M. Ward - Hold Time

Op de cd-hoesjes van M. Ward zou een sticker moeten kleven: 'Bonus: kan meer dan een aardig stukje gitaar spelen.' Breng maar eens een bezoekje aan YouTube, waar u hem met een aanpak die het midden houdt tussen ingetogenheid en duivelse bezetenheid een instrumentale medley ziet brengen van 'Rag' en 'Duet for Guitars #3', een pareltje uit 'Transfiguration of Vincent', zijn alweer bijna vergeten cd uit 2003. Des te indrukwekkender omdat het tafereeltje zich in een kille kleedkamer afspeelt.

Het mag dan ook geen verrassing heten dat M. Ward (Matt voor de vrienden) zich uitstekend in zijn sas voelt als sidekick van actrice Zooey Deschanel, met wie hij vorig jaar als She & Him 'Volume One' uitbracht. Af en toe zong hij, maar even graag zette hij een stapje terug om met zijn gitaar de wankele maar wonderschone zangpartijen van Deschanel in evenwicht te houden. 'Volume One' kreeg wereldwijd lovende kritieken, en het is halsreikend uitkijken naar het volgend jaar te verschijnen 'Volume Two', net als naar Wards voorlopig nog naamloze project met Conor Oberst van Bright Eyes en My Morning Jacket-zanger Jim James.

Solo had Ward al vier grillige juweeltjes op zijn conto toen hij met 'Post-War' bekendheid verwierf bij het middelgrote publiek. Admiral Freebee vond het dé plaat van 2006, en Noel Gallagher vertelde iedereen die het horen wilde dat Ward zijn favoriete songwriter van dat jaar was. 'Hold Time' zet zowel een forse stap voor- als zijwaarts. Exit direct weghappende deuntjes; enter productie, gastbijdragen en brede arrangementen. Uitzonderingen: opener 'For Beginners', 'Rave On', nu al de beste Buddy Holly-cover van het jaar, en het zwaar overstuurde en aan 'Reelin in the Years' van Steely Dan schatplichtige 'Never Had Nobody Like You'. Klapstuk: de titeltrack, waarin aardse dingen als strofes en refreinen overstemd worden door verdwaalde strijkers en windvlagen. IJzingwekkend en hartverwarmend tegelijk.

Grandaddy-zanger Jason Lytle, die binnenkort zelf zijn solodebuut aflevert, mag zijn speelgoedsynthesizer nog eens bovenhalen voor de luidruchtigste bijrol van het jaar in 'To Save Me'; 'One Hundred Million Years' begint als 'Factory Girl' van The Stones maar loopt na twee maten zelfverzekerd op eigen benen; en de Don Gibson-cover 'Oh Lonesome Me', hier als call and response-duet met Lucinda Williams, krijgt op het web bakken kritiek vanwege vermeend overbodig, maar wij vinden 'm in het verhaal van 'Hold Time' essentieel. En 'Epistemology', op het eerste gehoor een niemendalletje, heeft zich geleidelijk aan ontpopt als onze absolute favoriet - van bij de eerste noten knippen we als vanzelf met de vingers en zingen we met een brede grijns die heerlijk typische M. Ward-tekst mee: 'If you're trying to sing an old song / And you're getting all the words wrong / Well, you're just a-following along too closely in the book.' Dus: borst vooruit, kop omhoog en aanschaffen die handel.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234