Leven als transgender: hoe Laura Sciacca van geslacht veranderde

Vier jaar geleden interviewde Humo Laura Sciacca voor een dossier over genderdysforie. Laura – toen 17 – was diep ongelukkig in haar jongenslichaam en panisch dat de puberteit haar definitief tot man met baardgroei en basstem zou transformeren.

'Ik kan alles wat een vrouw kan, behalve strijken en kindjes maken'


Lees ook: Genderdysforie: Laura, meisje in een jongenslichaam

Vier jaar later zitten we tegenover een andere Laura: lange blonde haren, een fijn gezicht met appelwangen en een diepe decolleté. De vorige keer zat haar mama naast haar, nu wordt ze vergezeld door haar vriend Wesley, een stille jongen die haar af en toe een verliefde blik zal toewerpen, terwijl Laura ons updatet over haar transformatie van jongen tot vrouw.

Laura Sciacca «Uiteindelijk duurde het me te lang in Gent. Nadat er een paar afspraken waren uitgesteld, ben ik zelf op zoek gegaan naar een ander ziekenhuis waar ze geslachtsoperaties uitvoeren. Zo ben ik in Brussel beland, bij een chirurge die volgens mij de ene na de andere transgender opereert. Toen ging het opeens snel. Té snel, misschien. Ik had geen tijd om het allemaal te vatten. Vier weken later was het al zover.»

HUMO Je beschouwde je operatie als een tweede geboorte.

Laura «Op 16 september 2013 is het gebeurd. Eerlijk gezegd: ik herinner me amper nog iets van die dag. Mijn ex-vriend en mijn mama zijn met me meegegaan. Die ochtend was ik zo nerveus dat ik twee keer ben flauwgevallen – het was tenslotte mijn eerste operatie. Om 13 uur hebben ze me naar het operatiekwartier gebracht. Daar moest ik plaatsnemen in een soort gynaecologische stoel, met mijn benen open. Tien uur later werd ik wakker – mijn lippen en mond helemaal uitgedroogd, omdat ik zo lang onder narcose was geweest. Het heeft nog een paar uur geduurd voor ik echt helder was.»

HUMO Mocht je zelf beslissen hoe je vagina eruit zou gaan zien?

Laura «Maar ik wist niet eens hoe een vagina eruitzag! Het interesseerde me niet. Ik wilde gewoon plat zijn. Ik had ook niet het gevoel dat ik afscheid moest nemen van mijn ‘man-zijn’ of zo. Het was daar beneden toch al helemaal kapot, omdat ik hormonen was beginnen te slikken nog voor ik was volgroeid. Op het eind had ik er vooral pijn aan. Soms kon ik zelfs niet stappen. Naar dat deel van mijn lichaam keek ik niet om. »De chirurge had me wel uitgelegd wat er allemaal zou gebeuren tijdens de operatie, maar eigenlijk boeide me dat niet. Ik had er nooit over nagedacht. Ook niet over mogelijke complicaties. Bij sommige transen krijg je er niks in, zelfs geen vinger. Een vriendje hebben, is dan onmogelijk. Blij dat ik daar allemaal geen last van heb.»


‘Wow, wasda!’

HUMO Was je nieuwsgierig naar het resultaat?

Laura «Ik heb meteen een kijkje genomen onder het compres. ‘Wow, wasda!’ dacht ik. Ik heb mijn mama de volgende dag gevraagd of een vagina er wel zo hoorde uit te zien. Ook mijn schoonzus heeft gekeken. ‘Amai, da’s proper!’ zei ze. En dat was ook zo: ik had het bloederig en blauw verwacht, maar dat viel goed mee.

»In het begin viel er sowieso weinig van te maken: mijn schaamlippen waren nog dichtgenaaid en over mijn clitoris – die construeren ze uit de eikel – zat nog een compres genaaid. Ze recupereren heel veel, maar vraag me niet wat ze precies waarvan maken. (Tegen Wesley) We hebben de puzzel eens proberen samen te leggen, hè. Maar dat lukte niet.»

Wesley «Nee, we konden er niks van maken.»

Laura «Net voor de operatie was ik nog onder de zonnebank geweest, waardoor de rand van mijn onderbroek in mijn huid stond gebruind. Na de operatie hing die lijn opeens lager, dus moeten ze de huid van mijn buik een stukje naar beneden hebben getrokken.

