Leon Bridges: twaalf zielen, dertien ongelukken: 'Ik ben te laat geboren om Michael Jackson ooit live gezien te hebben, hoe tragisch is dat!'

Op YouTube noteerde een oververhitte fan over Leon Bridges: ‘Als Aretha Franklin de koningin van de soul is en James Brown de koning, dan is Leon Bridges de nieuwe Prince!’ Da’s een serieuze overdrijving, en net zoals bij de eindeloze vergelijkingen met Sam Cooke en Otis Redding is Bridges zelf er niet noodzakelijk blij mee.

'Ik ben te laat geboren om Michael Jackson ooit live gezien te hebben, hoe tragisch is dat!'

Dol zijn op de muziek van een artiest garandeert geenszins dat het prettig is die artiest te ontmoeten, noch dat je thuiskomt met een zinderend interview. ‘Good Thing’ is in zijn genre (soul en funk) de plaat van het jaar en Leon blijkt in levenden lijve zeer aimabel, maar óók het prototype van de zwarte Amerikaanse muzikant die zijn antwoorden doorspekt met zoveel you knows, shout outs en for reals dat je je na een minuut of twee afvraagt: ‘Wat heeft hij nu eigenlijk gezegd?’

Deze zomer stond hij op Couleur Café en op 2 november speelt hij voor een uitverkochte Ancienne Belgique. Als u daar niet bij bent, zult u geduld moeten hebben, want Bridges zal het de komende jaren te druk hebben met de grote wereld te veroveren om nog op te dagen in het kleine België.

HUMO Jouw songs worden geschreven door ene Todd Bridges. Is dat je broer?

Leon Bridges «Nee, dat ben ik. Voor de auteursrechten moet je je geboortenaam opgeven zoals hij op je geboortecertificaat staat, maar iedereen noemt me al eeuwen Leon, het was al mijn bijnaam op school – volgens sommigen leek ik op een acteur met die naam (Leon Robinson, die de hoofdrol speelt in ‘Cool Runnings’, red.).»

HUMO Je bent zanger, componist en performer. Was er ooit een plan B?

Bridges «Dit ís plan B. Ik wilde eerst danser of choreograaf worden.»

HUMO ‘Bad Bad News’ schenkt de wereld één van de meest smoothe pianoriedels. Was die riff de eerste vonk voor dat nummer?

Bridges «Nee, ‘Bad Bad News’ was eerst een ballad die ‘No Riches’ heette. (Zingt) ‘Ain’t got no riches, ain’t got no money that runs long…’ Mijn producer Ricky Reed zat te hengelen naar onuitgebracht materiaal en ik zong de ballad voor hem. De melodie was anders, de groove zat nog niet goed en het ritme was gezapiger. Tot mijn pianist die riff speelde tijdens een repetitie en iedereen opkeek. O, en a big shout out to Nate Mercereau, want hij heeft het arrangement en de klankkleur mee bepaald.»

HUMO Was die geweldige vraag-en-antwoordstructuur halfweg iets wat tijdens de repetitie werd geboren?

Bridges «For sure. We hebben alles uitgeprobeerd. ‘Bad Bad News’ is het resultaat van een heel team dat blijft zoeken en schaven tot alles goed zit. Er waren heel wat ad libs, improvisaties waarbij niemand nog wist wie wat had gezegd. All in the moment, man. Het moeilijkst was nog de juiste toonhoogte te vinden voor die zin: ‘They tell me I was born to lose’. In de eerste versie zong ik die nog hoger en sneller. Maar uitsloverij is niet altijd het juiste antwoord.»

HUMO Heeft iemand je dat ooit gezegd?

Bridges «Ja, en niet de minste: mijn toenmalige muziekleraar. Ik had net ‘Lisa Sawyer’ geschreven en ik speelde hem de song voor op mijn eerste gitaartje. Het komt hard aan als uitgerekend iemand die je moet opleiden en stimuleren, onomwonden verklaart: ‘Mmm, nee, hier zie ik geen toekomst in.’ En ‘Lisa Sawyer’ was niet alleen een goeie song, in mijn ogen dan, maar bovendien één over mijn moeder, dus zijn afwijzing woog dubbel. Crazy, huh?»

