Liefde op de redactievloer: Annelies Van Herck en Michaël Van Droogenbroeck

Romances op de werkvloer ontstaan niet alleen in ‘Thuis’, maar ook op de nieuwsredactie van de VRT. Journaalanker Annelies Van Herck en economiespecialist Michaël Van Droogenbroeck testen dit najaar hoe stressbestendig hun relatie is: als zij thuiskomt van het late journaal moet hij bijna het echtelijke bed uit om op Radio 1 ‘De ochtend’ te gaan presenteren. Zij: ‘Michaël heeft me gevraagd of het mocht.’ Hij: ‘Het heeft ook voordelen: er is nu altijd iemand thuis voor de kinderen.’

'Al voor ik bij de VRT werkte, keek ik met meer dan gewone interesse naar de journaals die zij presenteerde'

HUMO In een HUMO-interview uit 2005 zei je: ‘Ik kan echt niet wachten tot mijn generatie het op de VRT gaat overnemen.’ Het is zo ver.

Annelies Van Herck «Ja. Leuk toch? (lacht) Het nadeel is dat je inmiddels al de volgende generatie voelt komen. In die dertien jaar is zo veel veranderd dat jongere generaties zich wel sneller moeten manifesteren. Dat kan ook, omdat er veel meer kanalen zijn. Maar ik voel me in een rotvaart ouder worden.

»Toen Annemie Struyf en Lieve Blancquaert hun reeks ‘Meisjes van 40’ maakten, schudde ik een beetje meewarig het hoofd. Maar kijk, intussen ben ik zelf een meisje van 40. Misschien denken Annemie en Lieve nu aan een reeks over de menopauze. Ik beloof dat ik daar niet meewarig over zal doen (lacht).

»Ouder worden heeft natuurlijk voordelen. Je groeit; mensen luisteren naar je op een redactievergadering; je wordt ernstig genomen. Je plukt de vruchten van wat je jarenlang hebt opgebouwd.»

HUMO Wat is het meest veranderd in die 13 jaar?

Van Herck «De aandachtsspanne van mensen is korter geworden. Ook de mijne, en ik vecht daartegen. Steeds meer mensen willen alleen nog maar berichten die niet te lang zijn. Alles moet snel gaan. Dan krijg je koppen als : ‘Deze vijf dingen moet je weten over...’ Dan haak ik meteen af, ik móét namelijk helemaal niets. Ik hou er ook niet van om zo aangesproken te worden, ik ben daar redelijk ouderwets in.

»Een tijd geleden was er die oorlogsmisdadiger die gif dronk in het Joegoslaviëtribunaal. Ik keek die avond naar ‘De ideale wereld’ en daar hadden ze de rappers van De Jeugd van Tegenwoordig op bezoek. Otto-Jan Ham toont hen die beelden, en één van die kerels zegt: ‘Ik heb dat ook gezien, maar een uur later vond ik dat geen nieuws meer.’ Eén uur! Dat vond ik toch een beetje choquerend.»

Michaël Van Droogenbroeck «Ik weet niet of ik het daar helemaal mee eens ben. Technisch is er gigantisch veel veranderd, we hebben nu mogelijkheden en materiaal waar je dertien jaar geleden niet eens van kon dromen. Dat laat toe dat alles sneller kan. Dat is toch geen nadeel?»

HUMO Vroeger had je één deadline per dag, nu moet er binnen de vijf minuten een nieuwsflits op de website en is er om de haverklap een extra journaal. Is dat wel vooruitgang?

Van Herck «Soms speelt de dictatuur van de snelheid, nee?»

Van Droogenbroeck «Maar we doen er alles aan om het zo correct en professioneel mogelijk te houden.»

Van Herck «Juist, maar nu komen de eerste tweets al tijdens de persconferentie, het lijkt soms wel een bombardement.»

Van Droogenbroeck «Zolang het klopt en gecheckt werd, is er toch geen probleem?»

Van Herck «Als je de ontmoeting tussen Trump en Juncker tweet per tweet en zin per zin kunt volgen, hebben mensen allicht het gevoel dat ze mee zijn, maar wie kijkt dan nog naar de analyse, de duiding die we erbij brengen? De primaire nieuwshonger is gestild, maar weten we daarmee echt alles?»

