null Beeld

Marc Didden belijdt zijn liefde voor de hoofdstad in '4 x 7'

‘Sommige huizen deugen gewoon niet.’ Alleen al voor die ene bloem van een zin moet u volgende week woensdag naar ‘Musée sentimentale’ kijken, de documentaire die Marc Didden voor de ‘4 x 7’-reeks op Canvas maakte.

'Ik hou van Brussel én Antwerpen: technisch gesproken zou ik in de Carré in Willebroek moeten wonen'

Marc Didden «Ik loop al 65 jaar rond in Brussel - de ene dag al wat hupser dan de andere. Ik kén die stad: ik weet wat er achter elke hoek schuilt, maar tegelijk zie ik wat er verdwijnt én ontdek ik nieuwe dingen. (Pinnig) Tegenwoordig is dat dan meestal een sushiwinkel. Toen ik voor ‘4 x 7’ gevraagd werd, had ik meteen een visioen van de veertien huizen waar ik gewoond heb. Langs zeven daarvan – allemaal in Brussel – ben ik opnieuw gewandeld. Johan Leysen deed de voice-over, Jonathan Wannyn de camera, en Kwinten Van Laethem het geluid. Een echte kunstenaar, die laatste: ik vertelde hem wat ik in die huizen meegemaakt heb, en hij knutselde er een prachtige geluidsband bij. Je ziet die huizen alleen langs de buitenkant, maar je hoort wat er binnen gebeurt: gestommel, iemand die een trap oploopt, een plaatje van Françoise Hardy

HUMO De documentaire duurt maar zeven minuten, en toch is het trage televisie.

Didden «Er zitten veel jonge makers in ‘4 x 7’, en die zullen wel genoeg snelle dingen maken, redeneerde ik. Ik heb het ook bewust in zwart-wit gefilmd, terwijl ik dat doorgaans maar artyfarty vind. Maar mijn jeugd – ik ben geboren in 1949 – ís zwart-wit.

»Veel Vlaamse films zijn marktconform: ze dragen een zekere vriendelijkheid in zich, een dynamiek die ervoor zorgt dat ook in Kortrijk de Kinepolis volloopt. Ik wilde echt een kunstwerk maken. ‘It’s arty but not farty,’ zei een vriend me toen hij de documentaire zag, en dat vond ik een groot compliment. Toegankelijk experimenteel: dat vind ik een geschikt label. Mijn hele leven al vind ik het prettig om tussen high en low culture te zweven – ik vind Ivo Van Hove even belangrijk als Abba.

»Ik ben heel blij met het resultaat. Toen de film net af was, spraken verschillende mensen me op straat aan: ‘Je ziet er zo gelukkig uit, Marc?’ Het blijft toch fantastisch, iets maken. Een maand geleden bestond die film nog niet, en nu wel – en hij zal blijven bestaan, ook wanneer ik dood ben.»

HUMO Wat mij opviel in je documentaire: Brussel is een stad met mooie straatnamen.

Didden «Ik ben een lezer, dus lees ik ook straatnaamborden. En al mijn hele leven vraag ik me vervolgens af: waarom heet deze straat zo? In mijn geval blijken de straatnamen vaak toepasselijk. Ons eerste huis bijvoorbeeld lag in de Blijde Inkomstlaan. Ik heb ook in de Michelangelolaan gewoond: past uitstekend bij m’n hang naar de kunsten. Ik herinner me hoe mijn vader daarover zei: ‘Het huis is niet je dat, maar ’t is toch een schone straatnaam.’ Ik heb die liefde voor mooie straatnamen geërfd. Ik zou bijvoorbeeld niet in een Jean-Luc Vandenbrouckestraat kunnen wonen – met excuses aan alle Jean-Luc Vandenbrouckes in België. Ik zou wél in een Wannes Van de Veldelaan kunnen wonen, of in de Ferre Grignardstraat. Ik wilde eens een schrijfhuisje huren in Brugge. Ik had iets moois op het oog, maar het lag in een straat die ‘Oude Zak’ heet. No way, dacht ik – en ik heb het niet gedaan.»

HUMO Je hebt nog nooit een huis gekocht.

Didden «Mijn vrouw Denise en ik zijn huurders. Huizen kopen zit gewoon niet in onze familie: ik heb broers die veel meer geld hebben dan ik, maar toch altijd zijn blijven huren. En ik heb geen kinderen, dus aan erfenissen hoef ik niet te denken. Huren geeft me een gevoel van vrijheid. Ik woon intussen al 36 jaar in het centrum van Brussel, maar toch denk ik soms: ‘Moeten we niet nog eens verhuizen?’ Die romantische ongedurigheid zit in me. Ik ben ook gefascineerd door de mensen die permanent in het Chelsea Hotel in New York wonen. En niet alleen omdat je dan niet zelf je bed moet opmaken.»

HUMO In ‘De wanhopige optimist’ heb je je columns en beschouwingen van de afgelopen jaren gebundeld - ze verschenen vooral in De Morgen en Humo. Je stukjes meanderen lenig – ze zijn met heel soepele hand geschreven.

Didden «Toch is er hard aan gewerkt. Ik ga daar echt voor zitten. Ik wil elke keer weer dat het iets moois is, en dat er een idee achter zit. ‘Goed geschreven’ volstaat niet: het moet ergens over gaan.»

HUMO Opnieuw is Brussel de diva waar je graag en vaak over schrijft.

Didden «Maar ik hou ook van Antwerpen, hoor. Eigenlijk zou ik iets tussen de twee moeten zoeken: technisch gesproken zou ik in de Carré in Willebroek moeten wonen.

»Met mijn columns na de aanslagen heb ik mensen kunnen troosten, hoor ik – dat vind ik heel waardevol. En ik hoor ook dat er weleens stukken van mij circuleren onder Brusselse politici, en dat er op kabinetten al eens eentje in het Frans vertaald wordt. Dat is wel prettig om weten. Maar wees gerust: ik ga er niet door denken dat ik de stad regeer.»

HUMO Ook die andere liefde – muziek – krijgt veel liefdesbrieven.

Didden «Het gebeurt dat mensen spontaan iets citeren uit mijn muziekstukken. Soms zijn dat lelijke venten van 75, soms mooie jonge meisjes. Dat vleit me, want ik wil wel een beetje Kuifje zijn: mensen van 7 tot 77 plezier doen, en wat stof tot nadenken geven.»

HUMO De rode draad in die bijna 400 pagina’s: je verdiept je graag in dingen.

Didden «Ik ben nogal voor traag. En ik ben iemand die goed oplet - als kind al was ik heel alert. Google is voor mij een godsgeschenk: als je niet lui bent, kan je op véél boeiende kennis lopen, en daar vervolgens iets gloedvols over schrijven. Ja, Google: je moet het echt eens proberen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234