null Beeld

Margaret Atwood - Het Stenen Matras

Het was met licht trillende handen dat we ‘Het Stenen matras’, de nieuwste van Margaret Atwood (nog steeds onze favoriete crazy old cat lady), opensloegen. Ter hoogte van haar laatste roman ‘MaddAddam’ was de Canadese schrijfster het spoor bijster geraakt – en daarmee ook onze aandacht kwijt. Maar wat graag wilden we dat op Atwoods gevorderde leeftijd steken, nog liever zagen we haar volgende literaire zet gewoon weer een voltreffer worden.

‘Het Stenen matras’ kan dan misschien niet helemaal als nieuw werk worden beschouwd – veel van de verhalen verschenen al eerder – maar ze zijn wel weer heerlijk puntig, grappig en onbarmhartig raak als het op de kleine kantjes van onze soort aankomt. De spil is, als zo vaak bij Atwood, het steekspel tussen man en vrouw, waarbij de schrijfster het vertikt om een winnaar aan te duiden. Al trekt de man net iets vaker aan het kortste eind in ‘Stenen matras’ – het dodental onder de heren ligt wat hoger dan bij de vrouwen. Maar de eerste die haar daarom een ‘vrouwenschrijfster’ durft te noemen, krijgt van ons meppen: daarvoor kan de crazy old cat lady zich namelijk net iets te goed in mannen inleven. Hopeloze smeerlappen en onverbeterlijke klootzakken, misschien, maar niettemin: mannen.

Zoals de dichter uit de eerste drie gelinkte verhalen die zijn libido en inspiratie langzaamaan ziet opdrogen. Atwoods personages zijn wel vaker schrijvers op leeftijd die moeten constateren dat de tijd vriendelijker is geweest voor hun oeuvre dan voor hun lichaam. Een lot waar niemand aan ontkomt, en waar de schrijfster komisch goud uit spint: ‘Hij ziet zichzelf niet op een stilstaande fiets zitten in een strak lycra broekje terwijl hij snorrend als een houtzagerij zijn verschrompelde kruis verder naar de filistijnen helpt.’ Wie had gedacht dat Atwood met de jaren wat van haar kattigheid zou verliezen, zit – hoera! – fout. Ouderenappartementjes zijn gewoon ‘eufemismen voor verzorgingstehuizen’, waar kinderen hun ouders zo snel mogelijk dumpen en voor de rest schitteren door afwezigheid. Waren wij de erven Atwood, we zouden ons plaatsje in haar testament toch nog maar eens checken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234