Van Droogenbroeck «Het kan allebei, toch? Het zomerakkoord van de regering was er om halftwee ’s nachts. In ‘De ochtend’ hebben we eigenlijk alles gebracht, met reacties van zowat iedereen. Ik ben trots op die uitzending. We konden behoorlijk inschatten wat er in het akkoord stond, en ze was vier uur voor de officiële persconferentie op antenne. Zouden we dat 30 jaar geleden anders gedaan hebben? Vast niet, die nieuwshonger was er toen toch ook?»

HUMO Als het nieuws 24 uur per dag blijft malen, vind je dan nog een moment om je even terug te trekken en na te denken?

Van Herck «Ja, hoor. Met ‘Het journaal’ selecteren we uit dat nooit eindigende aanbod wat wij echt belangrijk vonden die dag. Mensen hebben daar nog steeds behoefte aan. Ik geloof niet zo erg in het doemdenken over het einde van nieuwsbulletins.»

Van Droogenbroeck «We verkijken ons op het belang van een kleine, maar invloedrijke groep Twitteraars, die met maar enkele tienduizenden in Vlaanderen zijn, en we kijken te weinig naar het anderhalf miljoen mensen dat om zeven uur naar de nieuwsuitzendingen van de VRT en VTM kijkt.»

HUMO De Volkskrant tweette onlangs: ‘De criminaliteit daalt al jaren in Nederland. De burgers ervaren iets heel anders. Hoe komt dat?’ De onderzoeker antwoordde: ‘Omdat journalisten marginale boze tweets ervaren als dé stem van het volk, en een degelijk onderzoek met 150.000 respondenten niet.’

Van Droogenbroeck «Daar zit wel wat waarheid in. Maar snelheid en Twitter verhinderen je niet om berichten te checken. Wanneer je dat doet, is er toch niets tegen om nieuws meteen te brengen?»

Van Herck «Je ziet steeds dezelfde discussies en argumenten terugkeren op sociale media. Het is soms redelijk vermoeiend en erg voorspelbaar. De grootste roepers krijgen te veel waardering en aandacht, omdat je gaat denken dat ze iets vertegenwoordigen. Maar het argument dat ‘iets leeft op Twitter’ relativeren we steeds meer: Twitter is absoluut de samenleving niet.»

Van Droogenbroeck «Gelukkig mogen wij niet ook nog eens onze mening op sociale media zetten. Dat mag niet als journalist van de openbare omroep, vind ik. Meer dan ooit moeten we onpartijdigheid, neutraliteit en objectiviteit uitstralen. Ik heb soms de neiging om te reageren op iemand die onzin uitkraamt, maar ik doe het nooit. Dat kost niet eens zo veel moeite.»


Eigen grote gelijk

HUMO Steeds meer nieuws moet op steeds meer kanalen schreeuwen om aandacht. Dat leidt tot devaluatie van woorden: ‘historisch’ valt nu gemiddeld drie keer per week.

Van Droogenbroeck «Ik zie zulke koppen ook wel, maar doen wij daar aan mee?»

Van Herck «Ik heb op 15 jaar bij wijze van spreken twee keer het woord ‘historisch’ gebruikt, daar moet je heel zuinig mee omspringen. Ook ‘prestigieus’, ‘spectaculair’ of ‘uniek’ krijg ik heel moeilijk gezegd.»

Van Droogenbroeck «Ik hoop dat er nooit een dag komt waarop onze bijdragen gemeten en vooral gewaardeerd worden op basis van het aantal keren dat ze aangeklikt of bekeken zijn.»

HUMO Is dat niet al zo? Waarom zitten steeds dezelfde mensen in panels van programma’s? Toch omdat ze hogere kijkcijfers halen dan anderen?

Van Herck «Dat wordt gemeten, ja. Maar in ‘Het journaal’ speelt dat niet. Onze kijkcijfers blijven redelijk stabiel, ongeacht de inhoud of de gasten. Daarom voelen we ook geen wanhopige dwang om te scoren.

»Een journalist die een verslag maakt, levert ook de introtekst. Die zet ik dan nog naar mijn hand (grijnst). Sommigen zetten er nogal snel een waarschuwing in voor schokkende beelden. Wanneer je dan kijkt, blijkt dat nogal mee te vallen. Dan geef ik die waarschuwing niet, want ik wil dat de kijkers me blijven geloven. Ik heb de job van de krantenjongen die vroeger op de hoek van de straat stond: ‘Komt dat zien: moord, brand en oorlog.’ Ik moet verkopen, maar als ik elke dag ‘spektakel’ roep en het klopt niet, gaan ze niet meer komen.»

HUMO Hoe moeilijk is het om journalist te zijn in tijden van nepnieuws?

