Lightning Bolt (Het Bos)

Men kon z'n favoriete muziek het afgelopen weekend consumeren op een berubbertegelde weide, geprangd tussen - pakweg - 80.000 bezopen, roodverbrande en van enkel tot oksel naar ongeluchte tent meurende toeristen alsook afgematte, overdadig transpirerende veulens en oudere jongeren.

Men diende de actie dan veelal te volgen via de metershoge videoschermen aan weerskanten van het podium, aangezien men te ver weg stond om, alweer pakweg, die subtiele grijns op het gezicht van de bassist te registreren. Men mocht er meermaals, veelal op voorspraak van een groepslid dat in enquêtes steevast 'volksmennerij' als hobby vermeldt, de handjes in de lucht gooien - meeklappen in de maat was ook een optie. Het was oké. Het was overzichtelijk, en iedereen was tevreden. Men kon op zaterdagavond desgewenst ook naar Lightning Bolt gaan kijken, in Het Bos in Antwerpen.

Lightning Bolt: drummer en vocalist Brian Chippendale en bassist Brian Gibson, een duo uit Providence - denk: halverwege tussen New York en Boston - dat overal waar het neerstrijkt een orkaan ontketent. En met 'orkaan' bedoelen we geen opgeleukt nat windje (denk: Royal Blood); geen door dure, bij Disney afgedankte ontwerpers bedachte onweders (denk: Muse) of andersoortige metalstortbuitjes, maar een woeste storm van lawaai die aanzet tot headbangen en broekschijten, zo eentje waarin men het hoefgetrappel van de vier ruiters van de Apocalyps (eentje lijkt begot als twee druppels water op Kris Peeters) kan ontwaren. Of het aankloppen van een RVA-controleur die Aloïs heet maar door z'n collega's schertsend 'Fritz' wordt genoemd vanwege zijn doortastendheid.

Terzake! Chippendale bespeelt z'n drumkit steevast volgens de zogenaamde melkzuurmethode: hij mept, lelt, klapt en kastijdt het ding net zo hard als z'n tikker en suikerspiegel het toelaten. Met het beetje adem dat 'm rest lalt hij allerlei onverstaanbaars in het crappy microfoontje dat voor z'n mond gebonden hangt - nu ja: uit het tekstvel bij hun laatste plaat 'Fantasy Empire' leren we dat er een protestzanger in zijn bast schuilt: 'We go to war / protect an idea / one that can't even feed the poor,' zo klinkt het in 'Horsepower'. (Gelukkig eentje zonder sokken-in-sandalen: in 'Mythmaster' gaat het alras van 'all the kids on the block say I'm a killing machine.') Tegelijk bast Gibson als Jaco Pastorius meets Cliff Burton, en trekt daarbij een smoel als een verveelde postbediende die beseft dat het pas dinsdagochtend is, dat zijn vrouw vanavond spruiten klaarmaakt en dat hij vanwege z'n cholesterolwaarden nog maar één sixpack per week soldaat mag maken. Als de eerste rijen van het publiek vervaarlijk moshend naar voren drummen - in zalen voor minder dan 1000 toeschouwers speelt Lightning Bolt nog steeds gewoon op de grond - deinst Gibson niet eens achteruit. Als diezelfde moshers delen van de drumkit omverstoten, zet Chippendale ze, met één arm verder meppend, gewoon weer recht. Hey: als uw idee van rock-'n-roll anno 2015 'man met baard en gitaar zet voet op podiummonitor terwijl hij een pentatonische toonladder uit z'n reet tovert' is, dan beloven we u daar niet scheef voor te bekijken. Ook al kloppen Hunnen van allerlei gezindten aan de poorten: het is en blijft, tot nader order, een vrij land.

Lightning Bolt speelde het leeuwendeel van 'Fantasy Empire'. Vonkenregens daalden neer over Het Bos, hier en daar deed men een gooi naar het Belgisch record kamerbreed grijnzen. Het was fucking geweldig. Het was onoverzichtelijk, snoeihard en gevaarlijk, en iedereen was tevreden.


Het moment

Chippendale die, terwijl donkere wolken zich samenpakken boven Het Bos en de laatste bezoeker op de toog klautert om het nakende schouwspel beter te kunnen zien, vijf minuten lang vergeefs naar z'n oordoppen zoekt en zich plots realiseert dat hij ze al in heeft. En vervolgens industriële oorkappen opzet.


Het citaat

Kwam van een pestkop uit het publiek, na dik twintig minuten wervelstorm: 'Wanneer stopt de soundcheck?' Waarop Chippendale kurkdroog: 'De soundcheck stopt als wij zeggen dat de soundcheck stopt.'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234