HUMO Ben je in de studio even streng als James Brown: boetes voor muzikanten die een steek laten vallen?

Bridges «Nah, I goof around all the time. Mijn drummer Joshua Block is nog erger. Ik geloof in toewijding, maar ook een losse, speelse sfeer werpt vruchten af. Als je niet bang bent om je als een idioot aan te stellen, dan ben je ook niet bang om te experimenteren. Als je mij sommige zanglijnen zou horen uitproberen, zou je zeggen: ‘Die vent kan niet zingen.’ Of: ‘Wat een sul.’ Maar plots komt er iets uit waarvan ik weet: dit werkt!»

HUMO In al je songteksten die niet over de liefde gaan, lijk je je best te doen om iets te zeggen over racisme, tussen twee regels in. Maar je wilt duidelijk niet bekendstaan als een politiek bewust artiest.

Bridges «For sure. Ik wil niet dat politieke kwesties mijn muziek overschaduwen. Maar ik ben een zwarte man en ik kom uit Fort Worth, Texas… Hoe kan ik niet iets zeggen over de vele vormen van subtiele discriminatie die ik aan den lijve heb ondervonden? Ik ben nooit echt gepest of geviseerd. Maar bij het opgroeien merk je dat… Hoe zal ik het formuleren? (Lange stilte) Ik merkte dat het Amerikaanse systeem niet werd ontworpen om iemand zoals ik te laten slagen. Vooral uit mijn kindertijd herinner ik me een sfeertje dat suggereerde dat wij zwarten op de één of andere manier minderwaardig waren. En recenter waren mijn stadsgenoten wel trots dat eindelijk iemand uit Fort Worth internationaal succes heeft, maar er waren ook haters die het niet konden verkroppen dat het een zwarte was.»

HUMO Aan welke van je video’s bewaar je de slechtste herinneringen?

Bridges «O, man, aan ‘Bet It Ain’t Worth the Hand’, met mijlen voorsprong, maar enkel omdat het zo ellendig koud was toen we die opnamen. Cold as crap (lacht).»

HUMO Je vermeldde net ‘Lisa Sawyer’. Daarin is sprake van een altaar en haar ‘voice like a symphony’. Zong jouw moeder in de kerk?

Bridges «Ja, ze zong in het koor tijdens erediensten. Op onze tak na woont mijn hele familie in New Orleans. Ik was er het laatst voor de begrafenissen van mijn ooms Gilbert en Victor. Mijn neef Troy heeft op de begrafenis van Victor een hemelse trompetsolo gespeeld. Ik wilde dat ik die had opgenomen, daar zat een prachtige song in… (Lacht) Ja, dat typeert de muzikant in mij, besef ik nu, dat ik me dát het best herinner.»

HUMO Je tourmanager zei me dat je contact hebt met Stevie Wonder. Hoe is dat gekomen?

Bridges «De eerste keer dat ik Stevie zag, was in de Rock & Roll Hall of Fame. Ik mocht daar als nieuwkomer aan het eind van de avond met al die levende legendes op het podium staan. Ik kon het niet geloven – ik, hier? Dat moet een vergissing zijn (lacht). Man, al die keren dat ik in de auto van mijn vader meezong met hits van Stevie, had ik nooit kunnen dromen dat ik ooit met hem op één podium zou staan. All that blasting of Stevie’s songs planted a seed in me. Toen kreeg ik voor het eerst het gevoel dat ik gemaakt was om te zingen. Toen mijn vader onlangs hoorde dat Stevie me zijn telefoonnummer had gegeven, heeft hij m’n telefoon afgepakt en Stevie meteen gebeld (lacht). Ik was zo beschaamd! ‘Why, why?! Dat dóé je niet, pa!’»

HUMO Ik ben er zeker van dat Prince ‘Bad Bad News’ heel goed gevonden zou hebben.

Bridges «Denk je? Ik hoop het. Ik heb het me eerlijk gezegd al vaak afgevraagd. Timing is alles in het leven: als mijn plaat twee jaar eerder was uitgekomen… Ik had het er gisteren nog over met mijn muzikanten: ik ben te laat geboren om Michael Jackson ooit live gezien te hebben, hoe tragisch is dat! Ik heb Prince nooit gesproken, maar hij zat in de zaal op de American Music Awards toen ik daar optrad met Macklemore, dus ik weet dat hij me heeft horen zingen. Dat vind ik al ongelofelijk. Had hij langer geleefd, dan had mijn vader hem kunnen bellen (lacht).»