Van Droogenbroeck «Ik vind het vooral uitdagend, journalisten zijn nu nóg nuttiger en meer nodig. Dat verplicht ons om nog meer werk te maken van onze geloofwaardigheid, want je bent maar zo goed als je laatste verslag.»

'Ik weet het, een anker mag niet koel zijn. Maar ik ben ook maar wie ik ben. En we zitten niet in de showbizz, toch?'

HUMO Zelfs al willen steeds meer mensen niet meer weten wat de waarheid is, als die niet in hun overtuiging past? Trump mag liegen wat hij wil, zijn achterban blijft hem trouw.

Van Droogenbroeck «Zo ver zijn we hier toch nog niet?»

Van Herck «Je moet nagaan waarom mensen je verwijten maken. Voelen ze zich niet gehoord? Je hoeft het niet met hen eens te zijn, maar je mag hen ook niet kwijtraken.»

Van Droogenbroeck «In de vertrouwensbarometer scoort de VRT nog altijd het hoogste van alle Vlaamse media. We steken er echt bovenuit. Het is onze opdracht om iedereen te bedienen, ook mensen die nu soms ontevreden zijn.»

HUMO Volgens een voormalig VRT-journalist, nu Kamervoorzitter, is VTM de nieuwe publieke omroep en voelt de VRT niet meer wat er leeft bij ‘het gewone volk’.

Van Droogenbroeck «Ik vind het als journalist niet opportuun om in debat te gaan met de Kamervoorzitter, maar hij heeft natuurlijk ongelijk (lacht).»

Van Herck «Al heeft hij het volste recht op zijn mening (lacht).»

HUMO Hoe gaat het met de pax media tussen de VRT en VTM? Is de sfeer minder bitsig dan tien jaar geleden?

Van Droogenbroeck «Op het veld valt dat heel erg mee. Collega Jens Fransen was onlangs op een vliegtuigbeurs voor een stuk over de opvolging van de F-16’s. Er waren ook reporters van VTM. Hun montagecel begaf het, en het VTM-stuk werd dan gemonteerd en doorgestuurd vanop een VRT-computer. Mooi toch?

»We leggen andere klemtonen en maken soms verschillende keuzes, maar de beide nieuwsuitzendingen mogen gezien worden. Alleen de kijkcijfers verschillen behoorlijk. Gelukkig in ons voordeel.»

Van Herck «Zij hanteren een directere toon. Soms vind ik dat heel interessant, soms trek ik grote ogen. Dat is goed, zo leer je van elkaar en hou je elkaar wakker. Net die concurrentie maakt dat nergens in Europa zo veel mensen tegelijk om zeven uur naar één van beide nieuwsuitzendingen kijken. Dat komt ongetwijfeld door de zeer grote nieuwshonger van de Vlaming, maar misschien ook omdat we allemaal ons uiterste best doen om goede journaals te maken.»

HUMO Maar blijven nieuwsuitzendingen bestaan, nu jongeren haast niet meer live kijken, maar steeds vaker uitgesteld? Of genoegen nemen met een paar nieuwsclips op hun smartphone?

Van Droogenbroeck «Is dat zo erg? ‘Karrewiet’ bereikt heel veel kinderen. Jongeren hebben andere kijkpatronen, maar ze zoeken wel nog op de VRT-kanalen naar de nieuwsitems die ze willen zien. Het is niet omdat er niet langer simultaan anderhalf miljoen Vlamingen voor het nieuws zullen gaan zitten, dat het nieuws daarom gaat verdwijnen.»

Van Herck «Of er meer kleinere schermpjes zijn en andere tijdstippen om te kijken, maakt weinig uit. Je zult wel de opbouw van het journaal verliezen. Wanneer je een halfuur live kijkt, kun je onderwerpen zien waarvan je voordien niet wist dat ze je interesseerden. Je doet ontdekkingen. Als je alleen nog digitaal je interesses volgt, zul je een schraler aanbod hebben. Of je krijgt alleen nog informatie die bevestigt wat je al denkt. Terwijl de boeiendste dingen toch diegene zijn die je wereldbeeld in vraag stellen.

»De enige opiniestukken die ik lees, zijn er die door andersdenkenden geprezen worden. Een rechts iemand die een links opiniestuk prijst, of omgekeerd, omdat het tot nadenken stemt: dat is toch veel interessanter dan nog maar eens het eigen grote gelijk aanhoren? Dat is zo vreselijk aan de algoritmes van Facebook: ze sturen je naar dingen die je al kent, of waarmee je het eens bent.»


