Loïc Nottet, zanger en wereldster in de dop: 'Meisjes van mijn generatie kennen geen grenzen meer'

Hij bezorgde België in 2015 al het beste resultaat op het Eurovisiesongfestival sinds mensenheugenis – vierde met ‘Rhythm Inside’ – maar 2017 wordt helemaal het jaar van Loïc Nottet (20). De clip van ‘Million Eyes’, de nieuwe single van de androgyne jongen uit Courcelles, zorgde voor een stormloop richting YouTube – ruim vier miljoen views as we speak – en zijn Belgische concerten van dit jaar zijn nu al uitverkocht.

Loïc Nottet is intussen ook al een publiekslieveling in Frankrijk, dankzij zijn glansrijke overwinning in het TF1-programma ‘Danse avec les stars’. Z’n debuutplaat moet nog uitkomen – in februari is het zover – maar dat weerhield hem er niet van om twee keer de Ancienne Belgique (in april) en één keer Vorst Nationaal (in november) uit te verkopen. Een Jonge Leeuw die zich bedient van dans, video, views en alle kanalen die de contemporaine muziekindustrie bepalen, maar evengoed een jongen die tot z’n 18de geen gsm wou. En zo lijkt er nog wel meer tegenstrijdig aan Loïc Nottet.

HUMO Kom je uit een gezin waarin creativiteit werd gestimuleerd?

Loïc Nottet «Mijn moeder heeft voor kapster gestudeerd en is gek op Disney-films, alles wat met fantasie te maken heeft. En mijn papa is arbeider, hij heeft geen enkele band met kunst. Muziek en dansen zijn toch passies die ik van mezelf heb.»

HUMO Ben je enig kind?

Nottet «Ja. Ik ben als kind ook veel alleen geweest, mijn ouders werkten allebei. Ik zat vaak tot vijf uur in de naschoolse opvang. En als ik dan thuiskwam, waren er geen broertjes of zusjes. Daarom heb ik mijn ingebeelde vrienden.»

HUMO Je zegt ‘heb’, niet ‘had’. We zitten hier dus niet alleen aan tafel?

Nottet «Mwah, ik spreek vooral tegen mijn ingebeelde vrienden als ik helemaal alleen ben. Maar ze zijn er nog steeds, ja. Ik heb daar nood aan.»

'Ik hou ervan om mijn gezelschap te entertainen, maar daardoor lijkt het alsof ik altijd gelukkig ben. Wat dus niet zo is.'

HUMO Zijn het jongens of meisjes?

Nottet «Dat weet ik eigenlijk niet zeker, maar ik denk dat de ene een meisje is en de andere een jongen. Ze heten in ieder geval Alice en Peter, naar ‘Alice in Wonderland’ en ‘Peter Pan’, twee films waarvan ik als kind bezeten was. Ik denk dat ik na het zien van die films een broer wou als Peter Pan en een zusje als Alice. Ik herinner me ook dat ik met kerst vaak een broertje of een zusje vroeg aan mijn ouders.»

HUMO Ik las dat je nog bij je ouders woont in Courcelles, maar dat je het liefst alleen aan tafel zit. En dat je moeder briefjes onder je kamerdeur moet schuiven: ‘Het eten is klaar!’ Is ze niet welkom op je kamer?

Nottet (lacht) «Ik word nu eenmaal niet graag gestoord als ik muziek maak. Ik ben altijd bang dat ik – als ik dan volledig in mijn eigen wereld zit – van mijn wolk word geslagen als er iemand op de deur klopt.

»Je zou kunnen zeggen dat mijn ouders en ik huisgenoten zijn. We passeren elkaar in huis, maar we vormen niet meer het gezin van vroeger. Ik woon helemaal boven in mijn kamer met bureau, mijn ouders wonen beneden. En we eten ook niet meer samen. Zij eten al om zes uur ’s avonds, ik eet liever tussen elf uur en middernacht. Ik heb ook de meeste inspiratie ’s nachts, dus ik ga slapen als zij opstaan. Vaak kruisen we elkaar dan op de trap.

»Ik hou er ook van om alleen te eten.»

HUMO Terwijl alleen eten voor de meeste mensen een ware kwelling is.

Nottet «Ik hou ervan om uit te gaan met vrienden, maar na vier, vijf uur heb ik genoeg van hun gezelschap, dan wil ik naar huis. Ik krijg snel... overdosissen. En wat ik écht niet kan uitstaan aan tafel, is dat mensen discussies voeren, over politiek en zo.

