null Beeld

Lily Allen - Sheezus

Ik ontmoette Lily Allen voor het eerst in 2007, toen ze de vriendin was van Ed Simmons van de Chemical Brothers. Zij was toen nog niet zo bekend, voornamelijk ‘het lief van’ – een spontane flapuit die meer dronk dan goed voor haar was.

Het grootste misverstand over Lily Allen is dat ze haar carrière te danken heeft aan haar vader Keith Allen, in Engeland een beroemd acteur. Ik ken Keith toevallig een beetje, en hij is behalve beroemd ook berucht, want arrogant, eigenzinnig en onberekenbaar – een man die dertien kinderen verwekte bij veertien vrouwen, en Lily in de steek liet toen ze vier jaar oud was. Als hij ook maar íéts te maken gehad zou hebben met haar carrière, dan was die nooit van de grond geraakt.

Lily Allen is onnozel en geweldig, oppervlakkig maar authentiek. Dertien scholen, maar geen diploma. Een chaotische, sporadische opvoeding waarvoor onder anderen ‘huisvriend’ Joe Strummer van The Clash en komiek Harry Enfield instonden. Een carrière die begon op MySpace. Een opportunistisch karakter – zo liet ze haar eerste manager vallen toen bleek dat een andere haar verder kon brengen.

Ze liet zich deejayen aanleren door de dj’s op haar vorige tournees, en leerde gitaar spelen van haar gitaartechnicus Del (‘Lily doet me aan de jonge Ian Dury denken’). Ze heeft nog steeds een charmant groot bakkes, en ook haar teksten zeggen waar het op staat (‘Here I am, lying on the wet patch / I feel hard done by ’cause I spent ages giving head...’). Ze had ook een aanvaring met Elton John toen ze samen een prijs uitreikten (Elton: ‘You gonna have yet another drink?’ Lily: ‘I’m forty years younger than you Elton, so fuck off!’ Elton: ‘I can still snort you under the table.’)

Al die dingen zijn wat haar markant maakt, maar ze reduceren, zoals zo vaak tegenwoordig, de muziek tot bijzaak – de soundtrack bij het fenomeen. Lily’s nieuwe cd heet ‘Sheezus’, met een knipoog naar Kanye West. Muzikaal is ‘Sheezus’ geen drastische koerswijziging vergeleken met ‘Smile’ of haar andere hits – ze maakt zomerse muziek, ook als haar singles verschijnen op kille, verregende novemberdagen.

De Lily die we nu horen is bezadigder, stijlvoller, een tikje blasé. En ongetwijfeld gelouterd door de twee miskramen die ze heeft moeten incasseren. De teksten zijn wat ruiger, een tikje bitter, een tikje agressief, eerder dan sexy. En de songs willen scoren bij wie Katy Perry te glad, Lady Gaga te weird en Beyoncé te Amerikaans vindt. Ik zal nooit de radio afzetten als Lily Allen passeert, maar ik zal evenmin omrijden tot haar nummer gedaan is.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234