null Beeld

Mad Men - seizoen 1

Eindelijk in onze contreien gearriveerd: 'Mad Men', één van de meest gelauwerde, kritisch bejubelde en onder prijzen allerhande bedolven televisiereeksen van de voorbije jaren. Voor één keer is de hype nog volledig gerechtvaardigd ook: alles aan deze in het New Yorkse reclamemilieu in het begin van de jaren zestig gesitueerde reeks ademt klasse en kwaliteit; van de mooie, Saul Bass-achtige generiek, over de adembenemende fotografie tot de bijna ziekelijke zin voor detail waarmee de periode werd gereconstrueerd.

Marc Van Springel

Achter die verbluffende look schuilt ook nog eens een zeldzame rijkdom aan thema's, knap uitgetekende en vanaf hun eerste verschijning intrigerende personages en de fraaist gepolijste dialogen sinds 'Deadwood'.

De reclamewereld rond 1960 lijkt een bizarre en weinig opwindende setting voor een dramareeks, maar bedenker Matthew Weiner, jarenlang scenarist voor 'The Sopranos', maakt handig gebruik van die omgeving om een beeld te schetsen van de vroege sixties zoals we die nooit in de films van Doris Day te zien kregen: een periode van ongekende mogelijkheden en tomeloos optimisme, het opwindende begin van de space age en de bijhorende voor huis-, tuin- en keukengebruik afgeleide technologie, maar ook een tijd van onverbloemd seksisme, racisme, homohaat, antisemitisme, overspel en ongebreideld drankmisbruik.

Sterling Cooper, het reclamebureau in 'Mad men', wordt niet alleen gebruikt om de rare zeden en gewoonten van de tijd te schetsen (dokters die vrolijk paffen in hun kabinet, openlijke seksuele intimidatie, gescheiden vrouwen die als een schande maar ook als een bedreiging voor de prijs van het vastgoed in hun straat worden beschouwd), maar staat door het mist spuiten, verkopen van illusies en verdraaien van de waarheid, allemaal in naam van Ome Dollar, ook symbool voor de dubbelzinnige en bij nader inzien toch niet zo onschuldige tijden.

Hetzelfde geldt voor het fantastische hoofdpersonage waarop 'Mad men' kan bogen: Don Draper, de grote ster van Sterling Cooper, een geniale reclameman die alles verkocht krijgt, maar ook een ondoorgrondelijke figuur die er talloze minnaressen op nahoudt en een duister verleden met zich meedraagt. Draper, door de voorheen onbekende acteur Jon Hamm meesterlijk tot een waardige opvolger van Tony Soprano gekneed, is overigens maar één van de vele boeiende personages die deze serie kruiden. Origineel, intelligent, razend verslavend en een ware lust voor het oog: veel beter dan dit kan televisiedrama niet worden.

Extra's: Een preview van het tweede seizoen, een korte docu over de reclamewereld toen en nu, een interactieve fotogalerij, een feature over de knappe en zeer functionele score en als klapstuk een uitstekende en een uur lange making of over onder andere het ontstaan van de reeks, de casting en de uitputtende research. Om een idee te geven hoe maniakaal veel aandacht er aan de kleinste details werd besteed: één scène moest van Weiner worden overgedaan omdat in de achtergrond appels te zien waren die er 'voor die tijd veel te groot uitzagen'. Nou!

Bekijk een fragment

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234