null Beeld

Lawless

Op de schitterende soundtrack van ‘Lawless’ vindt u – naast gruizige covers van Captain Beefheart, Link Wray en Townes Van Zandt – een merkwaardige, langs uw gebleekte botten trekkende, door de legendarische bluegrassartiest Ralph Stanley ingezongen hillbilly-versie van ‘White Light/White Heat’ van The Velvet Underground terug.

Die song, die verwijst naar de hallucinante impact van een methrush (White light goin’ messin’ up my brain / White light it’s gonna drive me insane), staat daar natuurlijk niet zomaar. De hoofdfiguren van ‘Lawless’ koken geen meth, maar houden zich bezig met de productie, distributie en occasionele inname van een even gevaarlijk, even verboden en even duizeligmakend goedje: whisky.

We zitten in de dolle jaren twintig, in de tijd van de beruchte drooglegging, toen de cowboys met hun pistolen stilaan plaats ruimden voor de gangsters met hun tommyguns. In die periode werd er vooral in Virginia naar hartenlust illegaal whisky gestookt - één van de mooiste beelden uit de film laat zien hoe de onherbergzame heuvels rond het stoffige stadje Franklin zijn bezaaid met de vuurtjes en de lichtjes van de illegale stokerijen.

‘Lawless’ vertelt het verhaal van de meest mythische bootleggers van de streek, de broers Bondurant: Forrest (Tom Hardy), een beer van een vent die zichzelf onsterfelijk waant; Howard (Jason Clarke), de dommekracht van de familie; en Jack (Shia LaBeouf), het ambitieuze nakomertje. De artisanaal gebrouwde whisky van de Bondurants behoort tot de beste van Virginia en de zaken gaan extreem goed – tot er een nietsontziende flik uit Chicago op hen neerklettert.

De ironie is dat deze waargebeurde, door en door Amerikaanse vertelling naar het witte doek werd gebracht door twee onversneden Aussies: Nick Cave, die zijn scenario baseerde op het boek ‘The Wettest County in the World’ van Matt Bondurant (Jacks kleinzoon), en John Hillcoat, de regisseur van ‘The Road’.

En het duo heeft - ondanks een jarenlange lijdensweg van financiële opdoffers - verdienstelijk werk geleverd: de voortreffelijke production design maakt dat je je echt in de jaren twintig waant, de trommelgeweren ratelen als in de beste gangsterfilms, de door Cave en Warren Ellis ingespeelde soundtrack is (zoals hierboven al vermeld) een juweel, en daarnaast zou ‘Lawless’ weleens de film kunnen zijn die ervoor zal zorgen dat u waardering krijgt voor Shia LaBeouf.

Toch is ‘Lawless’ een stuk minder straf en vermetel dan de vorige worp van Cave en Hillcoat, de uit 2005 daterende outback-western ‘The Proposition’ (die u absoluut eens op de kop moet tikken).

De redenen: Guy Pearce – afgeschoren wenkbrauwen, raar accent - gaat compleet over de top als de flik die de Bondurants het leven zuur komt maken, en wie over een goed stel oogballen beschikt zal merken dat er ook iets loos is met de fotografie: de pixelachtige look van de film (Hillcoat werkte met een nieuwerwetse digitale camera) wringt een beetje met de tijdsgeest die de cineast wil oproepen.

En, het dient gezegd, ook het scenario stelt uiteindelijk ietwat teleur: hoewel je de bekende obsessies van de Opperkraai (woede, religie, wraakzucht) hier en daar ziet opborrelen (bereid u voor op enkele misselijkmakende opstoten van bloedig geweld) gaat het drama gebukt onder een soort mechanische voorspelbaarheid. Niettemin: schol!

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234