»Mijn moeder heeft me al voor gek verklaard, hoor (lacht). Soms zitten we gezellig te praten, en midden in ons gesprek is mijn zin om te praten ineens verdwenen en val ik stil. Dat is een omslag in emoties die ik zelf ook bizar vind. Ik wil dan vooral alleen zijn, weer kunnen ademen. Nu, de dag dat mijn moeder zegt: ‘Deze situatie is onhoudbaar,’ dan verhuis ik. Maar ik denk dat ze liever heeft dat ik thuis blijf wonen, zodat ze me nog wat bij zich kan houden, en dat ze daarom die papiertjes onder mijn deur schuift – als compromis, zeg maar.»


Eurovision

'Op het Eurovisiesongfestival 2015: 'Ik voelde me daar niet thuis, nee.'

HUMO ‘Je suis petit Loïc de Courcelles’, heb je je al laten ontvallen in interviews. Ben je zo erg aan je geboortestreek gehecht?

Nottet «Ja, ik hou van de natuur en de eenvoud. Ik heb een hekel aan rondrijden in Brussel, of in Parijs – iedereen is zo agressief en doet niets anders dan claxonneren. Dat stresseert me, geef mij maar het platteland, de bossen, de kalmte... C’est supercool pour l’imagination.»

HUMO Gek, Alice Dutoit alias Alice On The Roof vertelde me net hetzelfde. Zij woont ook nog bij haar ouders, in het dorpje Sirault bij Mons. Jullie zaten in 2014 samen in ‘The Voice Belgique’.

Nottet «Zij zat in het team van Natasha St-Pier, en ik in dat van Beverly Jo Scott. Sindsdien ben ik gek op Alice: ze barst van de creativiteit, en met al die festivals die ze afgelopen zomer heeft gedaan, is ze absoluut een voorbeeld.»

HUMO Geen van jullie beiden won ‘The Voice Belgique’, maar dat leek jullie niet te deren. Jij werd in 2015 vierde op het Eurovisiesongfestival met ‘Rhythm Inside’. Ik was die avond kwaad dat Rusland, met die ouderwetse kitsch van Polina Gagarina, tweede werd, en dus voor jou eindigde. Voelde jij je eigenlijk thuis in die omgeving?

Nottet «Ik heb wat gebabbeld met Guy Sebastian, de Australische inzending, die ook wat modernere muziek bracht. En ook met de zangeres voor Hongarije, haar naam ben ik kwijt. Het Russische meisje heeft me overigens wél gefeliciteerd op de gang.

»Maar ik voelde me daar zeker niet thuis, nee. Mijn deelname was volledig uit vrije wil, maar ik had vooraf wél mijn voorwaarden gesteld: geen confettikanonnen, geen vuurwerk. Ik wilde tegen de codes van het songfestival ingaan. Ik wist dat het een risico was, dat ik er mensen mee zou afstoten, maar ik wou een simpele, minimalistische choreografie, heel uitgepuurd. Ik was ook enorm zenuwachtig: zou het wel aanslaan? Maar toen ik de mensen in de zaal de ‘rap-ap-ap’ hoorde meezingen, viel alle stress van me af. Ik ben nog altijd trots op die vierde plaats: ze bewees dat België nog bestaat in die wedstrijd.»

HUMO Test: hoeveel Vlaamse muzikanten ken je bij naam?

Nottet «Emma Bale. Hooverphonic. Selah Sue, évidemment. Clouseau

HUMO Ervaar je die popculturele grens tussen Vlaanderen en Wallonië als een belemmering?

Nottet «Ik vind die scheidingslijn enorm jammer. Ik dacht dan ook dat men in Vlaanderen niet in mij geïnteresseerd zou zijn, maar de waarheid is dat ‘Rhythm Inside’ eerst aansloeg in Vlaanderen, en dan pas in Wallonië. De Vlaamse radio’s waren de eerste om de single te draaien, terwijl de Franstalige kant de Eurovisie-uitslag afwachtte. Ik besef daardoor ook dat ik een kans heb die veel andere artiesten in België niet hebben.

»‘The Voice Belgique’: die vlag dekt de lading niet, hè. Eigenlijk zitten we hier twee keer met ‘The Voice régionale’: eentje voor Vlaanderen en eentje voor Wallonië. Da’s toch belachelijk? Dat zou één ‘The Voice’ voor heel België moeten zijn, een échte ‘The Voice Belgique’. Er bestaan volgens mij ook genoeg praktische oplossingen om de taalverwarring in zo’n show te overbruggen – zo moeilijk is dat toch allemaal niet?»

