Als dit echt was, was zijn wapen ook echt, en was ik vrijwel zeker eerder dood dan hij. En met mij een paar omstanders die geraakt zouden zijn door mijn afzwaaiers. Ondanks de aanwezigheid van talloze good guys met een gun.

© Algemeen Dagblad

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234