»Na de operatie kreeg ik een dildo mee naar huis. Die moest ik geregeld inbrengen, om ervoor te zorgen dat de holte open zou blijven. Ik durfde dat in het begin niet goed – ik was ook nog zo jong, wist ik veel hoe dat allemaal moest. Eigenlijk was ik pas een jaar later echt tevreden met wat ze hadden gedaan. Tot die tijd heb ik mezelf daar niet aangeraakt.»

HUMO De eerste keer plassen moet geen pretje zijn geweest.

Laura «Normaal moest ik dat in het ziekenhuis doen, anders mocht ik niet naar huis. Ik heb gelogen, gezegd dat het was gelukt: ik durfde echt niet. Maar eigenlijk was het niet zo pijnlijk. Het brandde niet eens. Ik was heel blij dat dát tenminste geen pijn deed, want stappen lukte de eerste dagen niet.»

HUMO En de eerste keer seks?

Laura «Het heeft lang geduurd voor ik dat durfde. Als iemand eraankwam, sprong ik een meter achteruit (lacht). Niet omdat het pijn deed, maar het gaf een raar gevoel. Mijn eerste keer was met een jongen aan wie ik het niet had verteld. Achteraf is hij het wel te weten gekomen. Toen was die relatie rap afgelopen.»

'Eigenlijk word je na zo'n operatie aan je lot overgelaten. Dat zou niet mogen'

HUMO Vier jaar geleden was je op zoek naar een vriendje. Was het na de operatie makkelijk om te daten?

Laura «Dat wel. Maar die jongens na de date ook hóúden, dat was moeilijker. Sommigen gingen ervandoor als ik hun vertelde dat ik transgender was, maar eigenlijk viel dat wel mee – ik had het erger verwacht. Voor veel mannen maakt het kennelijk niet uit. Zelfs jongens met wie ik vroeger op school zat, zaten me plots achterna.

»Je zou ervan versteld staan hoeveel mannen kicken op transgenders. Dat vind ik vies. Ik denk dat veel mannen transgenders vooral associëren met promiscue gedrag en prostitutie, terwijl ik zo helemaal niet ben. Ik zei het je vier jaar geleden al: seks is niet de reden waarom ik dit heb gedaan. Vóór de operatie had de chirurge me eerlijk gezegd: ‘Reken er maar niet op dat je hierna nog orgasmes kan krijgen.’ Maar dat had ik ervoor over. Voor mij hoefde klaarkomen niet. Door die hormonen had ik al zo lang geen orgasme meer gehad dat ik bijna was vergeten hoe het voelde. Maar ik was wel blij toen het toch bleek te lukken.

»De eerste keer goeie seks had ik pas in 2014, met het vriendje dat ik voor Wesley had. Hij heeft me alles geleerd – ik wist nog van niks. Maar echt klaarkomen lukte pas met Wesley. Nu ben ik van ons beiden degene met het grootste libido. Bij ons is het de omgekeerde wereld (lacht).»


‘Ze staat haar mannetje’

HUMO Voel jij een verschil met ‘gewone’ vrouwen, Wesley?

Wesley «Nee. Voor mij voelt de seks hetzelfde.»

Laura «Ik heb ook het geluk dat ik wel nat word. Niet erg veel, maar genoeg. Dat is niet altijd zo bij transgenders.»

HUMO Jullie leerden elkaar kennen via een datingsite.

Laura «Op mijn profiel stond niet dat ik transgender was. Als ik dan contact had met jongens en die vonden op het internet oude artikels over me, dan werd er weleens eentje kwaad: ‘Je bent niet eerlijk geweest.’ Ik wilde wel eerlijk zijn, maar ze gaven me niet eens de tijd.

»Ook Wesley heb ik het niet meteen gezegd. Dat wilde ik liever op onze eerste date doen. Bij onze eerste afspraakjes zegde hij af. Toen heb ik hem een bericht gestuurd: ‘Zin om mee te gaan dansen? Als je nu niet komt, dan hoeft het voor mij niet meer.’»

HUMO Je weet wel duidelijk wat je wilt.

Wesley «Da’s goed. Zo iemand heb ik nodig, omdat ik zelf heel verlegen ben. Toen ik Laura voor het eerst zag, vond ik haar meteen mooi.»

