Leonard Cohen - Popular Problems

Ik heb de laatste tijd veel naar ‘Song of Love and Hate’ van Leonard Cohen geluisterd, en dat vond mijn zoontje van bijna twee niet leuk – hij heeft het meer voor reggae en The Beatles. Dikke kras over ‘Famous Blue Raincoat’, of all songs, we hebben het hier over een vinylexemplaar. Ik had mijn toevlucht kunnen zoeken tot Spotify, maar ik had zin in boterhammen, niet in astronautenvoeding.

Genoeg over mijn huiselijk geluk, over naar Leonard Cohen en zijn nieuwe plaat. Die verschijnt op 19 september, twee dagen voor zijn tachtigste verjaardag, en werd mij gisternacht toegemaild. Over eventueel groeipotentieel kunnen we het bijgevolg niet hebben, maar eerste impressies moeten er ook zijn.

‘Popular Problems’ is Cohens tweede studioplaat sinds zijn miraculeuze terugkeer naar het podium in 2008. Artiest en fans hadden elkaar vijftien jaar moeten missen en dat werd gevierd met concerten van soms drieënhalf uur. Ook de studioplaat die volgde – ‘Old Ideas’ (2012) – was een cadeau met een dikke strik eromheen. Ze begon op hoog niveau met ‘Going Home’ (‘I love to speak with Leonard / He’s a sportsman and a shepherd / He’s a lazy bastard / Living in a suit’), sober en delicaat gearrangeerd, en werd gaandeweg alleen maar beter.

Ook ‘Popular Problems’ begint veelbelovend, met ‘Slow’. ‘Fast’ zou ons eerlijk gezegd verbaasd hebben. ‘I’m slowing down the tune / I never liked it fast / You want to get there soon / I want to get there last / It’s not because I’m old / It’s not the life I led / I always liked it slow / That’s what my momma said’.

Producer Patrick Leonard is net als twee jaar geleden weer mee aan boord, dus verwacht een mens een even glorieuze verderzetting, maar in tegenstelling tot op ‘Old Ideas’ gaat het op ‘Popular Problems’ snel bergaf en slaat de verveling toe. Single ‘Almost Like the Blues’ zit nog vooraan – dat heet frontloading, kwam ik onlangs te weten – en bevat zijn grappigste wrange rijmpje (‘There’s torture and there’s killing / There’s all my bad reviews / The war, the children missing / Lord, it’s almost like the blues’), maar daar wringt meteen ook het schoentje.

De rijmelarij begint op een trucje te gelijken: clever, goed, grappig, maar weinig dat pakt. Dat laatste zou aan songs, aanpak en arrangementen kunnen liggen. Die klinken de ene keer makkelijk en goedkoop, een andere keer misplaatst, en een paar keer over the top. Hoor ik daar een flard ‘Don’t Cry for Me Argentina’ in ‘Samson in New Orleans’? En bestaat er een dwazere songtitel dan ‘Samson in New Orleans’?

Of neem de backing vocals, misschien wel mijn favoriete instrument, maar op ‘Popular Problems’ lopen ze voortdurend voor de voeten. Het geflirt met wereldmuziekvocalen in ‘Nevermind’ (maak zelf een zin met ‘tang’ en ‘varken’), het vreemde uptempo vrouwenkoortje dat ‘Did I Ever Love You’ ontmantelt, de goedkope ‘Ooh Oohs’ in ‘A Street’, dat overigens wel weer een puike Cohen-rhyme huisvest: ‘You put on a uniform / To fight the Civil War / You looked so good I didn’t care / What side you’re fighting for’.

Voor de goede verstaander: er staan op ‘Popular Problems’ best goeie dingen – ‘My Oh My’ (zijn beknoptste tekst in tijden), ‘You Got Me Singing’ – en dat Cohen dit op zijn tachtigste nog presteert, verdient sowieso een hoop respect, maar om zijn verjaardag te vieren zijn er andere platen. Ik ga ‘Death of a Ladies’ Man’ opzetten. Tot mijn zoontje binnenkomt, dan is het aan Bob Marley.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234