Mac DeMarco: 'Ik heb een paar keer opzettelijk in mijn broek gepist'

Mac DeMarco, de vrolijke lapzwans van de indierock, heeft een nieuwe plaat uit, één waarop hij volgens Pitchfork ‘zo hard probeert te chillen dat hij inert wordt’. Effectief, ‘Here Comes the Cowboy’ is een plaatje om te draaien wanneer de zon het voor bekeken houdt, en je met een graanhalm in de mond naar een vijfde pintje grijpt.

'Mijn muziek bestaat uit vier akkoorden en een huppelend gitaarlijntje. Dat kan jij ook, hoor'

Wanneer ik hem tref, is Mac DeMarco (29) nochtans bedrukter dan anders. Hij zit net in het midden van een kleine mediastorm – een 4,2 op de schaal van Britney. Het probleem? Zijn plaat heet ‘Here Comes the Cowboy’, zijn single ‘Nobody’. Dat lijkt, volgens het immer op de loer liggende internet, té hard op Mitski’s ‘Be the Cowboy’, met de single... ‘Nobody’.

Mac DeMarco «Het is me wat! (zucht) Ik kende Mitski niet, en ik wist al helemaal niets van haar plaat af. De dag voordat ‘Nobody’ uitkwam, wees iemand me op de gelijkenis, waarop ik moest lachen: ‘Wat een toeval, that’s amazing!’ Ik heb intussen met Mitski gesproken en zij zei hetzelfde: ‘Trippen, man!’ Maar toen het internet er lucht van kreeg... Men ging ervan uit dat ik Mitski belachelijk wilde maken, zelfs dat ik ervan genoot om haar als vrouw te kleineren! Mensen waren kwáád. Het gekste was nog dat niemand naar mijn nummer had geluisterd. Mijn ‘Nobody’ en haar ‘Nobody’ hebben níéts met elkaar gemeen.

»Ach, ik krijg het al langer dan vandaag op mijn heupen van het internet. Het enige goede aan de zaak is dat ik Mitski’s muziek heb leren kennen: ‘Be the Cowboy’ klinkt cool – and she seems really rad.»

HUMO Zullen we maar snel overgaan op jouw muziek?

DeMarco «Sure thing, man.»

HUMO Toen je onlangs te gast was bij radioprogramma ‘Beats 1’ zei je dat je nog niet goed wist wat te vertellen over ‘Here Comes the Cowboy’. En nu?

DeMarco «I dunno, het is nog altijd dezelfde plaat, hè (lacht). Ik vind ze goed. Raar. Verwarrend. Ik heb helemaal mijn zin gedaan, ook al werd ik er soms gek van.»

HUMO Hoezo?

DeMarco «Ik weet intussen te veel over opnameapparatuur. Vroeger deed ik maar wat: ‘We zien wel, komt goed!’ Nu weet ik ‘hoe het moet’, maar dat maakt me ook onzekerder en kieskeuriger. Eigenlijk was het mijn bedoeling om iets spontaans te maken, iets onafs, maar ik kon het niet laten om het boeltje toch te perfectioneren. (Schamper) Mac, de grote perfectionist!»

HUMO Je maakt vaak zulke opmerkingen: neem je jezelf echt zo weinig serieus?

DeMarco «Mijn muziek bestaat uit vier akkoorden en een huppelend gitaarlijntje. Dat kan jij ook, hoor. Ik ben heus niet zo speciaal.

»Eerlijk: ik had gedacht dat er geen haan zou kraaien naar deze plaat, buiten een handvol fans. En dat zou ik prima hebben gevonden! Ik had het zelfs liever gehad dan deze heisa. Ik breng graag muziek uit – zo doe ik toch iets nuttigs met mijn leven – maar hoe sterk de plaat verkoopt en voor hoeveel volk ik kan spelen? I don’t care.»

HUMO Je hebt de hele plaat opgenomen in twee weken tijd, in je garage in Los Angeles. Waarom niet in een chique studio?

DeMarco «Vanwege de intimiteit. In een grote studio moet ik mijn stem verheffen en me laten gelden. Dat kan ik niet goed. Als ik in mijn garage zit, doe ik wat ik wil.»

