Lieve Blancquaert fotografeert voor Oxfam: 'Fair trade maakt écht een verschil'

Als Lieve Blancquaert haar fototoestel bovenhaalt voor een Oxfamcampagne komen daar vaak portretten van die blijven hangen. Dit jaar probeert ze wel heel nadrukkelijk iconisch te zijn: met heiligenbeelden van Triggerfinger, Kathleen Cools, Karen Damen van K3, Tom Waes, Johan Heldenbergh en – favoriet van de fotografe zelf – Marleen Merckx.

Lieve Blancquaert «Ik vroeg aan Marleen of ze kon huilen voor de foto, omdat ze dat in ‘Thuis’ zo vaak doet. ‘Geen probleem,’ zei ze, ‘ik kan bleiten op commando.’ Maar tot haar eigen verbazing bleek dat plots veel moeilijker dan op de set van ‘Thuis’. Als ze Simonneke speelt, komen de tranen vanzelf, nu was het echt werken en dan nog lukte het maar half. Maar ik ben heel blij met die foto: er gaat echt dramatiek van uit.»

HUMO Heb je iets met heiligen?

Blancquaert «Niet echt, neen. Wat is dat trouwens, een heilige? Iemand die nooit iets fouts doet? Dat bestaat niet volgens mij. ’t Is gewoon een slogan, meer niet: Oxfam moet de heiligen niet overtuigen, want die hébben ze al voor zich gewonnen. Ze willen ook gewone stervelingen zoals jij en ik bereiken, en daar help ik graag aan mee. Ik ben al op veel plekken in de wereld geweest en ik heb met eigen ogen kunnen vaststellen dat eerlijke handel écht een verschil maakt. We maken ons met zijn allen zorgen over de niet te stuiten stroom vluchtelingen. Wel: hoe meer fair trade we kopen, hoe minder mensen de drang zullen voelen om hun geluk elders te beproeven.»

HUMO Kortom: wie op het Vlaams Belang stemt, kan zich maar beter blauw kopen bij Oxfam?

Blancquaert (lacht) «Eigenlijk wel, ja.»

HUMO Je hebt je modellen voor deze reeks rechtopstaand laten poseren, met hun middel door een gat in een tafel. Dat is in dit fotoshoptijdperk nogal ambachtelijk.

Blancquaert «Ik kán niet fotoshoppen. Echt waar. En ik wil het ook niet kunnen, ik voel weerstand.»

HUMO Dat heet ouder worden, Lieve.

Blancquaert «Ik wil niet trukeren, ik wil échte dingen fotograferen. Zelfs als het geënsceneerd is, zoals deze reeks, wil ik dat het authentiek is.»

HUMO Je raakte bekend bij het ruime publiek door de rubriek ‘Meisjes van 40’ in ‘De laatste show’. We zijn tien jaar later, en die frivole Lieve Blancquaert krijgen we nog maar zelden te zien.

Blancquaert «Onlangs dacht ik daar nog aan terug: ik zou het nu niet meer durven. Ik heb me toen vreselijk geamuseerd en ik heb er ook geen seconde spijt van gehad, maar die zottigheid, die is wel voor een groot stuk verdwenen.»

HUMO Vind je dat jammer?

Blancquaert «Absoluut. Ik ben een bekend gezicht geworden en dat heeft me aangetast. Ik durf gewoon niet meer helemaal mezelf te zijn in het openbaar, uit schrik voor reacties. Ik klaag daar niet over, want ik heb er zelf voor gekozen, maar ik stel het wel vast. Ik ben veel voorzichtiger geworden. Stom voorbeeld: ik heb een grote mond, maar op restaurant durf ik niks meer te zeggen als de wijn niet deugt, omdat iedereen anders zou gaan rondbazuinen wat voor een pretentie ik wel heb.»

HUMO Wat je man, Nic Balthazar, de voorbije weken is overkomen, zal je ongetwijfeld nog voorzichtiger hebben gemaakt.

Blancquaert «Ik wil het niet dramatiseren, maar je hebt er geen idee van hoeveel troep er dan over je heen komt. En het is zoals altijd: de negatieve commentaren blijven het langst hangen en doen het meeste pijn.

»Ik ben echt bang geworden, bang om verkeerd begrepen te worden, bang om fout geciteerd te worden. Ook nu – tijdens dit gesprek – schijt ik in mijn broek.»

HUMO Dan houden we er toch gewoon mee op? (svb)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234