null Beeld

Lucinda Williams - West

We zijn blij dat we de nieuwe cd van Lucinda Williams niet overhaast besproken hebben, want 'West' geeft haar charmes maar druppelsgewijs prijs, zo blijkt.

Charlie Poel

Wat aanvankelijk een weerbarstige collectie bittergestemde liedjes lijkt - het deed ons onwillekeurig terugdenken aan Ryan Adams als huilebalk op '29' - groeit beetje bij beetje uit tot een onontkoombare plaat; het dagboek van een getergde vrouw die een dubbel verlies verwerkt, een lief dat haar liet zitten en een moeder die overleed. Met de eerste vereffent ze brutaal alle uitstaande rekeningen, zoals in de zure oprisping 'Come On': 'Dude, I'm so over you/You don't even have a clue/All you did was make me blue/You didn't even make me, come on'. In het tekstboekje staat er een komma vóór 'come' maar Lucinda Williams spuwt het uit alsof er géén staat, en da's een wereld van verschil op de schaal van venijnigheid. Een gekartelde gitaarsolo duwt het mes nog wat dieper in het vlees. De klotepijn van het verlies van een dierbare werd dan weer zelden zo confronterend verwoord als in 'Mama You Sweet': 'Pain courses through/Every vein, every limb/Trying to find a way out/Between the secrets in my skin'. Men kan er onmogelijk onberoerd bij blijven.

undefined

Af en toe priemt er een straal hoop door het donkere wolkendek, maar 'West' is toch vooral het relaas van een vrouw die al het een en ander heeft meegemaakt en doorheeft dat het nooit meer écht goed komt. Daarmee doet Williams aan Marianne Faithfull denken, en het maakt van 'West' een plaat voor volwassenen, 't is te zeggen: voor mannen (in de wereld van Lucinda Williams: venten) en vrouwen (wijven) die aanvaarden dat djoefen op de muile onvermijdelijk zijn, maar die als de eerste de beste Willy of Marjet ook altijd weer overeind krabbelen. Het is trouwens met die veerkracht dat 'West' eindigt, want een nieuwe geliefde meldt zich in het afsluitende titelnummer: 'Come out west and see/The best that it could be/I know you won't stay permanently/But come out west and see'. Op haar hoede en toch weer hoopvol.

Dat wij 'West' een halve ster onthouden hebben, heeft met de aankleding van de songs te maken: nét niet avontuurlijk genoeg voor een plaat die sepia als tint heeft (zie ook het cd-boekje en de verdorde boom op de cover) en als credo een donker citaat torst van vader-dichter Miller Williams: 'You do not know what wars are going on down there, where the spirit meets the bones'. Met iets meer lef van producer Hal Willner (bekend van zijn hommage-cd's, van Bertolt Brecht tot zeemansliederen) en zijn keure uitgelezen sessiemuzikanten (onder anderen Jim Keltner, Dylan-bassist Tony Garnier, Billy Frisell, Doug Pettibone en Gary Louris van de betreurde Jayhawks) zou 'West' naast het meesterwerk 'Car Wheels on a Gravel Road' hebben kunnen staan; nu nestelt het zich daar net onder.

Wie nog aan de ontdekking van het countryrockoeuvre van Lucinda Williams moet beginnen (we kénnen van die achtergestelden), raden we de toegang aan via 'Car Wheels', 'Essence' of 'World without Tears' - in die volgorde; voor ingewijden is 'West' gewoon weer verplichte kost.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234