De absolute top

HUMO Gaan we niet steeds sneller van steekvlam naar steekvlam? Wat deze week nieuws is, is een week later weer van de radar verdwenen.

Van Droogenbroeck «Was dat vroeger anders?»

HUMO Woodward en Bernstein hebben anderhalf jaar aan Watergate gewerkt en erover geschreven voor het zelfs maar in de buurt van de president kwam.

Van Herck «Dat gebeurt nog steeds, kijk naar de ‘Panama Papers’. Een internationaal consortium van onderzoeksjournalisten heeft daar maandenlang aan gewerkt.

»Het helpt soms om je even los te koppelen van de voortdurende nieuwsstroom. Na een paar weken komt dan wel bovendrijven wat echt belangrijk is.»

Van Droogenbroeck «De meerwaarde voor een goed journaal of een krant is om naast het acute nieuws ook ruimte te maken voor historische vergelijkingen, voor context en achtergrond. Ik ben daar redelijk optimistisch over.»

Van Herck «Politici organiseren steeds vaker zelf hun communicatie. Ze willen niet meer afhankelijk zijn van de klassieke media om hun boodschap over te brengen. We moeten zoeken hoe we daarmee moeten omgaan. Factchecken is de toekomst, denk ik.»

HUMO Zeg eens van elkaar wat jullie goed kunnen en wat werkpunten zijn.

Van Herck (bliksemsnel) «Hij kan alles.»

HUMO Wat lief.

Van Droogenbroeck «Ik probeer even te stoppen met blozen (lacht).

»Ik vind Annelies heel goed als anker. Ik denk dat ze nooit een job beter en liever heeft gedaan dan deze. Ik zou het niet kunnen, altijd alleen maar in de studio. Ik ben graag buiten, op het veld. Ik ben ook liever specialist dan generalist.»

Van Herck «Ik ben nog steeds kinderlijk blij als ik aan een uitzending begin. Mag ik dat hier echt allemaal vertellen? (lacht) Ik knutsel ook dolgraag aan teksten, ik ben gepassioneerd door taal.»

'Michaël Van Droogenbroeck: 'Durf geen intro te schrijven die wat onduidelijk is, of ­Martine ­Tanghe staat aan je bureau.''

HUMO En wat zijn de werkpuntjes?

Van Droogenbroeck «Gemene vraag. Bij mij zal het wel net de taal zijn. Ik krijg weleens op mijn kop als ik een verkeerde uitdrukking heb gebruikt.»

Van Herck «Hij spreekt verzorgd, maar met schoonheidsfoutjes, dat klopt. Af en toe betrap ik hem erop dat hij een vraag niet stelt die ik wel had willen horen. Maar ik bewonder vooral zijn werk, ik ken er weinig die zo snel de essentie vatten en kunnen synthetiseren.»

HUMO Ik vind dat Michaël soms vrij snel praat.

Van Herck «Dat heeft hij al vaker gehoord. Ook van mij, maar het helpt niet echt.»

Van Droogenbroeck «Ik ben me ervan bewust en ik let er op, maar het is sterker dan mezelf.»

Van Herck «Zijn mond probeert zijn gedachten te volgen, en verliest dan soms.»

HUMO Over Annelies hoor je weleens dat ze koel en afstandelijk overkomt.

Van Droogenbroeck «Ze straalt een zekere gereserveerdheid uit, maar ik vind dat net een meerwaarde. Een anker moet niet jolig door het beeld dwarrelen. Hij of zij moet – om het met Jan Becaus te zeggen – als een goede aardappel zijn: vrij geur- en smaakloos, zodat je hem iedere avond kunt zien zonder hem beu te worden. Maar misschien kijkt Annelies af en toe iets te streng?»

Van Herck «In het begin werd ik daarop aangesproken, nu veel minder. Het gaat dus al beter (lacht).

»Het is lastig, want een anker mag niet koel zijn. Natuurlijk heb je soms een krop in de keel, maar je wilt je verhaal zo goed mogelijk vertellen. Ik ben ook maar wie ik ben. (Even stil) We zitten niet in de showbizz, toch?»

HUMO Wat maakt van iemand een goed anker?

Van Herck «De absolute top is Martine Tanghe, en dat is ze al 40 jaar. Ik denk niet dat iemand haar ooit zal evenaren. Zij is wereldklasse en heeft de lat voor alle ankers heel erg hoog gelegd.»

