Love Is Strange

Maak kennis met het mooiste liefdesstel van het jaar!

Stel uzelf eens de vraag: hoeveel geweldige liefdeskoppels – koppels van wie je kunt zeggen: die twee zijn nu eens écht geboren voor elkaar – kent u eigenlijk? Niet zo denderend veel, toch? In onze eigen omgeving (en daarmee bedoelen we de bioscoop, want ergens anders komen wij nooit) kennen we er wel enkele mooie: Rocky en Adrian Balboa, Wall-E en EVE, Ennis en Jack uit ‘Brokeback Mountain’, Harold & Maude, Jesse en Celine uit de ‘Before Sunrise’-trilogie, Emmeline en Richard uit ‘The Blue Lagoon’, Han Solo en Chewbacca – en sinds kort ook Ben en George, de verliefde hoofdfiguren uit ‘Love Is Strange’.

Hoe ze elkaars hand vasthouden; de tedere manier waarop Ben zijn hand op Georges schouder legt; de wijze waarop hun handen elkaar soms blindelings weten te vinden: Ben en George vormen zowaar een mooier en geloofwaardiger liefdesstel dan de meeste heteroseksuele filmkoppels; zelfs ruziën doen ze zoals alleen geliefden doen. In het begin van het verhaal geven Ben en George na meer dan twintig jaar samen eindelijk plechtig het jawoord aan elkaar, maar het prille huwelijksgeluk wordt verstoord wanneer George z’n job verliest en het duo zich om financiële redenen verplicht ziet te verkassen.

De huizenjacht blijkt een heksentoer: betaalbare woningen in New York zijn nog lastiger om op de kop te tikken dan in, tja, het centrum van Gent. Het is verfrissend om eens een Hollywoodfilm te zien met twee oudere homo’s als protagonisten – het hoeft niet altijd rond Katniss en Peeta of rond Edward en Bella te draaien – maar het valt wel op dat de makers terugdeinzen voor het tonen van intiem fysiek contact tussen de twee mannen. Let maar eens goed op de kusscènes, die consequent zó in beeld zijn gebracht dat er absoluut geen mond-op-mondbeademing zichtbaar is.

Een echte, innige, romantische filmkus: in Hollywood blijft het vooralsnog een voorrecht van de hetero’s. ‘Love Is Strange’ behoort niet tot het soort cinema dat verrast, meesleept of overrompelt: een deftig melodrama, meer is dit niet. En regisseur Ira Sachs kun je bezwaarlijk de avontuurlijkste cineast ooit noemen: het voelt bijna als een schok wanneer de camera ineens spontaan begint mee te pannen met een meeuw boven de skyline.

Maar de prachtige vertolkingen van Lithgow en Molina trekken ‘Love Is Strange’ toch over de streep: de twee hoofdacteurs weerstaan aan de verleiding om hun personages neer te zetten als twee handjesflapperende nichten, en bovendien zijn ze zo goed op elkaar ingespeeld dat je écht gelooft dat Ben en George al twintig jaar lang lief en leed met elkaar delen. Hoe fijn om Lithgow en Molina – twee meestal tot bijrollen veroordeelde acteurs – eindelijk eens te zien schitteren; dit is hún moment. En wat een mooie eindscène...


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234