null Beeld

leon bridges - Good Thing

Ik weet niet wat het is met dit land en soul, en funk, en zwart. Goed, elk concert van Prince was hier altijd uitverkocht en ongeveer iedereen die ik ken, kijkt reikhalzend uit naar D’Angelo op Couleur Café, maar er zijn ook zwarte superstemmen die in pakweg Nederland volle zalen trekken maar dit landje overslaan. Mary J. Blige, om er maar één te noemen. En, nog akeliger, ik heb soulgiganten als Maxwell al gezien in – hoe is het in the name of the lord mogelijk – een halfvolle AB.

Als de immens getalenteerde Leon Bridges uit, of all places, Fort Worth in Texas, dus nu hier niet aanslaat, is het your loss. Grooves? Check. Songs? Check. Een soulvolle, flexibele stem die aartsmoeilijke falsetto, vibrato en tremolo moeiteloos doet lijken? Check. Die stem is al vergeleken met die van Sam Cooke, Marvin Gaye, Curtis Mayfield, Stevie Wonder en Otis Redding, maar ik vind ze zo goed dat ik Bridges geen oneer wil aandoen door hem met iemand anders te vergelijken.

De man heeft alvast één groot voordeel: één van zijn songs – ‘River’ uit zijn debuut ‘Coming Home’ uit 2015 – kreeg een plek op de soundtrack van de HBO-serie ‘Big Little Lies’. En net als Michael Kiwanuka met zijn ‘Cold Little Heart’ zag Bridges daarmee zijn bereik in één keer een stuk groter worden. Op Spotify zit ‘River’ inmiddels aan ruim 75 miljoen luisterbeurten. Het ideale moment dus voor deze opvolger, een plaat waarop flarden soul, lounge en r&b naadloos versmelten tot een sound die altijd smooth, zwoel en elegant is, maar die nooit klef wordt.

Met het supergroovy en bloedgeile ‘Bad Bad News’ kan mijn zomer niet meer kapot en ik kan niet wachten om ’m op Couleur Café (30 juni) én in de AB (2 november) live te zien, want ik wed dat hij anno 2018, na drie jaar toeren, op het podium nog beter is dan op plaat. Ik hoop alleen dat hij meteen veel verkoopt, zodat hij het zich kan veroorloven de perfecte groep en het prachtige orkest dat op deze plaat te horen is mee te nemen op tournee.

Pharrell Williams liet Leon Bridges in de VS al zijn voorprogramma spelen, en hij past maar beter op of hij wordt overklast. En dat Bridges in Zuid-Amerika support act was voor Harry Styles vergeef ik ’m graag, het publiek van Styles kan er maar wel bij varen. Eén bezorgdheid: Bridges toert onafgebroken – op de dag van Couleur Café speelt hij zelfs twéé concerten – dus ik hoop dat hij die geweldige, kristalheldere falsetto niet aan flarden zingt.

‘Good Thing’ is geen meesterwerk, niet alle songs zijn even goed. Maar toch: Raphael Saadiq, Michael Kiwanuka en John Legend zijn prima, maar Leon Bridges zal binnen enkele jaren nog een klasse hoger spelen, hoop ik voor hem en voor ons allemaal.

‘Good thing’? Great thing.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234