HUMO In Frankrijk ben je al een televisiester, dankzij je glansrijke overwinning in het programma ‘Danse avec les stars’ op TF1. Als je die beelden bekijkt, én de choreografie van ‘Million Eyes’, dan is het onbegrijpelijk dat je tot voor kort niks met je danstalent wou doen.

Nottet «Mijn stijl is niet echt typisch voor mannelijke popartiesten. Tot ‘Danse avec les stars’ wist ik niet of ik er iets mee aankon: ofwel zouden de mensen me belachelijk vinden, ofwel heel goed. Toen ik won, leek het alsof ik de toelating had van het publiek om mijn manier van dansen met muziek te mengen.»


Billy Elliot

HUMO Maar je hebt altijd gezongen en gedanst, zolang je je kunt herinneren?

Nottet «Ja, in mijn kamer. Ik ben me ook pas écht gaan interesseren voor mijn stem toen ik op mijn 17de meedeed aan ‘The Voice’. Kijk, muziek is de bindende factor in mijn leven – alles wat ik graag doe, heeft te maken met muziek. Ik schrijf graag teksten, maar niet in stilte: er moet muziek opstaan. Pop, radio, maar nog het liefst van alles filmmuziek, vooral voor de koorgezangen. Mijn favoriet is Danny Elfman, die al die muziek voor de films van Tim Burton heeft gecomponeerd – ik heb zowat al zijn films gezien. Toen ik als kind naar Burton z’n ‘Alice in Wonderland’ ging kijken en die muziek hoorde, stond ik vol kippenvel.

»En dansen doe je natuurlijk ook op muziek (lacht). Ik volg danslessen sinds mijn 9de, moderne dans. Ik heb véél uitgeprobeerd: Afro-Cubaans dansen, salsa... Alleen breakdance of hiphop hebben me nooit iets gezegd, terwijl dat was wat de meeste dansende jongens volgden. Ik heb ook nooit naar rap geluisterd, ik luisterde liever naar Adele. Liedjes met stemmen.»

HUMO Was hiphop te macho voor je?

Nottet «Dat is het. Ik heb het nooit voor die typische jongensdingen gehad. Rappen, breakdancen: het zei me niks. (Neemt stoere stem aan) ‘Moi, je fume des pétards. Moi, j’aime les bagnoles.’ Pffff, ik ben nooit geïnteresseerd geweest in auto’s. Ik rijd graag, maar ik heb nooit de behoefte gehad om mijn kamer vol te hangen met posters van Ferrari’s of formule 1-piloten. Dat soort zaken liet me volledig koud.

»Ik was zo ongeveer de enige jongen in de dansles, ik heb er op jonge leeftijd in koppel leren dansen. Ik ben dus ook snel mijn gêne kwijtgeraakt, ik was niet bang om meisjes vast te nemen – bij het dansen raak je toevallig weleens iemands intieme delen aan. Het heeft me enorm gekalmeerd ook. Ik had zoveel energie als kind, op school kon ik die niet kwijt. Ik was eigenlijk nogal lastig. Ik haalde veel stommiteiten uit.»

HUMO Wat voor stommiteiten?

Nottet «Alles wat je kunt bedenken. Op een dag, ik moet een jaar of 7 zijn geweest, was ik met mijn moeder op bezoek bij een vriendin van haar. Die had mooie aardbeienplantjes in haar tuin staan, en ik heb al die aardbeien platgestampt. Al op de kleuterschool was ik vaak vervelend tegen de juffen: ik sprak tegen, werkte op hun zenuwen... Maar zodra ik met die danslessen begon, werd ik dus veel rustiger.»

HUMO Maar die danslessen mocht je niet zomaar nemen van thuis: je vader wou dat je naar het voetbal ging, ‘zoals alle jongens’.

Nottet «Mijn vader wou niet dat ik danste, want dat was iets voor meisjes. Dus deed ik voetbal, van mijn 4de tot mijn 8ste. Maar het zei me twee keer niks. Ik hield vooral van de modder – ik zat meer met regenwormen te spelen, dan dat ik met de bal bezig was. Ik kreeg ook vaak onder mijn voeten van de trainer, omdat ik er met mijn hoofd niet bij was. Ik liep vaak ook weg, naar het bos dat naast het terrein van RCSC Courcelles lag.»

