null Beeld

Madonna - MDNA

Een maand geleden maakte ik me zorgen: ‘Give Me All Your Luvin’’ was de eerste lead single van Madonna Versie 2.0 - de Madonna sinds ‘Ray of Light’ uit ’98, waarop ze zichzelf opnieuw uitvond met de hulp van William Orbit - die me compleet koud liet.

Katia Vlerick

Met of zonder gastvocalen van Nicki Minaj en M.I.A.: 't was haast pervers brave FM-pop, in de verste verte geen bom zoals ‘Frozen’, ‘Music’, ‘American Life’, ‘Hung Up’ of ‘4 Minutes’, die ándere eerste singles.

Heel wat geluiden uit Madonna’s verleden zijn tegenwoordig en vogue dankzij Emeli Sandé en Kindness- toeters en bellen allerhande, drama, of anders wel sleazyNYC-disco. En in vergelijking daarmee waren de cheerleading chants van ‘Give Me All Your Luvin’’ een jammerlijk zwaktebod.

De paniek sloeg toe: waarom wilde Madonna opeens zo hard behagen? Lag het aan haar leeftijd (ze wordt 54 dit jaar), haar scheiding, de ‘bedreiging’ Gaga (die helemaal van de radar verdwenen is - het gaat snel tegenwoordig!), of aan de crisis godbetert? Was ze banggeworden?

‘Give Me All Your Luvin’’ deed denken aan de Hollywood-klassieker ‘What Ever Happened to Baby Jane?’, waarin Bette Davis een griezelige bejaarde speelt die weigert afscheid te nemen van het kindsterretje dat ze ooit was, en die angstvallig vasthoudt aan haar blonde lokken en babydolls.

Maar intussen is de hele 'MDNA' er, haar twaalfde studioplaat, en het moet gezegd: daarop speelt Madonna het meestal slim, en ontwijkt ze de val van de karikatuur. Ze is weer in zee gegaan met William Orbit; ze klapt volop uit de biecht over haar scheiding, tranches de vie die haar een - nou ja - menselijk gelaat geven; én ze pakt de draad op als gayicoon.

Dat laatste is het beste nieuws: spiritualiteit heeft de material girl nooit echt gestaan. Check de clip van ‘Girl Gone Wild’ maar eens, de sterkere tweede single: samen met bonustrack ‘Best Friend’ (een adieu voor Guy Ritchie) is het beste door Benny Benassi geproduceerde track - de rest van zijn hand is, zoals te voorspellen was, platvloerse eurohouse.

Van de Martin Solveig-samenwerkingen loont alleen de dramatische bonustrack ‘I Fucked Up’ de moeite, een song als een B-film waarin Madonna beweert dat ze niks waard is - niemand die haar gelooft, maar goed. De rest van Solveigs hand is, zoals te voorspellen was, doodbrave danspop.

Dé buit zit bij de Orbit-tracks: schaamteloze, luide disco-bangerswaarin obsceniteiten worden gescandeerd (‘Gang Bang’), of anders wel iets als 'Some girls got an attitude / They kiss without asking who' (‘Some Girls’) of Hail Mary, full of grace (the Lord is with me) (‘I’m a Sinner’). Een héle Orbit-plaat zou stukken lekkerder geweest zijn.

Verder is de titel ‘MDNA’, een verwijzing naar de liefdesdrug MDMA (of ecstasy), een hypocriete provocatie: Madonna is altijd zo antidrugs geweest als wat. Maar in haar hoesteksten in kleine lettertjes ‘published by Boy Toy' lezen: dát blijft geruststellend.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234