Leon Bridges: 'Uitsloverij is niet altijd het juiste antwoord'

Hij brak door met de hit ‘Coming Home’, leverde met ‘River’ een van de meest opvallende songs op de soundtrack van ‘Big Little Lies’ en bracht onlangs zijn uitstekende tweede plaat ‘Good Thing’ uit. Maar nog belangrijker: Leon Bridges (28), een van rijzende sterren van de soul, is dit weekend te bewonderen op Couleur Café.

Nu D’Angelo heeft afgezegd - The Lord geve dat het niét is omdat hij opnieuw aan de demon heroïne is ten prooi gevallen - is het aan Bridges om de kroon op Couleur Café weg te kapen. Maar als je daar niet raakt, ga dan zeker na de zomer kijken in de AB want Bridges zal het de komende jaren te druk hebben met de verovering van de grote wereld om nog op te dagen in klein België.

HUMO Jouw songs worden geschreven door ene Todd Bridges. Is dat je broer?

Leon Bridges «Nee, dat ben ik. Voor de auteursrechten moet je je geboortenaam opgeven zoals hij op je geboortecertificaat staat, maar iedereen noemt me al eeuwen Leon.»

HUMO ‘Bad Bad News’ schenkt de wereld een van de meest smoothe pianoriedels. Was die riff de eerste vonk voor dat nummer?

Leon Bridges «Nee, ‘Bad Bad News’ was eerst een ballad die ‘No riches’ heette. (Zingt) Ain’t got no riches, ain’t got no money that runs long…’ Mijn producer Ricky Reed zat te hengelen naar onuitgebracht materiaal en ik zong hem ‘No riches’. De melodie was anders, de groove zat nog niet goed en het ritme was gezapiger. Tot tijdens een repetitie mijn pianist die riff speelde en iedereen opkeek. Big shout out to Nate Mercereau, want hij heeft het arrangement en de klankkleur mee bepaald.»

HUMO Was die geweldige call & response halfweg iets dat tijdens de repititie werd geboren?

Bridges «For sure. We hebben alles uitgeprobeerd. ‘Bad Bad News’ is echt het resultaat van een heel team dat blijft zoeken en schaven tot alles goed zit. Er waren heel wat ad libs, improvisaties waarbij niemand nog wist wie wat had gezegd. All in the moment, man.’ Het moeilijkst was nog de juiste toonhoogte te vinden voor die zin ‘They tell me I was born to lose’. In de eerste versie zong ik dat nog hoger en sneller. Maar uitsloverij is niet altijd het juiste antwoord.»

HUMO Heeft iemand je dat ooit écht gezegd, in je gezicht, bedoel ik?

Bridges «Ja, en niet de minste: mijn toenmalige muziekleraar. Ik had net ‘Lisa Sawyer’ geschreven en ik speelde het hem voor op mijn eerste gitaartje. Het komt hard aan als uitgerekend iemand die je moet opleiden en inwijden en, denk ik toch, stimuleren onomwonden verklaart ‘Mmm, nee, hier zie ik geen toekomst in’. En niet alleen was ‘Lisa Sawyer’ een, denk ik, goeie song, maar bovendien is het een song over mijn moeder, dus zijn afwijzing woog dubbel. Crazy, huh?»

HUMO Ben je streng in de studio, het type James Brown: boetes voor muzikanten die een steek laten vallen?

Bridges «Nah, I goof around all the time. Ik geloof in toewijding maar ook een losse, speelse sfeer werpt vruchten af. Als je niet bang bent om je als een idioot aan te stellen, dan ben je ook niet bang om te experimenteren. Als je mij sommige zanglijnen zou horen uitproberen, zou je zeggen ‘Die vent kan niet zingen’ of ‘Wat een sul’. Maar plots komt er iets uit waarvan ik weet: dit werkt!»

HUMO In al je songteksten die niet over de liefde gaan lijk je je best te doen om iéts te zeggen over racisme, tussen twee lijnen in, maar je wil duidelijk niet bekend staan als een politiek bewust artiest.

Bridges «Ik wil niet dat politiek of certain issues mijn muziek overschaduwen. Maar ik ben een zwarte man en ik kom uit Fort Worth, Texas… Hoe kan ik niét iets zeggen over allerlei vormen van subtiele discriminatie die ik aan den lijve heb ondervonden? Ik ben nooit echt gepest of geviseerd. Maar… hoe zal ik het formuleren? (Lange stilte) Ik heb toen ik opgroeide gemerkt dat het Amerikaanse systeem niet is ontworpen om mensen zoals ik te laten slagen. Vooral uit mijn kindertijd herinner ik me een sfeertje dat suggereerde dat wij zwarten op een of andere manier minderwaardig waren.»

HUMO Je vernoemde net ‘Lisa Sawyer’. Daarin is sprake van een altaar. Zong je moeder in de kerk?

Bridges «Ja, ze zong in het koor tijdens erediensten. Op onze tak na woont mijn hele familie in New Orleans. Ik was er het laatst voor de begrafenissen van mijn ooms Gilbert en Victor. Mijn neef Troy heeft op de begrafenis van Victor een hemelse trompetsolo gespeeld, ik wilde dat ik die had opgenomen, daar zat een prachtige song in… (Lacht) Ja, dat typeert de muzikant in mij, besef ik nu, dat ik me dàt het beste herinner.»

--

Onmisbaar in elke broekzak en handtas deze festivalzomer: Humo's messengerbot Festivalman! Het laatste nieuws, onmisbare festivalweetjes en gepersonaliseerde tips direct in je inbox. Maak hier een praatje: humo.be/festivalman

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234