Laura «Ik was minder snel overtuigd. Ik zie hem nog zitten op de bus naar Antwerpen, waar we hadden afgesproken: hij zag eruit als een landloper, met een veel te grote broek en een punkkapsel. Terwijl ik daar stond in een bontjas (lacht).

»Ik heb hem daar op de bus verteld hoe het zat. Dat kon moeilijk anders, want er zaten een paar vriendinnen in mijn gezelschap aan wie je wel kon zien dat ze trans waren.»

Wesley «Voor mij maakte het niet uit. Persoonlijkheid komt op de eerste plaats. Klikt het of klikt het niet, daar gaat het om. Ik weet zelfs niet of ik toen thuis ben gaan opzoeken wat een transgender precies is. Ik wilde Laura gewoon leren kennen zoals ze was.»

Laura «En ik sleurde je meteen mee met een troep transgenders om te gaan dansen in Café d’Anvers. Ocharme!

»Die avond is er eerst niet veel gebeurd. Zei ik dat ik dorst had, dan antwoordde hij gewoon: ‘Ik ook’ (lacht). Pas toen er een andere jongen met me kwam dansen, schoot hij in actie.»

Wesley «Een vriendin van je was me komen zeggen dat ik je niet mocht laten schieten. Dat heb ik toen gedaan.

»Ik had al wel een paar vriendinnetjes gehad, maar eigenlijk had ik niet zo veel ervaring met daten. Mijn vorige vriendinnetjes waren zelf ook verlegen. Voor hen voelde ik niet wat ik nu voor Laura voel. Voor mij is ze perfect. Ze staat op haar strepen en weet haar euh... mannetje te staan (lachje).

»Maar in bed was het allemaal nogal nieuw voor mij.»

Laura «De eerste keer was je zelfs aan het trillen. Maar de dagen nadien bleef je me opzoeken en toen lukte het wel.»

Wesley «Ze is meteen met me gaan shoppen.»

Laura «Een make-over was nodig. Hij moest van mij ook zijn baardje laten groeien. Bij hem vind ik dat aantrekkelijk.»

HUMO Hoe reageerde je familie toen je met Laura thuiskwam?

Wesley «We hebben het hun niet zelf verteld. Mijn vader is het te weten gekomen via een collega.»

Laura «Zo gaat het altijd: anderen vertellen het in mijn plaats. Ik hoef nooit iets te zeggen. Best makkelijk.»

Wesley «Toen ik op een dag thuiskwam, vroeg hij me vlakaf: ‘Ben je gelukkig?’ Daarmee was de kous af. Ik weet niet of de rest van de familie het weet, maar ik denk niet dat ze er een probleem mee hebben. Als dat wel zo zou zijn, dan is dat jammer voor hen: ik ga Laura echt niet de rug toekeren, omdat mijn familie haar plots als iemand anders gaat zien.»

HUMO Vier jaar geleden stond de relatie met je eigen vader op een laag pitje: hij had grote moeite met je wens om vrouw te worden.

Laura «Hij is snel bijgedraaid. Hij heeft zelfs voor mijn neus en mijn borsten betaald. Hij ziet me nu helemaal als zijn dochter.»

Wesley «En met mij klikt het ook goed: hij noemt me zelfs zijn schoonzoon.»

Laura «Maar erover praten met mijn papa, dat doe ik nooit. (Tegen Wesley) Wij praten er ook zelden over, hè.»

Wesley «Het verleden ligt achter ons. Wat telt, is nu. Als ik een oude foto van haar zie, dan is het alsof ik naar een ander mens zit te kijken. Voor mij is ze altijd een vrouw geweest.»


Grote borsten

HUMO De laatste keer dat ik je zag, was je heel blij dat je dankzij de hormonen al wat borsten kreeg. Inmiddels heb je een weelderig decolleté.

Laura «Puur op hormonen heb ik een kleine B-cup gekregen. Maar ik wilde méér. Mijn borst-operatie kwam er een paar maanden na mijn geslachtsoperatie. Ik had een heel grote maat gevraagd aan de chirurg, maar tijdens de operatie heeft hij zelf beslist ze wat kleiner te houden. Volgens hem paste die grote cupmaat niet bij mijn fijne figuur.»

Wesley «Ik vond niet dat ze voor zulke grote borsten moest kiezen.»