'In het begin hielden we voor mijn vader verborgen dat ik op dansles zat. Maar toen hij naar mijn eerste voorstelling kwam kijken, heeft hij geweend'

HUMO Uiteindelijk ging je toch op dansles, maar in het geniep: je vader mocht het aanvankelijk niet weten.

Nottet «Ik heb beseft dat ik wou dansen door een clip van Michael Jackson, die van ‘Ghosts’, waarin hij zijn huid als het ware uittrekt en een skelet wordt. ‘Dat wil ik doen!’ riep ik tegen mijn moeder. Mijn mama heeft me toen ingeschreven in de dansschool. En in het begin hielden we dat inderdaad verborgen voor mijn vader. Maar na een paar lessen zei ik tegen mijn moeder: ‘Ik doe niks verkeerd, ik ga het hem zeggen.’ Ik heb toen een tijdje voetbal én dans gedaan – om iedereen te plezieren.

»Mijn vader werkte in de avondploeg, dus toen ik thuiskwam van school, was ik altijd alleen met mijn moeder. Haar probeerde ik dan te overtuigen om niet meer naar het voetbal te moeten. Iets waar ik me niet aan waagde als mijn vader thuis was, want ik was wel wat bang van hem. Maar mijn moeder plooide evenmin: ze bleef me koppig naar het voetbal brengen. Tot ik er op een dag écht genoeg van had: ‘Gedaan! Ik wil niet meer!’

»Toen mijn vader naar mijn allereerste dansvoorstelling kwam kijken, heeft hij geweend. Ik denk dat hij begrepen had dat dit me écht gelukkig maakte, hij zag dat ik me écht amuseerde op het podium. Het moeten tranen van spijt zijn geweest. Het zal er ook wel wat mee te maken hebben gehad dat we dansten op ‘The Show Must Go On’ van Queen: een zeer bombastisch, emotioneel geladen nummer.»

HUMO Je wordt weleens ‘de Billy Elliot van Courcelles’ genoemd in de Franstalige media. Maar je bent zelf niet opgezet met die vergelijking?

Nottet «Ik heb die film maar één keer gezien, toen ik heel klein was. Ik herinner me de kernboodschap: een klein jongetje wil dansen, en zijn vader is daar tegen, want dansen is iets voor meisjes. Tot zover de overeenkomst met mijn leven. De ploeg van ‘Danse avec les stars’ was zinnens mijn achtergrond, mijn leven, voor te stellen à la ‘Billy Elliot’, maar ik heb toen heel duidelijk mijn veto gesteld, omdat ik geen zin had om als een karikatuur te worden afgeschilderd. Mijn vader heeft me nooit geslagen of zo, en ik heb ook nooit zelfmoord willen plegen – ik wou niet dat mijn vader werd voorgesteld als een bruut, en ik wou niet dat de mensen me een huilebalk zouden vinden. Het was simpelweg een andere tijd, véél mensen dachten er tien jaar geleden zo over: ‘Meisjes dansen, jongens voetballen.’»


Androgyne stem

HUMO Je bent als kind ook gepest om je meisjesachtige stem.

Nottet «Ik had, en heb, geen bijzonder viriele stem voor een jongen. De mensen dachten vroeger vaak dat ze met mijn moeder spraken als ik thuis de telefoon opnam. Dan zeiden ze ‘madame’ tegen mij.

»In de periode dat ik voetbalde én danste, had ik twee, drie vrienden met wie ik heel goed opschoot. Met de rest ging het absoluut niet. Natuurlijk werd er in de kleedkamer met me gelachen omdat ik ook dansles volgde. En ook mijn stem kreeg het te verduren, ja. Maar dat heeft me gewapend. Kijk, ik zat met die stem opgescheept, het beste wat ik kon doen, was ze proberen te gebruiken als een kracht. En dus ging ik zingen. Ik kan nu noten zingen die voor de meeste mannelijke zangers moeilijk zijn.»

HUMO Je bent duidelijk een grote fan van de Australische popster Sia. Je hebt ‘Diamonds’, het nummer dat ze schreef voor Rihanna, gecoverd in ‘The Voice’, je hebt op haar ‘Chandelier’ gedanst in ‘Danse avec les stars’.

Nottet «Toen ik haar voor het eerst hoorde, wist ik: ‘Zo moet ik mijn stem gebruiken.’ De manier waarop ze haar woorden uitspreekt, waar ze haar accenten legt... Sia is mijn virtuele mentor, ma maman musicale, quoi. Er is geen enkele song van haar waarin ik me oncomfortabel voel: ik zing ze graag en vind ze allemaal even goed.»

