null Beeld

Leonard Cohen - You Want It Darker

‘You Want It Darker’? Echt? Nóg donkerder? Nog meer doem, fatalisme, duisternis en somberte dan Leonard Cohen ons de voorbije vijftig jaar heeft voorgeschoteld?

Het goeie nieuws is dat Cohen, en het werd tijd, op deze plaat eindelijk de monotonie van dat eeuwige synthesizertje en dat eeuwige drumcomputertje laat varen, en weer ’ns wat muzikale kleur en franje toelaat in de duisternis. Want die minimalistische monotonie leverde maar één écht briljante song op: ‘Tower of Song’.

Dit keer mag een koor meedoen, een lap steel-gitaar, een viool, een vleugelpiano, een hobo, een Duane Eddy–achtige twang. Misschien is hem dat aangepraat door de producer – zijn zoon Adam. Helaas ook weer die eeuwige mandoline – maar dat kan aan mij liggen. De mooiste vrouwelijke backing vocals in de popmuziek zijn er nog altijd – Cohen heeft zich altijd omringd door muzen, privé en ‘voor het werk’. Zijn eerste en meest innige muze, de Noorse Marianne Ihlen, is onlangs overleden, 81 jaar oud. Toen Cohen in 2010 in Oslo optrad, woonde Marianne dat concert bij, maar ze ging niet backstage om Leonard te ontmoeten. Dat ervaar ik als diep tragisch. So long, Marianne.

De stem van Leonard is dieper dan ooit, soms haspelt hij raspend en gorgelend lange teksten af, maar de autoriteit en de warmte in die somberte zijn onverminderd. Da’s niet noodzakelijk troostrijk, want de charmante, elegante, erudiete en lieve man die Cohen ontegensprekelijk is, heeft, als je het allemaal optelt, toch wel een heel zwarte levensvisie. Ook dit keer is zijn boodschap er een van ruïnes, barre vlaktes, afrekeningen, menselijke onvolkomenheid, uitzichtloosheid en fatalisme. En dat hij zo’n prachtige stem heeft om desnoods het einde van de wereld (alleszins van de zijne) aan te kondigen, maakt het bepaald verraderlijk. ‘It’s much too late to turn the other cheek.’

Dood, afscheid, aftakeling en dingen die onomkeerbaar zijn, dat zijn de overheersende thema’s. ‘I’m ready, my Lord’, bromt Cohen. Ik dacht dat hij een atheïst was (een boeddhistische atheïst, bestaat dat?) en zou het teleurstellend vinden als zo’n slimme, bijzondere man dat niet was. Maar de boodschap is duidelijk: onze Leonard heeft één been in het graf. Niet bepaald een popular problem, om de titel van zijn vorige plaat eens te parafraseren. Maar Cohen heeft daar, zoals het een stoïcijn en een parttimemonnik betaamt, vrede mee. Toen Marianne aan leukemie dreigde te sterven, schreef Leonard haar een afscheidsbrief: ‘I think I will be following you very soon… Ik bevind me zo dicht achter je dat je, als je je hand uitstrekt, de mijne kan voelen.’ En ook hier zingt hij in één song ‘I’m travelling light, it’s au revoir’, en in een andere ‘I’m leaving the table, I’m out of the game’. Dat is een boodschap die we niet willen horen, ook al komt aan zijn mooie liedjes nooit een eind.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234