Louis Theroux: ''Brain Injury' gaat net als 'Alcoholism' over liefde die tot het uiterste wordt gedreven'

Behalve aan ‘My Scientology Movie’ – haastje-repje naar de dichtstbijzijnde cinemazaal – werkte Louis Theroux de voorbije jaren aan een stel nieuwe documentaires. Twee weken geleden kon u op Canvas zien hoe het Kuifje van de BBC op de thee (gokje: mét overproof rum) ging bij zware alcoholisten, vanavond trekt hij naar de Brain Injury Rehabilitation Trust in West Sussex, alwaar lui die een zwaar hersenletsel hebben opgelopen, kunnen revalideren. Heel soms zijn de gevolgen van zo’n trauma zoals in ‘Regarding Henry’, waarin de professionele snertvent Harrison Ford dankzij z’n geklutste hersens in een zachtaardiger versie van zichzelf transformeert, maar veelal gaat het in de omgekeerde richting.

'Ik ben geïnteresseerd in menselijk gedrag dat een beetje afwijkt van de norm' Louis Theroux

Louis Theroux «Mensen met een ernstig hersentrauma herstellen vaak volledig, maar niet zonder neveneffecten: ze gaan zich dikwijls anders gedragen. Ze worden impulsiever, tonen minder remmingen. Je bent dezelfde persoon in hetzelfde lichaam, maar toch ben je iemand anders. En dat zorgt voor allerhande emotionele uitbarstingen.

»‘Brain Injury’ gaat net als ‘Alcoholism’ over liefde die tot het uiterste wordt gedreven. Als iemand met wie je een goeie relatie hebt, zich plots raar gaat gedragen – of liever: op een manier die je niet helemaal kunt plaatsen – dan ben je verplicht om daar een standpunt over in te nemen. Als je lief van haar fiets valt en plots een lichtjes andere vrouw is dan degene op wie je verliefd bent geworden, wat ben je haar dan nog verplicht? Op welk punt is het oké om te zeggen: ‘Sorry hoor, maar dit is niet de vrouw voor wie ik ben gevallen’?»

- Vanwaar de interesse voor dat onderwerp?

Theroux «Ik ben sowieso geïnteresseerd in allerhande levenswijzen, en menselijk gedrag dat een beetje afwijkt van de norm, of waarvan je je kunt afvragen: ‘Waarom doen we dit onszelf toch aan, als soort?’

»Ik wilde trouwens ook graag iets doen over de almaar groeiende groep van IS-sympathisanten, maar daar kwam niks van in huis. Die lui koesteren een groot wantrouwen tegen de media en de BBC in het bijzonder, dus het is héél lastig om hun vertrouwen te winnen. En dat vertrouwen moet er wel degelijk zijn als je die wereld van binnenuit wil portretteren. Bovendien hebben we in Engeland tegenwoordig een pak wetten die het verheerlijken van terrorisme verhinderen, dus je zult moeilijker mensen vinden die zich daar openlijk over durven uit te spreken – ze zijn bang dat ze gearresteerd zullen worden als ze iets verkeerds zeggen. Niet onterecht, overigens: een koppel waarmee we in onderhandeling waren, is het op het politiekantoor mogen gaan uitleggen.»

- Hoe slaag je er toch in om mensen te ontdooien, waardoor ze je inkijk bieden in hun diepste zielenroerselen?

Theroux «Instinct, zeker? Ik denk er alleszins nauwelijks over na. Ik stap ergens binnen, tracht een beetje overeen te komen met de mensen, en tegelijk probeer ik m’n eigen nieuwsgierigheid te bevredigen. Verder probeer ik niemand van gedachten te doen veranderen: ik laat mensen vertellen wat ze denken en voelen, en vervolgens probeer ik het een beetje te begrijpen.»

- Welke interviews uit de afgelopen jaren had je graag anders gedaan?

Theroux «Dat met Jimmy Savile (de Engelse tv- en radiopersoonlijkheid van wie na zijn dood in 2011 bekend raakte dat hij jarenlang kinderen en volwassenen seksueel misbruikt had, red.). Ik voelde aan m’n water dat hij iets voor me verzweeg. Als ik een vraag stelde, kreeg ik vaak een vette knipoog, gevolgd door: ‘Omerta!’ Achteraf heb ik me vaak afgevraagd hoe het mogelijk is dat ik tien dagen heb doorgebracht met één van de meest uitgesproken seksuele delinquenten van deze tijden, en dat ik dat belangrijke feit toch heb gemist. Ik troost me dan maar met de gedachte dat er een schema bestaat waarin al zijn vergrijpen netjes staan opgetekend, en dat er een gat gaapt in die tien dagen dat ik met hem optrok. Blijkbaar heb ik er indirect voor gezorgd dat hij alvast een handvol minder slachtoffers heeft gemaakt. Schrale troost, maar niettemin: troost.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234