HUMO Sia heeft lang zonder veel succes aan de weg getimmerd. Pas nadat ze was doorgebroken als songschrijfster voor onder anderen Rihanna, werd ze alsnog een succesvolle soloartiest. Ze is één van de grootste popsterren van dit moment, maar verbergt haar gezicht achter dat kenmerkende kapsel. Spreekt die maskerade je aan?

Nottet «Ik heb gekozen voor een publiek beroep en ik heb er geen problemen mee dat mijn gezicht op posters staat. Maar ik begrijp evengoed dat je dat gezicht net wil verbergen: omdat je jezelf niet mooi vindt, omdat je je privéleven wilt afschermen. Dat is je goed recht, zeker in tijden waarin het beeld oppermachtig is. Ik bewonder Sia omdat ze dat recht opeist.»

HUMO Klopt het dat je alleen zwart draagt? En alleen Belgische mode?

Nottet «Vandaag heb ik iets aan van Rick Owens, dus dat laatste klopt al niet echt (lacht). Ik droeg ook Rick Owens in de clip van ‘Million Eyes’, maar ik hou evengoed van Raf Simons. We praten toch al genoeg over de Fransen, de Engelsen en de Amerikanen, en veel te weinig over de Belgen?

»En zwart: dat is mijn onzichtbaarheidscape, zoals in Harry Potter (lacht). Ik draag op het podium vaak zwart omdat ik wil dat de focus op mijn stem ligt – het allerlaatste wat ik wil zijn, is zo’n typisch meisjesidool met naakte torso. Er is dus niks gothic of melancholisch aan mijn voorliefde voor zwart, het is simpelweg de kleur die het minste opvalt. Op een bepaalde manier wil ook ik zo onzichtbaar mogelijk zijn – net als Sia. Imago is belangrijk in de muziek, maar ik sta niet graag voor de spiegel. En de tijd die ik straks op de make-upstoel moet doorbrengen om al mijn imperfecties te laten camoufleren, die zou ik eerlijk gezegd veel liever thuis doorbrengen, in mijn pyjama.»

'Tot mijn 18de wou ik zelfs geen telefoon: ik vind het niet leuk dat mensen weten waar ik uithang, of dat ik me altijd moet verantwoorden'

HUMO Voel je de nood om veel van jezelf te delen online?

Nottet «Er zijn artiesten die alles delen: een avond met vrienden, hup, een selfie van de vrienden én een foto van de wijn. Dat zegt me allemaal niks. Ik heb privé geen Instagram, enkel professioneel. Ik heb een privé-Twitteraccount die ik nooit bezoek. En ik heb een privé-Facebookpagina, maar daar praat ik altijd met dezelfde personen, en ik post er alleen wat muziek op die ik goed vind. Tot mijn 18de wou ik zelfs geen telefoon. Ik vind het niet leuk dat mensen weten waar ik uithang, dat ik me altijd moet verantwoorden. Toen ik begon te werken, had ik natuurlijk een telefoon nodig. Maar ik vind die vandaag vooral handig omdat er muziek op staat: als ik ga wandelen, heb ik altijd mijn favoriete muziek bij – ik moet gewoon m’n oortjes instoppen.»

HUMO Ik zie ‘Million Eyes’ als een song over oordelen, vooroordelen, kritiek – de meninkjesmaatschappij waarin we dankzij sociale media zijn terechtgekomen. Van welke labels heb je zelf last?

Nottet «Men heeft me vaak een fillette genoemd, omdat ik danste en een hoge stem had. Wat nog? Ik hou ervan om mijn gezelschap te entertainen. En dan denken mensen dat ik een clown ben. De waarheid is: ik ben niet het type dat snel over zijn problemen praat. Ik probeer de mensen te doen lachen, ik doe onnozel, maar daardoor lijkt het alsof ik altijd gelukkig ben. Wat dus niet zo is.»


Romantische liefde

HUMO Er zijn tegenwoordig een pak androgyne popartiesten: de door jou geadoreerde Sia, maar ook Sam Smith en natuurlijk Lady Gaga.

Nottet «Ja, alles is in beweging. Artiesten schrikken er niet langer voor terug om openlijk homoseksueel te zijn. Steeds meer sterren zeggen dat we ons vooral geen bal moeten aantrekken van wat anderen over ons denken, Lady Gaga op kop. Ze zetten dingen in beweging, en dat is goed, want je moet voor jezelf leven, niet voor wat de anderen van je denken.

