Lukas Lelie, winnaar van Humo's Comedy Cup 2014

Sleep de bakken bier aan, gooi nog een aantal exemplaren van De Druivelaar op het vreugdevuur en slacht de vetste Geert Hoste: Humo’s Comedy Cup 2014 heeft zijn koning. Na een avond op het scherp van de snee werd een nog hevig schuddebuikende jury d’aloude vraag ‘Wie heeft u het hardst doen lachen?’ voorgeschoteld.

Lukas wist de door niemand minder dan Guy Mortier voorgezeten vakjury te overtuigen met zijn podiumpersonage, dat vastgekneld zit tussen kreupele onzekerheid en gierende stress, zijn arsenaal aan kurkdroge oneliners, en zijn dodelijk gevoel voor timing – zo scherp dat elke andere comedian er met gemak mee te scalperen valt. Onsterfelijke roem en 1.000 euro zijn z’n deel, maar voor uitgebreid gelauwerd worden heeft-ie geen tijd: er zijn vragen te beantwoorden. Zoals die ene waarmee we willen weten of hij die overwinning toch niet een béétje verwacht had.

HUMO Had je die overwinning toch niet een béétje verwacht, Lukas?

Lukas Lelie «Het was vanavond zot goe gegaan, dat besefte ik wel. Maar zeker van de overwinning? Absoluut niet.»

HUMO Kom, kom. Niet te bescheiden zijn. Het publiek was laaiend.

Lelie «Ja, de reacties waren echt geschift. Maar toch, ik weet dat de jury verder kijkt dan enkel naar hoe het publiek reageert. En de concurrentie was heel sterk. Ik weet ook nooit vooraf hoe het publiek zal reageren op mijn grappen – ik breng vooral oneliners, en die gaan nu eenmaal niet heel erg diep in op de dingen die ik aanhaal. Het voordeel is dan wel dat je het meteen doorhebt als een bepaalde joke niet werkt.»

HUMO Op het podium speel je een typetje dat bijna overmand wordt door stress, maar hoeveel van die stress was echt vanavond?

Lelie «Veel. Ik was óp van de zenuwen. We waren hier al om halfelf ’s ochtends, en de show begon pas na achten ’s avonds. Da’s láng als je gewoon moet zitten wachten tot het jouw beurt is om op te gaan. Wat ik dan doe: al mijn grappen een keer opschrijven vlak voor het optreden, ik heb dus altijd een kaartje op zak met al mijn moppen erop. En voor de rest was het vooral meedeinen op de golven van nervositeit die de hele dag over je heen spoelen.»

HUMO Je zat al in de vorige editie van de Comedy Cup, maar strandde toen in de voorrondes.

Lelie «Dat was ook mijn debuut, mijn eerste optreden wás die voorronde in Harelbeke. Van het optreden zelf herinner ik me vrijwel niets meer, ik was toen nog nerveuzer dan vandaag, maar ik weet nog dat het niet helemáál slecht was. Fokke Van der Meulen van comedycafé The Joker kwam me na afloop ook een schouderklopje geven; dat zag ik als een bevestiging, en dus ben ik blijven optreden. Een paar keer zwaar afgegaan, ook – maar toch telkens weer blijven opstaan.

»Ik heb in die twee jaar tijd enorm veel kansen gekregen om beter te worden. Nigel Williams zette me na mijn derde optreden plots voor een zaal van tweehonderd man – Engelstaligen. Geschift idee (lacht). Toen Steven Mahieu me vroeg om zijn vaste voorprogramma te zijn, kreeg ik plots de kans om tweehonderd optredens per jaar te doen. Headliners in Vlaanderen zijn heel gul met kansen aan beginnende comedians. Enorm waardevol, want open mics zijn dan wel leerrijk, een betaald publiek, dát is pas een test.»

HUMO Hoe ben je in de comedy terechtgekomen?

Lelie «De interesse was er altijd al, maar dé openbaring kwam toen ik een jaar of zeven geleden met een maat van mij in Gent naar een voorstelling ging kijken. Xander De Rycke deed er één van zijn eerste optredens, en Philippe Geubels was er ook. Toen besefte ik dat het kón, grappig zijn in het Nederlands. En daarnaast heb ik ook vier jaar in de Gentse Capitole gewerkt, ook een behoorlijk vormende periode.»

HUMO Achter de schermen? Het licht? Het geluid?

