Thomas Huyghe Beeld Humo
Thomas HuygheBeeld Humo

Tussen hemel & helThomas Huyghe

‘Liever aan mijn edele delen gemarteld, dan een après-skifeestje waar Kobe Ilsen en Viktor Verhulst draaien’

Wanneer wij ’m bellen, zit televisiemaker Thomas Huyghe op de rand van een zwembad in de Provence, benen losjes bungelend in het water. Veel dichter bij het aards paradijs kan een mens bezwaarlijk komen (op de achtergrond weerklinkt de doffe plóp van een champagnekurk), maar meneer heeft toch weer wat aan te merken.

THOMAS HUYGHE «Een paar weken geleden heb ik mijn elleboog gebroken. Inmiddels is-ie wel uit het gips, maar zwemmen of in het water springen is echt nog niet aan de orde. Jammer, want gewichtloos zijn in water is voor mij de hemel op aarde. Misschien heeft het iets met baarmoeders te maken? Nu ja, ik ben geen psycholoog.»

HUMO Hoe heb je je elleboog gebroken?

HUYGHE «Ik heb een vaste, vooraf opgenomen rubriek in de talkshow van Karl Vannieuwkerke over de Olympische Spelen, waarin ik alle Olympische sporten uittest. Tijdens een welbepaalde discipline waarvoor ik overduidelijk te klein en te dik ben, ben ik jammerlijk gestruikeld. Het enige positieve is: het is in beeld gebracht, dus iedereen zal ervan kunnen meegenieten. Alles voor het entertainment, hè.»

HUMO Hoe stel je je het aardse inferno voor?

HUYGHE «Ik lijd aan het prikkelbaredarmsyndroom, dus overvolle bussen met slechts één wc’tje zijn sowieso problematisch voor mij. Maar als je dan, zoals die jongeren die onlangs uit Lloret de Mar terug moesten komen, niet eens de mogelijkheid hebt om even uit te stappen, omdat je misschien corona hebt? Dertienhonderd kilometer aan een stuk? Ik wíl me niet eens inbeelden wat een hel dat moet zijn geweest. Ik kan alleen maar hopen dat er genoeg wc-papier voorhanden was. Serieus: die jongeren zouden toch allemaal een standbeeld moeten krijgen?»

HUMO Heb je er verder enig begrip voor dat ze de bloemetjes buiten waren gaan zetten in Spaanse discotheken?

HUYGHE «Nee, dat zeker niet. Overigens lijkt dat me al evenzeer de hel op aarde: verplicht worden om in een Spaanse club te gaan feesten. Wat doen ze zichzelf aan? Toegegeven, nog liever dat dan een après-skifeestje waar Kobe Ilsen en Viktor Verhulst aan het draaien zijn. Ik zou zonder overdrijven liever doodgaan, in de echte hel terechtkomen en eeuwig met een gloeiende pook aan mijn edele delen gemarteld worden, dan dat ooit te moeten meemaken.»

HUMO Wie of wat kan jou nog meer de kast op krijgen?

HUYGHE «Hedendaagse nieuwssites. De manier waarop er soms volkomen uit de lucht gegrepen polemieken worden opgestart, of non-nieuws gebracht wordt alsof het echt nieuws betrof: het loopt echt de spuigaten uit. En het blijft niet bij HLN.be en de site van Het Nieuwsblad, hè? Ook VRTNWS, dat ik lang hoog in het vaandel heb gedragen, lijkt steeds meer op ‘Karrewiet’, met van die stuitend onnozele items à la ‘Hoe werkt dat nu, een kopbal?’ Alsof wij allemaal hoogbejaard zijn! Nu goed, ik doe het mezelf aan, want ik blijf die websites maar bezoeken.»

HUMO Werk jij je naasten ook weleens op de zenuwen?

HUYGHE «Zeker. De uitleg die ik jou gaf over hedendaagse nieuwssites, geef ik dagelijks aan iedereen die ik ken. Zo beu als koude pap zijn ze dat gezeur inmiddels (lacht).»

HUMO Nu je er zelf over begint: wat is je lievelingskostje?

HUYGHE «Spaghetti alle vongole. Maar het moet op de juiste manier klaargemaakt zijn: hier in België modderen te veel koks maar wat aan. Ik drink er bij voorkeur een wit wijntje bij: gek ben ik er niet op, maar het past er nu eenmaal bij. Of anders gewoon een glas water. De smaak van water, of meer specifiek het gebrek eraan, ben ik de laatste jaren meer en meer beginnen te appreciëren. Op één of andere manier bevalt het me dat het gewoon de dorst lest, en meer niet. Ze zouden een equivalent moeten bedenken op het vlak van voedsel: iets dat de honger stilt, maar verder geen smaak heeft of emoties oproept. Ik zou erin investeren.»

HUMO Ik denk niet dat het zal aanslaan.

HUYGHE «Pas op, dat weet ik nog zo niet. Ik ben lang verslaafd geweest aan chips, tot ik vaststelde dat ik ‘Bah, alweer chips’ dacht wanneer ik op recepties kwam: dan weet je dat er iets mis is. Sindsdien eet ik niet meer iedere avond een hele zak leeg in de zetel, al blijft de zin om te sneukelen aanwezig. Op zulke momenten zou ik weleens iets lusten dat me louter opvult, en verder niks met me doet. Het is toch leuk om je op recepties opnieuw met plezier op de schaaltjes met chips te kunnen storten?»