»Mijn adolescentie was... gecompliceerd. Ze is eigenlijk nog steeds bezig. Je wordt groter, je wordt volwassen, maar je bent nog een kind. Je ligt overhoop met je ouders omdat je je emoties niet kunt kanaliseren, je vreugde én je verdriet. Je vindt jezelf lelijk en dik en puisterig. Dan is het zo goed om artiesten te hebben die zeggen: ‘Wees gewoon wie je bent, het is niet erg.’ Lady Gaga die over haar verkrachting als jong meisje vertelde: dat is toch bewonderenswaardig? Misschien zal dat andere slachtoffers ertoe aanzetten om ook over hun trauma’s te praten.»

HUMO Mag ik naar je seksuele oriëntatie vragen, of is dat indiscreet?

Nottet «Natuurlijk mag dat. Ik ben hetero.»

HUMO Heb je op dit moment een relatie?

Nottet «Nee, ik zit niet echt in een vaste relatie nu. Ik weet ook niet of het nu.... Ik ben iemand die zich ofwel volledig engageert, of niet. Of iets serieus, of niets.»

HUMO Geloof je in de romantische liefde?

Nottet «Natuurlijk wil ik op een dag een goede, vaste relatie. En evengoed twijfel ik of dat ooit wel zal gebeuren. Ik ben toch al wat cynisch op dat vlak. Ik geloof bijvoorbeeld niet in het huwelijk. Als ik om me heen kijk en het aantal vrienden en kennissen tel die niet meer samen zijn, vaak voor een onnozelheid. Nee, mijn grootouders: dat noem ik een echt koppel. Die hebben zich overal doorheen geslagen, ze hebben er niet zomaar mee gekapt.

»Als ik kijk naar mensen van mijn generatie: die overdrijven toch? Meisjes lijken geen grenzen meer te kennen, ze zetten zichzelf hopeloos te kijk. Want dat heb je natuurlijk ook: voor alle celebrity’s die een goeie boodschap uitdragen, een boodschap van ruimdenkendheid en van hoop, heb je er ook met een volledig fake imago. Er zijn evengoed veel jongeren die de Kardashians als rolmodel hebben. Sorry, maar in de echte wereld lopen vrouwen niet in een string en een beha over straat.»

HUMO Ben je al eens heel verliefd geweest?

Nottet (knikt) «Op mijn 16de. Ik heb toen heel veel bijgeleerd. Als iemand vroeger over liefdesverdriet begon, vond ik dat maar aanstellerij. Ik kon me niks voorstellen bij het begrip ‘hartenpijn’, dat woord had voor mij geen betekenis. Maar toen heb ik het echt gevoeld: pijn aan mijn hart. Die pijn was zo hevig, dat ik mezelf er sindsdien tegen bescherm. Ik ben me daar ook bewust van. Ik zit, vrees ik, in een fase dat ik niet echt in de liefde geloof.

»Ik hou ook van alleen zijn en besef dat ik enorm egoïstisch ben ingesteld. Als ik tv wil kijken, dan wil ik tv kijken. Als ik dit wil eten, wil ik niet dat eten. Ik heb er nu echt geen zin in dat iemand daartegen ingaat. Ik leef op dit moment louter voor mezelf.»

HUMO Stel je hoge eisen aan jezelf? Ben je een perfectionist?

Nottet «Veel te veel. Zelfs als ik zeker weet dat ik alles heb gedaan wat ik kon, is er toch een stemmetje in me dat zegt dat het beter kon. Voor mijn plaat bijvoorbeeld. Ik zing in het Engels, maar ik wou niet dat je hoorde dat ik Franstalig ben. Dus hebben we de plaat naar de VS gestuurd, waar een Amerikaanse zanger alle songs opnieuw heeft ingezongen. Vervolgens heb ik twee maanden lang die Amerikaanse versies gerepeteerd. Altijd maar luisteren en nabootsen, tot in de details. Dat perfectionisme is gevaarlijk: je riskeert om nooit tevreden te zijn.

»Dat was al zo toen ik klein was. Ik kon echt woedeaanvallen krijgen, de vraies crises, omdat het niet goed genoeg was. Dat is vandaag al iets beter: ik kan mijn emoties beter kanaliseren. Maar ik betwijfel of ik ooit 100 procent tevreden zal zijn met wat ik doe.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234