Laura «Terwijl ik vond: hoe groter, hoe beter (lacht).

»Ik wilde ook absoluut niet dat ze mijn borstprotheses achter de spier zouden stoppen, zoals ze dat meestal bij transgenders doen. Dat doen ze, omdat mannelijke tepels meer naar buiten staan gericht. Doen ze dat niet, dan krijgen ze de tepels nooit mooi recht in het midden. Het nadeel is dat je dan niet zo’n spleet tussen je borsten krijgt. Ik ken een paar transen die hun beha achteraan keihard moeten aanspannen om toch maar een beetje decolleté te hebben. Dat wilde ik niet. Voor mij was een mooi decolleté een absolute vereiste.»

Wesley «Ik vind haar borsten heel natuurlijk aanvoelen.»

Laura «Maar je voelt bovenaan wel waar de prothese begint. En onderaan zit veel littekenweefsel. Het liefst zou ik die hele borstoperatie opnieuw laten doen. En dan groter gaan, natuurlijk.

»Tijdens mijn borstoperatie heb ik trouwens meteen ook mijn neus laten corrigeren. Vroeger zat er bovenaan een grote knobbel.»

Wesley «Ik vond dat niet nodig. Haar neus was mooi zoals-ie was.»

Laura «Dat zei iedereen. Maar achteraf waren ze toch allemaal opgetogen over het resultaat.

»Ik heb ook fillers in mijn wangen laten spuiten en twee keer mijn lippen laten opspuiten. Omdat ik nog altijd niet tevreden was, heb ik daarna ook nog een liplift laten doen. Ik wilde absoluut een naar boven gekrulde bovenlip. Dat oogt vrouwelijker.

»Mijn schaamlippen zijn een beetje groot, maar die hoeven voor mij niet geopereerd te worden.»

'Ik vraag me af waarom ze in 'Thuis' geen echte transgender die rol laten spelen'

HUMO Heb je ook binnenste schaamlippen?

Laura (kijkt naar Wesley) «Heb ik dat? Ik weet het niet. Ik kijk daar niet naar.

»Waar ik wel last van heb, zijn littekens daar. Maar weet je, jongens letten daar niet op.»

Wesley «Da’s waar. Ik zie dat zelfs niet.»

Laura «De meeste transen zijn geobsedeerd door de perfecte vagina. Ze willen zo’n vagina als in de pornofilms. Dat zei mijn chirurge ook: dat transen vroeger al blij waren met gewoon een gat, maar nu willen ze alles perfect hebben. Van sommige vriendinnen die géén trans zijn, hoor ik ook veel geklaag: te grote lippen, te kleine lippen... Maar geen enkele vagina is perfect. Ze zijn allemaal anders. Ik ben blij met de mijne.»

HUMO Eigenlijk ben je jezelf helemaal volgens je eigen voorkeur aan het heropbouwen.

Laura «Mja. Ik denk niet dat ik eraan verslaafd ben, maar het is wel makkelijk om iets te veranderen aan je lichaam. Het liefst had ik mijn hele gezicht laten doen, omdat ik vind dat ik niet veel veranderd ben tegenover vroeger.»

HUMO Echt waar? Ik vind net dat er een totaal andere Laura voor me zit.

Laura «Dat zegt iedereen, maar zelf zie ik dat niet. Vorig jaar werd ik er zelfs wat depressief van. Ik liep constant tegen Wesley te klagen dat ik mezelf nog te mannelijk vond.»

Wesley «Ja, dat zegt ze vaak. Ik vind haar goed zoals ze nu is, maar ik snap het ook wel: als kind heeft ze al die tijd in de spiegel gekeken naar een beeld dat niet strookte met hoe ze zich voelde. Dat gevoel zit nog altijd in haar.»

Laura «Nog altijd voel ik me onzeker als ik nieuwe mensen leer kennen. Dan denk ik dat ze iets aan me zullen merken. Terwijl de reacties eigenlijk altijd positief zijn geweest.»

Wesley «Veel vragen stellen de meeste mensen niet. Misschien durven ze niet.»

HUMO Vraagt niemand of jij vroeger op mannen viel?

Wesley «Nee, nooit. En ik val ook helemaal niet op mannen.

