Marc Didden: 'Van smerige beesten weet ik alles, ook al omdat ik er zelf eentje ben'

Diabetes is een smerig beest. Het vreet je op waar je bij staat en bij mij is het ondertussen aan mijn linkeronderbeen bezig.

‘Lekker!’ hoor ik de boosdoener af en toe wellustig knorren, maar dan snoer ik hem de mond met een goede shot insuline. En snauw ik hem toe dat hij de hoogte van mijn hersenen nooit zal halen en ik zal blijven denken tot ik doodval.

Van smerige beesten weet ik trouwens alles, ook al omdat ik er zelf eentje ben. Zoals de meesten onder ons. Zo stond ik laatst naar een vrouwenbetoging te kijken. Naast mij bevond zich iemand van wie ik vermoed dat hij geen feminist was. ‘Spijtig dat ze hun kleren nog aanhebben!’ zei die, maar dan in het Frans. Ik zweeg, want het was tenslotte Vrouwendag en ik had geen zin om in het zicht van al die dappere dames een banale badaud (zo noemen ze een toevallige toeschouwer in de taal van Molière) verbaal of fysiek voor schut te zetten.

Nee, ik keek braaf verder naar de stoet en neuriede tegelijk meer dan binnensmonds John Lennon & Yoko Ono’s ‘Woman Is the Nigger of the World’. Een volkslied uit 1972, een zorgeloze tijd, toen je nog gewoon ‘nigger’ mocht zeggen en schrijven en zingen, ook al moesten Lennon & Ono dat ook toen in vele vraaggesprekken uitgebreid motiveren.

Toen de laatste vrouw voorbijgewandeld was, betrapte ik mezelf op de volgende verdachte gedachte: hoe zou het nog met Jan Fabre zijn?

Marc Didden

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234