null Beeld

'Liefde voor muziek' op VTM

10 januari zal de geschiedenisboeken ingaan als the day the music died - alweer - maar bij VTM was daar een dag later alweer weinig van te merken: daar toonde de muziek zich springlevend in het tweede seizoen van 'Liefde voor muziek'. Blij werden we er evenwel niet van.

Het eerste seizoen van 'Liefde voor muziek' was stilletjes onder onze radar gevlogen, schijnbaar onterecht. De kijkcijfers dikten week na week aan, in de rij van de bakker hoorden we een oud besje gewag maken van een 'door merg en been snijdende cover van Christoff' en ook op Twitter en Facebook waren de lovende reacties niet van de lucht. Dus zaten we gisteren stipt om 20.35 klaar, bereid om weggeblazen te worden door zoveel muzikaal schoons.

Maar voor Paul Michiels, Dana Winner en co. aan het musiceren sloegen, kreeg de kijker eerst nog de gelegenheid om de mens achter de Vlaamse artiest beter te leren kennen. Zo kwamen we te weten dat er zich onder het gezelschap niet één maar twéé buikslapers schuilhielden (voor de geïnteresseerden: Dana Winner en Frederik Sioen). Stralend middelpunt van deze aflevering was Belle Perez, die, zoals haar Spaanse bloed vast dicteerde, bijzonder sentimenteel uit de hoek kwam. La Perez mocht graag aan de kaarsjes en zeep snuiven die haar aan haar overleden grootmoeder deden denken.

'Allemaal goed en wel, maar het ging hier toch over muziek gaan?' hoorden we onszelf stilaan morren. Gelukkig vleide net toen het gezelschap zich neer om het oeuvre van Belle Perez nieuw leven in te blazen - al doet de term 'oeuvre' een carrière opgebouwd uit 'Hello World' en inwisselbare salsamuziek misschien te veel eer aan. 'Liefde voor muziek' gaat er prat op dat het verschillende muziekgenres liefdevol met elkaar laat kennismaken. Dus mocht Johannes Genard van School Is Cool het poppy lichtgewichtje 'Honeybee' door de theatrale mangel halen en sloofde Sioen zich op een minipiano uit om 'El ritmo caliente' artistiek geloofwaardig te maken. La Perez zelf zat er met open mond naar te kijken, maar ons muzikaal oor liet zich moeilijker overtuigen: je kan nog zo veel dure saus over een steak gieten, als de steak zelf niet deugt, krijgen we 'm niet verteerd.

Naarmate de muziek aanzwol, kwam het gezicht van Belle Perez steeds prominenter in beeld, vast in afwachting van de eerste traan die zou rollen. Met een beetje slechte wil kon je daar het muzikale equivalent van een zaalshow van Geert Hoste inzien: ook daar worden we gebombardeerd met reacties van het luid schaterende publiek, in de hoop dat de kijker thuis het van de weeromstuit ook op een schuddebuiken zet. De dam van Belle Perez brak uiteindelijk bij de Limburgse misthoorn Dana Winner.

Na elk optreden nam La Perez ook uitgebreid de tijd om haar collega's te bewieroken. Dat ging gepaard met diepe buigingen, licht in de mond genomen hyperbolen en - hoorden we het goed? - vage beloftes om haar eerstgeborene af te staan in ruil voor zoveel moois. En zo bleek 'Liefde voor muziek' vooral een uitvlucht voor muzikaal Vlaanderen om elkaar overvloedig schouderklopjes uit te delen en zichzelf op de borst te kloppen.

Wij bleven vrij onbewogen bij al die stijf opgeklopte emotie. Zelfs nu ons het bericht bereikt dat Dana Winner daags nadien zegeviert op iTunes, daarbij David Bowie ver achter zich latend. Stof tot nadenken - maar misschien best niet al te lang.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234