null Beeld

Maleficent

Er was eens een fantastische actrice, en haar naam was Angelina.

Het valt natuurlijk nog af te wachten hoe goed hij de blikkerende hoektanden des tijds zal doorstaan, maar voorlopig achten wij de kans erg groot dat ‘Maleficent’, een bijzonder fraaie variant op het onverwoestbare sprookje van de ­Schone ­Slaapster, in onze galerij van Disney­herinneringen een prominente plaats zal blijven innemen, ergens tussen de aanval van de krokodillen in ‘De reddertjes’ en u-weet-wel-welke-scène uit ‘Bambi’.

Het begint nochtans maar zozo, met de camera die als een sperwer over digitale bossen en kastelen wiekt (kan een openingsbeeld nog meer cliché zijn?), een voice-over die veel te veel weggeeft, en een kleffe meet-cute tussen een gevleugelde toverfee en een verdwaalde weesjongen met een vuistdik Iers working class accent. Maar na zo’n kwartiertje gebeurt er iets (en het is echt iets verschrikkelijks) waardoor Maleficent van een aardige fee verandert in de afschrikwekkende, wraakzuchtige, door diepdonkere schaduwen omgeven heks die we allemaal kennen uit het geliefde sprookje.

En het is vanaf dát sinistere moment dat ‘Maleficent’ een spookachtige allure begint op te bouwen; het is híér dat de huivering begint; en het is hier dat de makers een magische deur openknallen waarvan we dachten dat hij op slot zat – de deur naar de kindertijd, toen we bang waren van de monsters in de kast en de heksen onder het bed.

De belangrijkste reden dat ‘Maleficent’ de komende nachten in onze dromen zal terugkeren, heet Angelina Jolie: jukbeenderen waaraan je je kunt snijden, wimpers waaraan je je kunt prikken, bloedkoralen lippen, vel van vuurbestendig staal, bloedmooi, wreed, heerszuchtig, geheimzinnig, ongenaakbaar, maar met een air van diepe tristesse – telkens als Jolie in beeld verschijnt, weet je niet of je uit ontzag je ogen moet neerslaan, of ademloos blijven kijken.

Alleen de anatomische functie van die glimmende zwarte hoorns op haar schedel werd ons niet onmiddellijk duidelijk: een pronkmiddel? Verdedigingswapen? Om papiertjes op te prikken? Handige handvaten? Ook de look van de film is af en toe (zoals dat hoort in een sprookje!) van een morbide schoonheid, zoals wanneer Maleficent als in trance door het donkere woud schrijdt terwijl ze prinses Aurora (Elle Fanning) in comateuze toestand achter zich aan laat zweven: bij ons weten zijn alleen Tarsem Singh (‘The Fall’) en Tim Burton bij machte om met dit soort indrukwekkende visuals uit te pakken, althans wanneer ze in vorm zijn.

‘Maleficent’ werd evenwel geregisseerd door een debutant: Robert Stromberg, in het verleden verantwoordelijk voor de speciale effecten van ‘Life of Pi’ en voor de setdesigns van ‘Avatar’, ‘Oz the Great and Powerful’ en ‘Alice in Wonderland’. Onthouden die naam! Wij waren vooral onder de indruk van die ene machtige close-up – u kunt ’m niet missen – van Angelina die vanuit de schaduwen de prinses staat te observeren; het lijkt wel een close-up uit de tijd van de stille film, toen de filmmakers­ bij gebrek aan geluidseffecten alles dienden in te zetten op de schoonheid van het beeld, op het artistieke spel van licht en schaduw, op de gloed in de ogen van de acteurs.

Puike muziek van James Newton Howard ook, en een finale twist die wij, in al z’n simpelheid, heel erg ontroerend vonden, en heel elegant aangebracht. Alles bij elkaar speelt ‘Maleficent’ dieper in op de geest dan al die andere sprookjesverfilmingen die we de laatste tijd hebben zien passeren (‘Red Riding Hood’, ‘Snow White and the Huntsman’, ‘Jack the Giant Slayer’, ‘Mirror Mirror’). ’t Is alsof je, net als de prinses, gevangen zit in een krachtige betovering – en dan maar hopen dat er op het eind een kus volgt.


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234