Marc Didden: Groen en de grootstad

Een vriend van me is nog altijd een beetje depri vanwege de verkiezingsuitslag. ‘Wat zijn wij toch een stom volk!’ sakkerde hij. Daar had ik weinig tegen in te brengen. Ik grapte dan maar dat je van mensen die vijftien jaar lang zonder morren naar evenveel heruitzendingen van ‘F.C. De Kampioenen’ kunnen kijken niet echt mag verwachten dat het allemaal ridders van de geest zijn.

Daar zat iets in, beaamde hij, maar hij bekende tegelijkertijd dat

hij zelf ook weleens een dagschotel lust, ooit een week of drie verliefd was geweest op Doortje en dat hij, als er een ongemakkelijke stilte viel in een gesprek, weleens wilde overschakelen op de quasi shakespeariaanse uitroep ‘Mijn gedacht!’.

Maar hij vond zoiets toch geen reden om zo massaal voor de verkeerde partijen te stemmen. ‘Tja,’ antwoordde ik, ‘wat is een verkeerde partij?’ Hij zuchtte. ‘Dat weet jij best. Beter dan wie ook!’

‘Groen?’ vroeg ik. ‘Ja, daar ben ik ook wel bang van.’ Hij keek me aan. Grapje? Nou, een half dan.

Het spreekt vanzelf dat ik niets tegen die groene mensen heb, sommige van mijn beste vrienden zijn groener dan de Hulk. Zelfs het groene gedachtegoed spreekt ondergetekende grotendeels aan. Ik voel alleen dat het tussen Groen en de grootstad niet goed zit. Ze lijken die niet écht te begrijpen. Ze willen die reduceren tot provinciesteden, eigenlijk. Ze denken te vaak dat alleen de fietsende mens een gelukkige mens kan zijn. En dat is nu eenmaal niet zo. Kermit de Kikker zong het al: ‘It’s not easy being green.’

Marc Didden

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234