null Beeld

Loudon Wainwright III - Recovery

'I'm a dead firecracker / I ain't got any fuse / I ain't got no inspiration / Since I lost my muse / I am a table with two legs / I am a spider with five / Going down slow / Muse, when will you arrive', verzuchtte de toen 26-jarige Loudon Wainwright III in 1972, maar dat belette hem niet om de wereld vervolgens nog een kleine twintig langspelers te schenken.

Het is verleidelijk om te poneren dat Wainwright - de pa van Martha, Rufus, Lucy en Lexie (voorlopig zijn enige nakomeling zonder platencontract) - de afgelopen jaren wél inspiratie ontbeerde, want na de halve soundtrack 'Strange Weirdos' herneemt hij op 'Recovery' dertien songs uit zijn eerste vier platen. Maar de officiële verklaring luidt anders: producer Joe Henry vond dat die nummers nog geen moer aan zeggingskracht hadden ingeboet (waar!), maar dat de spartaans gearrangeerde originelen (alleen waar voor de eerste twee elpees!) een update verdienden (dat viel nog te bewijzen!).

Als jonge folkie was Loudon, zoals het Britse tijdschrift Uncut deze maand opmerkt, meer punkrock dan Woodstock. Hij genoot ervan om alles wat hij haatte frontaal aan te vallen. En omdat geen enkele singer-songwriter zo onbeschroomd autobiografisch is, werd zelfspot zijn favoriete sport. Zijn sarcasme zou zelfs Randy Newman doen blozen, maar onder die stekelige bolster schuilt een blanke pit, waardoor de opsomming van verschillende types dronkaards in 'The Drinking Song' uiteindelijk vooral ontroert.

Sommige songs krijgen drie decenniën later een nieuwe betekenis. 'Saw Your Name in the Paper' klinkt als een giftig antwoord op Martha's 'Bloody Mother Fucking Asshole' en 'Motel Blues' - over een eenzame, naar een jonge deernes smachtende rocker - is nu de vertwijfelde wanhoopskreet van een verlopen ster.

Maar soms is er niets veranderd: 'Man Who Couldn't Cry' (yep, door Johnny Cash gecoverd op 'American Recordings') slaat nog altijd even ongenadig de bodem uit ons hart. En op zo'n moment kan een genuanceerd antwoord op de vraag of deze recovery een verstandige beslissing was ons aan de u-weet-wel-wat roesten: een betere pleitbezorger dan de oude Loudon had de jonge Loudon zich niet kunnen wensen.

Toptracks: 'Motel Blues', 'Man Who Couldn't Cry'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234