HUMO Je hebt ook voor Barack Obama gezongen. Ik had het er gisteren nog over met een Amerikaanse vriend: de eruditie, de welbespraaktheid, de waardigheid en het charisma van Obama in contrast met de lichtzinnige middelmatigheid van het verschijnsel Trump… Heb jij ook het gevoel dat het peil van de democratie dankzij de dommere kiezers weer tien niveaus is gezakt?

Bridges «Wat denk je? (lacht) Maar we zouden het niet over politiek hebben. Die avond in het Witte Huis werd Ray Charles geëerd en ik heb ‘Lonely Avenue’ gezongen. Was ik nerveus? Da’s het understatement van het jaar (lacht). Obama heeft één van mijn songs later op z’n playlist voor de zomer gezet.»

HUMO In een Amerikaans interview een jaar geleden zei je dat je je enkel zorgen maakte over de reactie van je moeder op je songteksten. En?

Bridges «Ik maakte me zorgen omdat ik uit een strenggelovig gezin kom en niet-religieuze muziek al gauw als lichtzinnig en godslasterlijk werd gezien. En seks vóór het huwelijk was zondig. Ik wilde niet dat ze dacht dat haar zoontje van het rechte pad was afgedwaald. Toen in het ziekenhuis waar ze werkt een dokter vroeg of iemand iets bij de hand had om gezellige muziek door de intercom te jagen, duurde het geen seconde voor mijn cd van haar handtas naar de balie was verhuisd. Maar ze had wel een probleem met de tekst van ‘Mrs.’: ‘You climb on top of me’, enzovoort, dat vond ze niet geschikt voor een ziekenhuis.»

HUMO Zelfs niet voor de materniteit, waar ze de gevolgen van climb on top of me behandelen?

Bridges «Zelfs daar niet. Maar ze is trots op me, ze heeft er wel voor gezorgd dat iedereen wist dat het háár zoon was die daar zong, ook al ben ik niet altijd the good church boy.»

'Ik ben nog niet getrouwd. Ik heb het ook zo druk, en voor vrijheid valt ook iets te zeggen'

HUMO Ik zou meer vragen hebben bij de tekst van ‘Shy’: da’s de meest doortrapte, sluwe tekst om een vrouw in bed te lullen die ik de laatste tijd heb gehoord. En, werkt hij?

Bridges «Ja (lacht). Ik weet best dat een vrouw op haar gemak stellen en haar een vals gevoel van veiligheid geven een bedding legt, en zeggen dat het goed is dat ze haar schuchterheid overwint. En dat het nog handiger is om te beweren dat ze zich niet voor die schuchterheid moet schamen omdat ik zelf erg schuchter ben. Dat schept een band (grijnst). Maar ik lieg niet, het is zo: ik bén tamelijk verlegen. Nu al een heel stuk minder dan vroeger, maar toch.»

HUMO Het blijft me verbazen dat zoveel artiesten die van zichzelf beweren dat ze verlegen of onzeker zijn, toch moeiteloos kunnen optreden voor duizenden mensen.

Bridges «Dat klopt, op het woord ‘moeiteloos’ na. Ik moet me nog steeds forceren om op het podium extravert te zijn. Er zijn nog steeds momenten waarop ik denk: o, néé, ze kijken allemaal naar me!»

HUMO Ze hebben wel betaald om naar jou te mogen kijken.

Bridges «Ja, maar als je daar staat, denk je daar niet altijd aan. En ik hoor alleen de fouten. ’t Gaat al veel beter hoor, vroeger zag ik een concert als een heilige mis, nu heb ik alsmaar vaker de neiging om er een wild feest van te maken.»

HUMO Een andere song die vrouwen moet doen smelten, is ‘Beyond’. Ben je uiteindelijk getrouwd met de vrouw tegen wie je daarin zingt?

Bridges «Nee. Nog niet. One day. She’s always on my mind. Maar ik heb het zo druk en ik ben altijd van huis weg, op tournee…»

HUMO Op Couleur Café liet je je ontvallen: ‘I like to play the field.’ Een beleefde uitdrukking voor promiscuïteit.

