null Beeld

Le tout nouveau testament

Ga heen, aanzie dit wonder, en vermenigvuldig u.

Hij heeft ons lang laten sudderen, maar nu is het grote moment eindelijk aangebroken: zes jaar na het luisterrijke ‘Mr. Nobody’ zwaaien de poorten naar het magische universum van Jaco Van Dormael – gelegen ergens tussen het Wonderland van Alice en Peter Pans Nooitgedachtland – opnieuw open. En wie binnentreedt, staat alweer een memorabele trip te wachten: u zult uw ogen uitkijken, u zult schateren, u zult er af en toe eentje wegpinken, en als het goed is zult u na afloop de zaal buitenwandelen – húppelen – in dezelfde gemoedstoestand als wij – blíj.

De plot kent u vast: God bestaat, hij woont in Brussel, en hij is een klootzak met het uiterlijk van Benoît Poelvoorde (een pitch om in te lijsten!). Gezeten in zijn werkkamer in een ordinaire driekamerflat, schept de Almachtige – sigaret tussen de lippen, fles whisky binnen handbereik, gigantische grijns op de smoel – er een duivels genoegen in om ons, zijn schapen, dag na dag te teisteren met zijn Wetten van de Universele Ellende. Het fenomeen waarbij u aan de kassa van de supermarkt net in díé rij staat die niet vooruitgaat? Een decreet van God, die u intussen vierkant zit uit te lachen.

Voor het overige houdt de Heer zich onledig met het tiranniseren van zijn 10-jarige dochter (Pili Groyne) en zijn echtgenote (Yolande Moreau), een moedeloos door het appartement sloffende huissloof die baseballprentjes verzamelt en iedere avond nog steeds een vierde bord op de eettafel klaarzet (de Vader: ‘Hij komt toch niet terug!’).

Poelvoorde vertolkt de rol van God, die de mensen ziet als speeltjes die hij naar hartenlust kan laten ruziën, op z’n Poelvoordes: luid, manisch, bezeten. Maar zijn rol is lang niet zo groot als u misschien denkt – de Heer is alomtegenwoordig, maar níét in ‘Le tout nouveau testament’. Dit is veeleer het verhaal van de dochter, Ea, die in navolging van haar oudere broer J.C. in opstand komt tegen haar vader: ze hackt zijn computer, ontketent een hemelse pr-ramp die algauw de naam Deathleaks meekrijgt, en glipt vervolgens via de trommel van een wasmachine Brussel binnen, waar ze op zoek gaat naar zes kersverse apostelen.

U vond de voorgaande zin te gek voor woorden? Dan hebt u de film nog niet gezien! Tussen de ontelbare vondsten, ideeën, wisecracks, grappen, overpeinzingen, beelden, shots (hilarisch: Poelvoorde die uit die wasmachine komt gekropen) en tableaus die Belgiës meest fantasierijke filmmaker als in een magische zondvloed op ons loslaat, zitten parels om nooit meer te vergeten: zo is het de eerste keer dat wij een bikini hebben horen omschrijven als ‘twee punten en een komma’ (pure poëzie vinden wij dat); is het de eerste keer dat we ‘La mer’, die oude kraker van Charles Trenet, hebben horen zingen door het geraamte van een vis; en is het zéker de eerste keer dat we Catherine Deneuve tussen de lakens hebben zien liggen met… Nou ja, u moet het met eigen ogen zien om het te geloven.

Maar het mooiste is nog dat Ea’s zoektocht naar de nieuwe apostelen gaandeweg doordrongen raakt van een stekend gevoel van melancholie; want kinderen worden volwassen, zo weet Jaco, en herinneringen hebben vaak iets verdrietigs. In de eindafrekening vonden we ‘Le tout nouveau testament’ net iets minder monumentaal en ook net iets vrijblijvender dan ‘Mr. Nobody’: het satirische spel dat Van Dormael hier met de schepping speelt, weegt uiteindelijk enkele onsjes lichter dan het doorleefde spel dat hij in ‘Mr. Nobody’ speelde met de Liefde.

Maar laat die laatste mijmering u als ’t God belieft niet tegenhouden: ‘Le tout nouveau testament’ is een wonder van verbeeldingskracht, een feest van de fantasie, en een hooglied van de cinema.

Wij twijfelen niet langer – Jaco is een heilige die over water kan lopen.


Bekijk de trailer:

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234