Van Droogenbroeck «Ook voor journalisten trouwens: durf geen intro te schrijven die wat onduidelijk is, of ze staat aan je bureau, nog steeds met dezelfde gedrevenheid.»

Van Herck «Wat is het geheim? Gevoel voor taal, een kritische reflex, rust uitstralen, een verhaal kunnen vertellen en overbrengen op het scherm. Maar of je ‘pakt op het scherm’, daar heb je zelf geen verdienste aan. Ik heb ooit een screentest gedaan omdat er indertijd zoveel mensen waren die het eens wilden proberen. Ik dacht: dan ik ook maar. Er waren mensen die net zo keurig praatten, er mooier uitzagen, en toch werkte het niet. Waaraan ligt dat? Niemand die het kan verklaren.»

HUMO Michaël, jij maakt voor Canvas een documentaire over de financiële crisis van 2008. Wat heb je geleerd?

Van Droogenbroeck «Behalve dat het fijn is me eens met iets anders dan de actualiteit van de dag te mogen bezighouden? Ik kick op dat snelle werk, maar hier ging een andere wereld voor me open en die is me erg bevallen. Al zou ik nooit lang de deadlines kunnen missen.

»Het programma heet ‘De val. Tien jaar na de crisis’. Ik probeer te brengen wat we toen nog niet wisten. Wat hoofdrolspelers vandaag vertellen dat ze toen nog niet kwijt wilden. Wat speelde er achter de schermen?»

HUMO En? Wat wisten we toen nog niet?

Van Droogenbroeck «Hoe dicht we bij de volledige instorting van het hele financiële systeem zaten. Er is veel improvisatie aan te pas gekomen om dat op te lossen. Mocht Fortis gevallen zijn, was de rest als een dominospel gevolgd. Het vertrouwen zou volledig verdampt zijn. We hebben toen op een soort pauzeknop kunnen drukken, en dan zijn er redelijk snel oplossingen gevonden.»

Van Herck «Ik heb al stukken gezien. Het is mooi om te zien hoe sommigen nu toch wat meer vrijuit durven te praten. Het is soms hallucinant om te horen hoe geïmproviseerd dingen gebeurden.»

Van Droogenbroeck «Eén van de eerste gesprekken over de Fortis-crisis werd tijdens de match Standard-Anderlecht gehouden, waar toevallig Yves Leterme, Didier Reynders, Guy Quaden (toen gouverneur van de Nationale Bank, red.) en nog wat anderen samenzaten. Er was geen scenario, tussen de val van de Lehman Brothers-bank en Fortis zaten hooguit een paar weken.

»De basis van de financiële crisis was uiteindelijk dat ene onuitroeibare menselijke trekje, hebzucht. Sinds 2008 is er meer toezicht op de banken. Er zijn meer controlemechanismen en er is meer voorzichtigheid, maar de hebzucht is niet verdwenen. Daarmee is dus ook de kans niet weg dat dit scenario zich ooit herhaalt.»


onderste uit de kan

HUMO Zijn jullie al voorbereid op de crisis in jullie huwelijk?

Van Herck (verbaasd) «Nee, waarom?»

HUMO Jullie zullen elkaar alleen nog thuis op de trap tegenkomen, wanneer de ene thuiskomt van het late journaal en de andere vertrekt naar ‘De ochtend’.

Van Herck «Michaël heeft me gevraagd of het mocht. We krijgen dat wel geregeld.»

Van Droogenbroeck «Zoals andere mensen die in ploegen werken dat ook geregeld krijgen. En sommige van die mensen hebben misschien een job die hun minder passioneert dan de onze.»

'Het is niet omdat er niet langer simultaan anderhalf miljoen Vlamingen voor het nieuws zullen gaan zitten, dat het nieuws gaat verdwijnen ''

HUMO Nog slechter voor jullie relatie was wellicht dat je je veto gesteld zou hebben.

Van Herck «Je moet elkaar dingen gunnen. Maar het is een tijdelijk project, gedurende een verkiezingsjaar. Dat duurt 365 dagen, en daarna kunnen we dat evalueren (grijnst).»

Van Droogenbroeck «Het heeft ook voordelen voor de huiselijke planning. Er is nu altijd wel iemand thuis om de kinderen van school op te vangen.»

HUMO Een uitermate relevante vraag: wie is op wie gevallen?

Van Droogenbroeck «Ik op haar. Al voor ik bij de VRT werkte, keek ik met meer dan gewone interesse naar haar journaals. Op mijn eerste dag bij de VRT kreeg ik een rondleiding. Annelies had net de late shift, en alles wat ik vermoedde, werd alleen maar bevestigd. Het heeft toch nog een paar jaar geduurd, maar de vonk is wel overgeslagen. Het was niet vanzelfsprekend, onder meer omdat Annelies al een zoontje had.»

