null Beeld

Margot at the Wedding

Naar 'Margot at the Wedding' keken wij met bovengemiddelde belangstelling uit: regisseur en scenarist Noah Baumbach wist ons twee jaar geleden immers zwaar te charmeren met 'The Squid and the Whale',

Erik Stockman

een heerlijk lichtvoetig, over de desintegratie van een excentriek schrijversgezin handelend drama met Jeff Daniels en Laura Linney (huur de dvd!).

Het onverwacht grote succes van die film - oscarnominatie! - stelde Baumbach in staat voor zijn nieuwe project een behoorlijk indrukwekkende cast samen te stellen: naast supersterren Nicole Kidman en Jack Black stonden ook Jennifer Jason Leigh, John Turturro en Ciarán Hinds te trappelen.

Baumbach richt het kijkglas wederom op een ietwat buitenissige familie, en hij vertrekt daarbij vanuit een heel klassieke situatie: de uit de hand lopende reünie. De van haar naaste bloedverwanten vervreemde schrijfster Margot (Kidman) zakt samen met haar zoontje af naar het ouderlijke huis-bij-de-zee om daar het huwelijk van haar zus (Leigh) met de werkloze muzikant Malcolm (Black) bij te wonen.

Net als in 'The Squid and the Whale' laat de cineast de relaties tussen de gezinsleden vervolgens traagjes imploderen, maar díe film dreef tenminste nog op goudeerlijke emoties, frisse dialogen, en een hoop rake observaties. In 'Margot at the Wedding' daarentegen - de titel knipoogt naar 'Pauline à la Plage' van Eric Rohmer - horen we vooral gekunsteld gekakel (Black: 'Tiens, mijn scrotum is langer dan mijn penis') en komen we alleen maar gevoelloze figuren tegen - vooral Kidman heeft haar inwendige diepvriezer in de hoogste stand gezet - die hun uiterste best doen het leven voor mekaar én voor de toeschouwer zo ongenietbaar mogelijk te maken.

Je voelt ergens wel dat Baumbach een integer en waarachtig familiefresco in mekaar heeft willen baumbachen, maar waar bijvoorbeeld Rohmer, Bergman en Woody Allen - grote voorbeelden van de cineast - er meestal wel in slaagden een zekere empathie voor hun personages op te wekken, lukt het hem niet om ook maar één greintje genegenheid voor Margot en de haren op te roepen.

Kijken naar 'Margot at the Wedding' is dan ook een zware beproeving: alsof je anderhalf uur lang zit opgesloten onder een ijskoude glazen stolp in het gezelschap van een bende oninteressante pipo's en één onuitstaanbare neurotische pin.

Tussen pot en pin gezegd: een tegenvaller.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234