HUMO Woon je eigenlijk graag in L.A.? In ‘Finally Alone’ zing je: ‘Sick of the city / Lumped in with all the pretty people.’

DeMarco «Dat is een verhaaltje, maar er zit wel iets van mezelf in. Ik ben er nooit in geslaagd om langer dan twee à drie jaar in dezelfde stad te blijven. ‘Het gras is altijd groener...’ Maar als je dan eenmaal aan de overkant bent, vind je wel weer een reden om naar het volgende te trekken. And then you just keep on trucking. Ik voel me intussen best thuis in L.A., ook al heeft het een tijd geduurd. En mijn vriendin houdt veel meer van deze stad dan van New York. Daar woonden we buiten het centrum, dicht bij de luchthaven, omdat ik altijd op tournee moest.»

HUMO Ik geniet van jouw liveshows, maar de echt wilde toestanden – ik heb gehoord dat je tijdens sommige concerten een fles Jameson binnenspeelt en je ballen in de nek van de drummer hangt – heb ik nog niet mogen meemaken.

DeMarco (lacht) «Ik weet niet of ik ooit mijn ballen in de nek van mijn drummer heb gelegd. Have I? Alleszins: volgens mij heb ik in België toch al enkele redelijk begaaide shows gegeven – I’m pretty sure I’ve been pretty drunk up there.»

HUMO Je stak ooit live een drumstick in je kont. Wat is, afgezien dáárvan, het vreemdste dat je ooit hebt gedaan?

DeMarco (kurkdroog) «Ik heb een paar keer opzettelijk in mijn broek gepist.»

HUMO Oké. Euh, waarom?

DeMarco (onverstoorbaar) «Niet gemakkelijk, terwijl er zoveel mensen op staan te kijken. Je moet het er echt uitpersen.»

HUMO Wij zien jou als een showkonijn, maar voel jij je goed als jij een fles Jameson achterover kapt?

DeMarco «Niet echt, hè (lachje). Ik ben manisch-depressief, ik voel me vaak angstig. Ik weet niet waarom. Mijn alcoholgebruik heeft ermee te maken dat ik bang ben om op het podium te staan, want thuis drink ik eigenlijk niet. En ik ga ook niet uit of zo. Het gebeurt eigenlijk alleen op tournee. Misschien omdat het touren mij almaar zwaarder valt: van die drank krijg je energie. Maar intussen duren mijn katers wel twee dagen.»

HUMO Iets leukers: op tournee heb je Anderson .Paak leren kennen. Hij samplede zelfs jouw nummer ‘On the Level’ op zijn plaat ‘Ventura’.

DeMarco (trots) «Die sample had hij gebruikt vóór ik hem ontmoette, dat vond ik wel cool. En intussen zijn we beste maatjes! Ik heb hem leren kennen via mijn vrienden van The Internet. Het eerste dat Anderson zei: ‘Yo, Mac! Luister naar jouw sample!’ (lacht) Sindsdien jam ik vaak met zijn band The Free Nationals – al rocken zij zoveel harder dan ik ooit zou kunnen – of komt Anderson langs om iets op te nemen. Hij is een enorm enthousiaste gast, die eindelijk het succes krijgt waar hij al lang recht op had.»

HUMO Jij bent intussen ook geen kleine garnaal meer. Wat is het gekste dat je al hebt gekocht met het geld dat je verdiend hebt?

DeMarco «Ik heb een huis gekocht, dat is voor mij héél gek. En op een bepaald moment heb ik het serieus overwogen om een Jar Jar Binks-hoofd (personage uit ‘Star Wars’, red.) van viereneenhalve meter te kopen. Echt gigantisch! De deal is afgesprongen vanwege de verzendkosten: het had 20.000 dollar gekost om het tot hier te krijgen. Jammer. Al had ik ook geen idee waar ik het had moeten zetten.»

HUMO In juni sta je op Rock Werchter. Die fles Jameson mag je thuislaten, maar als je daar de aandrang voelt om...

DeMarco «...mijn ballen in de nek van mijn drummer te hangen? Dan zal ik het zeker niet laten.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234