»Soms vragen ze wel of Laura geopereerd is. Dan zeg ik het gewoon zoals het is: ‘Ze is volledig vrouw.’ Ik heb ook al weleens gezegd dat ze eigenlijk nooit een man is geweest, dat ze zich van kinds af aan altijd een vrouw heeft gevoeld.»

Laura (zit te glunderen) «Eigenlijk ga ik niet zo vaak om met andere transgenders. De meesten van hen leiden een totaal ander leven dan wij: ze hebben geen vaste job of vaste relatie. Ze gaan vooral uit in discotheken. Wij willen een normaal leven. Mij interesseert het ook niet om een rolmodel voor transgenders te zijn. Dan trek je van die perverse mannen aan. Bah. Ik wil een man zoals Wesley, die me als een gewone vrouw ziet.»

'Je zou ervan versteld staan hoeveel mannen kicken op transgenders.'


Kindjes maken

HUMO In een getuigenis van een transman las ik dat hij, nu hij de hormoonhuishouding van mannen én vrouwen kent, kon bevestigen dat testosteron toch een hoop scheelt qua zelfvertrouwen.

Laura «Sinds mijn operatie ben ik heel rustig geworden. Vroeger maakte ik mijn ouders gek: ik was altijd weg, ging altijd naar discotheken, kwam vaak niet naar huis. Ik denk dat ik toen vooral op zoek was naar bevestiging, omdat ik me zo onzeker voelde. Hoe minder kleren ik aanhad, des te beter ik me voelde. Je had me zo in het Schipperskwartier kunnen droppen (lacht). Nu gaat het veel beter met mijn zelfvertrouwen, maar dat heeft niks met hormonen te maken: dat heb ik vooral aan Wesley te danken. Sinds ik hem ken, interesseert uitgaan me niet meer. Pff, al die meisjes die rond die gasten hangen: ik word al moe als ik het zie. Die tijd is voorbij.

»Door de hoge dosissen hormonen die ik moet nemen, heb ik wel last van stemmingswisselingen, net zoals vrouwen op bepaalde dagen van hun hormonale cyclus. Maar ik heb dat dus de hele tijd. Het was zelfs zo erg dat ik even dacht dat ik borderline had. Uiteindelijk heb ik een psychologe gezocht met wie ik af en toe kon praten om het allemaal wat te plaatsen. Eigenlijk word je na zo’n operatie aan je lot overgelaten. Dat zou niet mogen. Van de psychiater die me voor mijn operatie begeleidde, heb ik achteraf niks meer gehoord. Ik heb wel een keer gebeld voor een afspraak, maar zijn agenda zat vol. Toch ook een teken dat er nood is aan opvolging.»

HUMO Er zijn natuurlijk wel beperkingen aan je vrouw-zijn.

Laura «Ik kan alles wat een vrouw kan, behalve strijken en kindjes maken (lacht).»

Wesley «Ik had vroeger wel een kinderwens. Er zijn natuurlijk andere opties. Adoptie, misschien?»

Laura (schudt van nee) «Ik zie adoptie niet zitten. Ik heb me al neergelegd bij een kinderloos leven.»

Wesley «Ik zal nooit tegen Laura zeggen: ‘Ik wil een kind of anders ben ik weg.’ Dan was ik niet in deze relatie gestapt – ik wist waaraan ik begon.»

Laura «Ik heb totaal geen moederinstinct. Vroeger, toen ik pas hormonen begon te nemen, voelde ik dat wel opkomen. Zodra ik een baby zag, begon ik te huilen. Maar nu is dat helemaal weg. Kleine kinderen moeten mij niet, en ik hen ook niet. Wesley en ik hébben trouwens kinderen: onze twee hondjes.

»Trouwen wil ik wel. Met een sleep van minstens vijf meter. Wesley is niet zo voor trouwen, maar ik denk dat ik hem wel zal kunnen overtuigen.»

'De meeste transen zijn geobsedeerd door de perfecte vagina. Ze willen er zo één als in de pornofilms'


Een baarmoeder

HUMO De laatste keer dat we elkaar zagen, volgde je nog een kappersopleiding.