HUMO Welke chips bij voorkeur?

HUYGHE «Salt ’n pepper van Lay’s. Als je wilt, kan ik je een top twintig geven van mijn favoriete chips, met bijhorende uitleg?»

HUMO Een andere keer misschien.

HUYGHE «Of anders hou ik het bij mijn minst favoriete chips: dat zijn die recente Rode Duivels-chips van Croky. Een dag lang het zuur van gehad! Al kwam dat misschien ook wel een beetje omdat we eruit lagen.»

HUMO Ben je een even grote kunstliefhebber als chipsfanaat?

HUYGHE «Ongeveer, ja. Zeker tijdens de lockdown heb ik veel musea bezocht: het waren zowat de enige plekken waar je nog naartoe mocht, en het was er heerlijk rustig. Met hedendaagse kunst heb ik in de regel niet zo heel veel, mij spreken de landschapsschilderijen uit de 18de en 19de eeuw veel meer aan. Zeker wanneer het grote schilderijen zijn, waar je bij kunt wegdromen: ‘Hoe zou het daar geweest zijn?’ Wat ik wel geleerd heb tijdens de coronacrisis, is dat ik historische musea nooit chronologisch mag afwerken. Je krijgt dan namelijk eerst het soort middeleeuwse kunst voor de kiezen waarvan je niet goed snapt wat er aan de hand is, en waarom alle baby’s er zo lelijk en zo oud uitzien. En tegen dat je bij de toffe schilderijen bent aanbeland, zijn je benen en je ogen vermoeid en heb je meer zin om in de cafetaria te gaan zitten. Nu stap ik dus via de ingang rechtstreeks naar de zaal met de werken die ik wil zien: dan kan ik achteraf nog altijd naar de lelijke baby’s gaan kijken als ik daar zin in heb.»

HUMO Lees je graag?

HUYGHE «Jawel. Onlangs heb ik John Fante ontdekt: twee boeken heb ik nog maar van hem gelezen, ‘Wait Until Spring, Bandini’ en ‘Ask the Dust’, en nu al is hij één van mijn favoriete schrijvers. Ik lees ook soms strips: mijn vader is een grote stripfanaat, en hij geeft me zo nu en dan een tip. Zo ben ik op dit moment ‘Marshall Bass’ aan het lezen, een vierdelige reeks van Kroatische makelij over de eerste zwarte marshall van het Wilde Westen. ’t Is onwaarschijnlijk goed getekend, wat maakt dat je je al vanaf de eerste pagina zélf een cowboy voelt. Een heerlijk shot escapisme.»

HUMO Wat bezorgt je geestelijk genot?

HUYGHE «Een crisissituatie zo snel mogelijk oplossen, zonder al te veel voorbereiding. Sowieso lever ik beter werk af zonder voorbereiding, ook op tv. Heb ik veel tijd gehad om een interview voor te bereiden, dan lijkt het doorgaans op niks: vooral mijn voorbereide moppen vallen in het water. Een groot geluk dus dat ‘Het leven.doc’, mijn recente talkshow op Canvas, grotendeels geïmproviseerd was. Mijn favoriete manier van interviewen – en dat mag je gerust cursief zetten – is casual.»

HUMO Wat is je favoriete lichamelijke genot?

HUYGHE «Al mijn kleren uitgooien wanneer ik ’s avonds thuiskom. Niet evident, helaas, wanneer je zoals ik op een gelijkvloers woont: iedereen kan me zien. Natuurlijk, ik zou de gordijnen dicht kunnen doen, maar dat zendt meteen zo’n raar signaal uit: alsof je even iets vreemds gaat doen. Vandaar dus dat ik deze gelegenheid zou willen aangrijpen om iedereen op het hart te drukken: kijk gewoon niet binnen bij mij.»

HUMO Hoog tijd voor de uitsmijter: ben je ervan op de hoogte dat niemand minder dan de ravissante Christina ‘Chrostin’ De Witte jou vorige zomer tot haar favoriete onenightstand uitriep?

HUYGHE «Ja, ik heb het er zelfs al met haar over gehad. Ze zou in principe ook mijn favoriete onenightstand kunnen zijn, al zou het dan wel héél dicht bij huis komen. Sowieso wil ik geen antwoord geven waarmee ik mijn relatie op het spel zou zetten: de lekkere buurvrouw valt dus af. Net als Lindsey Jordan, de zangeres slash gitariste van Snail Mail: ik heb een ongelooflijke zwak voor haar, maar da’s iets anders dan een onenightstand; ik zou er hopeloos verliefd op worden.»

HUMO Voor de draad ermee!

HUYGHE «Na een handvol therapeutische gesprekken met mijn vriendin en met onze beide families, een bescheiden volksraadpleging en een stille retraite in de bossen van de Hoge Venen, is de keuze gevallen op Florence Pugh, die Britse actrice uit ‘Midsommar’ en de nieuwe versie van ‘Little Women’. De eerste keer dat ik haar zag, dacht ik: waarom ben ik híér tv aan het maken, en niet in Hollywood? Dan had ik tenminste een waterkans gehad om haar ooit te ontmoeten. Misschien zou ze me wel een toffe hebben gevonden?»

hemel en hel: THOMAS HUYGHE Beeld Humo
hemel en hel: THOMAS HUYGHEBeeld Humo
Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234