Van Herck «En dan sta je voor de keuze. Aantrekkingskracht overkomt je, daar kun je niets aan doen. Wat je ermee doet, is wel een bewuste keuze. Die hebben we gemaakt.»

Van Droogenbroeck «Ik maak zo’n keuze niet als ik er niet honderd procent zeker van ben. Annelies trouwens ook niet.»

Van Herck «Jouw engagement was groter, want je moest ook voor een kind kiezen. Je werkplek is geen evidente plek om een relatie te beginnen, zeker niet als je allebei op tv komt. De krantenkop ‘Cupido slaat toe op de nieuwsvloer’ was er nog voor iedereen uit onze omgeving het wist. Dat is even doorbijten, echt niet fijn. Je ziet wel wie in de vriendenkring je veroordeelt, en wie je steunt met hartverwarmende berichtjes. Dat is best leerrijk. Mij zul je nooit meer betrappen op een oordeel over een koppel dat uit elkaar gaat. Maar alles is goed gekomen.»

'Annelies Van Herck: 'Mannen moeten toch nog altijd een move mogen doen zonder dat ze meteen een klacht bij de vertrouwenspersoon aan hun broek hebben.''

HUMO Is het moeilijker om in #MeToo-tijden een relatie te beginnen op de werkvloer?

Van Herck «Bij ons was er overduidelijk grote onderlinge toestemming (schatert). Mannen moeten toch nog altijd een move mogen doen zonder dat ze meteen een klacht bij de vertrouwenspersoon aan hun broek hebben. Als het je niet zint, kan je hem toch gewoon afwimpelen? Je voelt toch aan of iemand oprecht is, aanstuurt op een platte flirt, of probeert om een machtsrelatie te misbruiken?»

Van Droogenbroeck «Het is niet onlogisch dat mensen met eenzelfde gedrevenheid elkaar op het werk vinden. Je hebt een raakvlak. Bovendien werkten we niet elke dag samen en was er geen hiërarchische relatie. Gelukkig maar, want als ik haar baas was geweest, had ik vast dezelfde gevoelens gehad, maar zou het wel lastiger geweest zijn om die te uiten.»

Van Herck «We krijgen wel altijd dezelfde vraag, die jij nu ook gaat stellen.»

HUMO Euh...

Van Herck «Hoe voelt het als je hem moet interviewen? (lacht) Simpel: net zoals bij ieder ander die ik moet interviewen. Een collega-eindredactrice heeft een dochtertje van 7, en ze vertelde haar dat het interview waar ze naar keek er ééntje was tussen man en vrouw. Waarop dat dochtertje: ‘Nee hoor, want die doen alsof ze elkaar niet kennen.’ Voilà, zo gaat dat. Het was geen probleem toen nog niemand van onze relatie wist, waarom zou het er nu wel één zijn? Misschien komt het nog: de maandagochtend na de gemeenteraadsverkiezingen gaan we in rechtstreekse concurrentie: hij presenteert dan ‘De ochtend’ en ik ‘Het ochtendjournaal’. Dat wordt spannend.»

HUMO Mag ik zeggen dat jullie workaholics zijn, verslaafd aan de adrenaline van de deadline?

Van Droogenbroeck (twijfelt even) «Ja.»

Van Herck «Ik kan voluit gaan, maar ook even de knop omdraaien en alles loslaten. Die knop heeft Michaël niet.»

Van Droogenbroeck «Ik beken, ik blijf bezig. Ik ga me daarvoor niet eens verontschuldigen, zo zit ik in elkaar. Het is genetisch, vermoed ik. Mijn ouders waren tuinbouwers, en zij hadden die gedrevenheid ook voor hun bedrijf. Ze werkten zichzelf pletter, maar niemand heeft hen ooit gevraagd of ze workaholics waren.»

Van Herck «Dat heb ik ook van thuis, stilzitten was niet echt aan de orde. Het onderste moest uit de kan, alles kon altijd beter. We zijn ambitieus grootgebracht, en dat zijn we nog altijd. Op een gezonde manier, hoop ik. Maar als ik iemand zie die er de kantjes vanaf loopt of niet zijn uiterste best doet, kan ik daar redelijk woest over worden. Ik eis het best mogelijke van mezelf, dus verwacht ik dat ook van anderen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234