Bridges «Tja, voor vrijheid valt ook iets te zeggen (grijnst).»

HUMO Leeft je grootmoeder nog?

Bridges «Nee, helaas niet meer. Waarom?»

HUMO In ‘Beyond’ haal je grandma aan alsof die over elke kandidate een veto kan uitspreken.

Bridges «Ze is één jaar na mijn geboorte gestorven. Maar ik hoor dat ze inderdaad over álles een veto kon stellen – hands down (lacht). Voor een deel gaat de tekst van ‘Georgia to Texas’ over de lange tocht die mijn familie heeft gemaakt, van totale armoede in Atlanta naar relatieve welstand in Fort Worth.»

HUMO Wat is een ‘504 girl’?

Bridges «Iemand die, zoals mijn moeder, in New Orleans werd geboren: 504 is een area code.»

HUMO Ben je enkel gelovig of ook bijgelovig?

Bridges «Soms is het moeilijk om niet een tikje bijgelovig te zijn. Ik heb mijn producer ontmoet omdat zijn vriendin op straat een opmerking maakte over mijn Wrangler-jeans. Waar had ik vandaag gestaan als ik toen een andere broek had gedragen?»


Bruine meisjes

HUMO Je eerste cd, ‘Coming Home’, was oldskool, je tweede is breder, smoother, swingender, moderner, commerciëler. Wil je het publiek van Pharrell en co. charmeren?

Bridges «Ik ben niet de reïncarnatie van Sam Cooke of Otis Redding, ik ben geen retroartiest, maar ik ben evenmin een imitator van de huidige hitmakers. Ik kan zijn zoals Bruno Mars, Kendrick Lamar, Anderson .Paak, Bryson Tiller en Usher, en tóch mezelf blijven. Be part of that conversation but still be me, you know?»

HUMO Eén van je beste songs, ‘So Long’, staat niet eens op je cd’s.

Bridges «Die schreef ik voor de soundtrack van ‘Concussion’. Man, ik weet nog dat ik op de première met Will Smith over de rode loper liep en dat hij constant grapjes maakte over de fotografen, de paparazzi, het pompeuze van de hele bedoening…»

HUMO Vind je het niet ironisch dat een deel van de zwarte cultuur weg van de soul evolueert? Ik hoorde dat het zwarte publiek op een Amerikaans festival zich afvroeg wat jij op die affiche deed.

Bridges «For real. Omgekeerd herinner ik me dat ik eens tijdens een live-uitvoering van ‘Brown Skin Girl’ riep: ‘Waar zijn mijn brown skinned girls?’ En toen pas viel me op dat het publiek overwegend blank was. Natuurlijk heeft dat geen belang, maar toch voelde het raar. Ik vind het choquerend dat jonge Afro-Amerikaanse muziekliefhebbers alles weten van hip-hop top 40 stuff en bijna niets over alle zwarte muziek die daaraan voorafging. Tegelijk pleit ik ook schuldig, want toen mensen mij in het prille begin vergeleken met Sam Cooke, wist ik ook amper wie dat was. Ik luisterde toen vooral naar R. Kelly

HUMO Noem eens iets wat niemand met jou associëert?

Bridges «Iedereen gaat er altijd van uit dat ik alleen naar soul luister. De laatste tijd luister ik vaak naar Townes Van Zandt. Iets aan zijn stem en de manier waarop hij z’n teksten brengt, hypnotiseert me. Ook hij is al dood, helaas. Net zoals John Lennon, die ik verafgood. Maar Drake vind ik ook geweldig. Ik heb een cover opgenomen van ‘Ohio’ van Crosby, Stills, Nash & Young. Terwijl ik aan ‘Good Thing’ werkte, heb ik zelfs naar Portishead en Van Morrison geluisterd. Dat zou je toch nooit denken? Tussen ‘Coming Home’ en ‘Good Thing’ heb ik nog een dozijn niet-uitgebrachte songs opgenomen waarvan sommige zelfs eighties-invloeden hadden. En ik ben verslaafd aan anime: ik ben dol op tekenfilms, om het even wat met superhelden erin. Ik ben zogenaamd volwassen, maar lang niet altijd (grijnst).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234