Laura «Het heeft lang geduurd voor ik een job vond. Bij de interimkantoren was het altijd een gedoe. Als je van geslacht verandert, krijg je niet alleen een nieuwe naam, maar ook een nieuw rijksregisternummer. Daarmee moest ik me dan inschrijven bij de VDAB, maar ze stuurden me alleen maar vacatures voor mannenberoepen: of ik niet bij het leger of bij de marine wilde. Pas na een paar maanden had ik in de gaten dat ze mijn oude cv hadden rondgestuurd.

»Intussen werk ik als schoonmaakster in mijn oude school. Ik ga ook bij mensen thuis schoonmaken. Eerst zag ik dat helemaal niet zitten, maar het valt goed mee: die mensen zijn heel blij met de hulp. Plus: ik heb het inkomen nodig, omdat we graag een huis willen kopen. Ook dat is niet simpel: probeer als transgender maar eens aan een schuldsaldoverzekering te raken.»

HUMO De voorbije vier jaar is er nogal wat veranderd: nu kennen we Conchita Wurst en Caitlyn Jenner, en er zit een transgender in ‘Thuis’. Merk jij iets van die evolutie?

Laura «Naar ‘Thuis’ kijk ik niet, dus ik weet niet hoe realistisch die transgenderrol is. Ik vraag me alleen af waarom ze de kans hebben laten liggen om een echte transgender de rol te laten spelen. Stom dat ze voor een gewone actrice hebben gekozen.

»Caitlyn Jenner heeft weinig met de realiteit te maken.»

Wesley «Ze heeft het makkelijk: ze heeft geld genoeg voor allerlei operaties, terwijl de meeste jonge Amerikaanse transgenders in zak en as zitten, omdat ze geen geld hebben voor de veel te dure hormonen of operaties.»

Laura «Dus belanden ze vaak in de prostitutie. Dan prijs ik mezelf toch gelukkig.

»Op de zender TLC heb je ook het programma ‘I’m Jazz’, over een tienermeisje dat al sinds haar kindertijd transgender is. Die reeks is veel realistischer: ze tonen ook het gepest op school en de moeilijkheden waarmee dat meisje te maken krijgt wanneer ze wil gaan daten.»

HUMO Stel dat we over vier jaar nog eens terugkomen...

Laura «Dan zit ik misschien in een rolstoel. Nee, zo’n vaart zal het wel niet lopen, maar bij een botmeting hebben ze onlangs wel ontdekt dat mijn heup aan het afbrokkelen is. Door de hormonen heb ik dus nu al last van botontkalking. Van dat nieuws heb ik wel even in de put gezeten. Die hormonen horen me te helpen, en dan krijg je zoiets.

»Je mag niet onderschatten wat zo’n operatie met je doet. Eigenlijk manipuleer je je hele lichaam. Het kan niet anders dan dat zoiets z’n sporen nalaat.»

HUMO Een paar maanden geleden berichtten de kranten dat ze aan de universiteit van Luik een transgender met borstkanker opvolgen. Die kanker zou bijna zeker zijn uitgelokt door de hormonen.

Laura «Of ik nu meer of minder kans heb op borstkanker, daar hebben de dokters me nog nooit iets over gezegd. Ik weet wel dat ik nog een prostaat heb. Ik maak dus nog altijd kans op prostaatkanker. Het is niet fijn om daaraan te denken, maar of ik daardoor al spijt heb gehad van mijn operatie? Nee, nog geen seconde.

»Een tijd geleden had ik last van zware benen. Door de hormonen loop ik ook meer kans op een embolie, dus ben ik meteen naar de spoeddienst gegaan. Op zo’n moment zeg ik direct dat ik transgender ben. Eén keer heb ik dat niet gedaan, toen ik op de spoeddienst belandde met pijn in mijn buik. De dokter die de echo bij me deed, was hopeloos op zoek naar mijn baarmoeder. Eerst liet ik hem begaan, maar toen hij maar bleef fronsen, heb ik hem uit zijn lijden verlost: ‘Stop maar met zoeken.’ (lacht)»

HUMO Ik zie een paar tatoeages. Zit er eentje bij die met je geslachtsoperatie te maken heeft?

Laura «Nee, ze dateren allemaal van voor de operatie. Ik heb ook nog deze (trekt haar truitje omhoog en toont een tatoeage van haar oude jongensnaam op haar buik). Toen mijn chirurge dat zag, zei ze: ‘Als je wilt, dan laser ik die ook wel even weg.’ Maar ik laat ze liever staan. Het is een mooie herinnering.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234