'Manneke Paul': Paul de Leeuw annexeert het land

Paul de Leeuw presenteert sinds vorig jaar ook een Vlaamse show, ‘Manneke Paul’, waarvoor hij onlangs nog een ronduit potsierlijke televisieprijs in ontvangst mocht nemen. Geheel terecht, daar niet van: ‘Manneke Paul’, is op zijn beste momenten één van de meest entertainende programma’s op de Vlaamse netten, en op zijn slechtste momenten nog altijd meer dan het bekijken waard.

Hoe bevallen Vlaanderen en de Vlamingen hem, wilden we van onze gastheer te weten komen: er zat dus niks anders op dan het hem op de man af te vragen.

Paul de Leeuw «Heel goed. Ik heb het uitstekend naar m’n zin bij jullie, en dat zeg ik omdat ik het meen.

»Voordat ik met ‘Manneke Paul’ begon, had ik wat naslagwerken gelezen over België: over het koningshuis en zo, en over wat er na achttienhonderdzoveel allemaal is gebeurd toen jullie je van de Hollanders hadden bevrijd.

»In één van die boeken – ik ben de titel helaas vergeten – stond onder ‘karakter- eigenschappen’ dat de Vlamingen een argwanend volkje zijn. Nou, dat had ik dus ook altijd gedacht, dat Vlamingen van nature argwanend zijn, en al helemáál tegenover die Hollanders met hun grote bek.

»Maar dat beeld is sinds ‘Manneke Paul’ helemaal bijgesteld. Het kost me bijvoorbeeld nauwelijks moeite om het studiopubliek los te krijgen, en ze honderduit te laten praten: wat nou argwanend? Een enorme opluchting, want vooraf vroeg ik me toch af of ik niet te bot en te arrogant zou zijn om de gunst van de Vlamingen te winnen. Maar volgens mij zien de mensen dat ik écht in Vlaanderen geïnteresseerd ben: ik denk dat dat in mijn voordeel speelt.»

HUMO Verwacht men dat dan niet van een Nederlander, denk je, dat- ie echt geïnteresseerd is in Vlaanderen?

De Leeuw «Nou ja, in Nederland wordt er toch vaak met een licht dedain over Vlaanderen gesproken. Wij denken hier al snel dat Vlaanderen eigenlijk een beetje van ons is – alsof het een schattig stiefbroertje is, of zo. De meeste Nederlanders kennen ook niet meer van Vlaan- deren dan wat ik er tot vorig jaar zelf van kende: ik had de Vogeltjesmarkt en de Antwerpse kathedraal al weleens gezien, en ik had ook al eens een huisje gehuurd in de Ardennen, en als ik dure kleren wilde kopen, reed ik naar Knokke.

»Maar in mei van vorig jaar heb ik als voorbereiding op ‘Manneke Paul’ een rondreis van een paar dagen door België gemaakt, met mijn man (Stephan Nugter, red.) en onze twee kinderen: we hebben Antwerpen gezien, Gent, Brussel, Namen, Brugge, Hasselt, Geraardsbergen, noem maar op.

»Toen heb ik het land toch iets beter leren kennen, en ingezien dat mijn vooroordelen niet per se kloppen. Die legendarische bourgondische mentaliteit van jul- lie bijvoorbeeld: die valt in de praktijk toch nogal tegen. Ik had bijvoorbeeld gedacht dat jullie altijd een toef slagroom bij de koffie deden, maar dat blijkt dus helemaal niet het geval (lacht).

»Tot vorig jaar was mijn beeld over Vlaanderen voor een groot deel gevormd door de keren dat ik er als kind kwam. Mijn vader had vroeger een fabriek in Rijkevorsel waar vruchtenconcentraat geproduceerd werd, en af en toe gingen we in het dorp lunchen bij Vlaamse vrienden die ik tante Marie en oom Frans mocht noemen.

»Op zondagmiddag was dat meestal: ik kan me nog goed herinneren dat de luiken altijd dicht bleven terwijl het eten op tafel werd gezet: soep, vlees en aardappelkroketjes, ijs als toetje, en daarna nog koffie met slagroom en bonbons. En rond een uur of vier trokken we naar de kermis, waar ik getrakteerd werd op een enorme wafel met chocoladesaus. Dát was Vlaanderen voor mij.»

HUMO Zijn er ook vooroordelen die je bevestigd hebt gezien?

De Leeuw «Ja: dat jullie veel zuipen (lacht). Heel veel zelfs, als je het mij vraagt. Wat ik eigenlijk best gezellig vind. En het klopt ook dat jullie in het algemeen veel bescheidener zijn dan Nederlanders, en beleefder in de omgang. Heel aangenaam is dat. Je zult het misschien niet snel van mij verwachten, maar ik stel beleefde omgangsvormen wel degelijk op prijs.

»Nederlanders zeggen me weleens: ‘Je zult wel moeite hebben met dat Vlaamse ge-’u’ de hele tijd.’ Nou, integendeel: in het dagelijkse leven gebruik ik zelf ook graag de u-vorm. Het irriteert me mateloos wanneer mijn kinderen hun oma – mijn moeder – met ‘je’ aanspreken.

»Wat me wel opvalt aan de Vlamingen – en dat is misschien één van jullie mindere kanten – is dat jullie allergisch zijn voor hiërarchische structuren. Iedereen lijkt zijn deel in de pap te willen brokken, wat voor mij echt niet werkt. In mijn optiek heb je één persoon nodig die de knoop doorhakt; niet vier of vijf mensen die allemaal iets te zeggen willen hebben.

»In het vorige seizoen van ‘Manneke Paul’ heb ik eens een akkefietje gehad met vtm over een inhoudelijk gegeven dat me nogal hoog zat. Ik wilde iets, maar iemand van vtm dacht daar anders over: laat ik het daar bij houden. Ik heb toen wóédend naar Vilvoorde gebeld, en ik kreeg een heel laconieke reactie: ‘Ach ja, we lossen dat morgen wel op.’ Ik zeg: ‘Nee, dat moet vandáág opgelost worden!’ – ‘Ja, maar iedereen is al naar huis.’

»De volgende dag heb ik teruggebeld, maar ik kreeg geen eenduidig antwoord op mijn vraag: iedereen vertelde iets anders. ’t Was pas toen ik mijn afspraak afzegde voor een radiopro- gramma van de VMMa, dat het ze bij vtm is beginnen te dagen dat het me menens was. Uiteindelijk is er op mijn verzoek afgesproken dat er voortaan maar één aanspreekpunt zou zijn binnen vtm. Enkel via hem krijgen we nu de richtlijnen van de zender; niet meer via vier of vijf mensen zoals eerst.

»Over zulke dingen kan ik echt een tijdlang kwaad rondlopen, hoor. Al is dat misschien meer een karaktereigenschap van mij persoonlijk dan dat het iets typisch is voor Nederlanders: ik heb zo van die dagen dat ik zuur kan doen over alles. Mijn man vindt dat altijd heel grappig, als ik me weer eens mateloos over iets sta op te winden.

»Op dit moment is-ie aan het trainen voor de marathon van Londen, op 21 april, en vanmorgen kon ik het niet laten om daar een stekelige opmerking over te maken: ‘God, wat heb ik het weer druk vandaag. En jij hoeft alleen maar een paar blokjes om te lopen.’ (lacht)»

Bekijk 'Vibratormuziek'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234