Lelie «Nee, de deuren open en dicht doen voor het publiek. En de toegangskaartjes inscannen en de vestiaire bemannen. Maar tussendoor zag ik wél al die comedians voor m’n neus passeren, en dat heeft me de duw gegeven om het zelf ook te proberen.»

HUMO Zijn dat je voorbeelden, Xander De Rycke en Philippe Geubels?

Lelie «Onder anderen, maar ik ben ook een grote fan van Amerikaanse comedy. Bill Burr en Louis C.K. vind ik het einde. En vooral ook Rodney Dangerfield

HUMO Je stijl doet een beetje aan hem denken, vind ik.

Lelie «Klopt. Veel oneliners, maar wel gebundeld in een groter geheel. Dat viel misschien nog niet zo op in die twintig minuten die ik nu bracht, maar ik hoop op een dag toch ook zoiets te kunnen brengen.»

HUMO Je verschilt nogal van het introverte personage dat je op het podium brengt, merk ik.

Lelie «Nu heb ik wel juist Humo’s Comedy Cup gewonnen, hè, dus ik ben misschien iets uitbundiger! (lacht) Maar al mijn grappen die ik op het podium breng, hebben hun wortels in de realiteit: ik háát autorijden, bijvoorbeeld. Als je met de autorijschool 22 uur les volgt, krijg je normaal je voorlopig rijbewijs. Wel, ik kreeg het niet; ik heb nog eens 6 uur extra les moeten volgen voor ze het me wilden geven. Ik ben ook écht doodsbang op snelwegen, zoals ik op het podium zei. Het is nooit vergezocht wat ik sta te vertellen.»

HUMO Je hebt ook televisie gestudeerd aan het Rits, hebben we uit je optreden geleerd. Waarom ben je daaraan begonnen?

Lelie «Het was gewoon één van de weinige dingen die me echt konden boeien. Een vriend van mij was familie van regisseuse Cecilia Verheyden, die toen een prijs had gewonnen daar, en toen ik doorkreeg dat televisie iets was dat je ook echt kon gaan studeren, was de keuze snel gemaakt. Voor of achter de camera: het boeit me allebei. Maar de gemene deler is altijd humor. Het is wat cliché, maar programma’s als ‘The Office’ zijn heilig voor mij.

»Ik heb tijdens mijn opleiding ooit nog een maand opnameleiding gedaan bij ‘Aspe’. Maar beeld je daar niet te veel bij in: stagiair opnameleiding hield in de praktijk weinig meer in dan de charcuterie goed leggen op de cateringtafel.»

HUMO Maar ik veronderstel dat je niet ook écht 40 kilo vermagerd bent, zoals je tijdens je optreden vertelde.

Lelie «Ach zo? Wel, dan zal ik je eens een foto doorsturen van enkele jaren geleden.»

HUMO Je meent het.

Lelie «Ik woog effectief ooit 140 kilo. Het was er echt over. En daar heb ik dan 100 van kunnen maken, een drietal jaar geleden.»

HUMO We hebben tijdens je optreden vooral geleerd waar je niet goed in bent, maar waar ben je eigenlijk wél goed in? Stand-up is geen geldig antwoord.

Lelie «Dus ik moet twéé dingen zien te vinden? (Denkt lang na) Er moet toch iets zijn... (Plots) Badminton! Daar ben ik goed in, al zeg ik het zelf. Of toch beter dan gemiddeld. Ik was op school vreselijk in de meeste sporten, maar bij badminton vond ik mezelf toch in de bovenste helft van de klas zitten. Ja, dat en stand-up. En ik eet natuurlijk ook nog altijd heel graag – raak daar maar eens vanaf als je ooit 140 kilo hebt gewogen.»

HUMO Van een vrouwelijke collega met meer gevoel voor stijl dan ikzelf moest ik vragen naar die sjofele wollen trui die je vanavond aanhad tijdens je optreden.

Lelie «Ik besef dat het een beetje loemp staat, maar het past goed bij het rolletje dat ik op het podium speel. Met materiaal als het mijne moet je daar niet als coole gast gaan staan. Maar die trui droeg ik eigenlijk ook omdat ik weer 10 kilo ben aangekomen: mijn hemden passen me niet meer, maar ik weiger toe te geven en ruimere kleren te kopen. In truien als deze valt het nog mee, maar geloof me: je wilt het T-shirt niet zien dat ik hieronder aanheb.»

HUMO Die trui zullen we dus nog vaker zien in de toekomst?

Lelie «Ik heb er zo nog, dus ik kan af en toe eens wisselen. Iets om naar uit te kijken!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234