null Beeld

Mark Lanegan - Phantom Radio

Hadden wij Mark Lanegan al eens de beste rock-, blues- en soulzanger van de laatste twintig jaar genoemd? Het mag best nog eens herhaald worden. Gelukkig zingt hij veel. Bij Screaming Trees, Queens Of The Stone Age, UNKLE, Soulsavers, of in zijn eigen Mark Lanegan Band. Dwars door alle gemoedstoestanden heen, al moet worden vermeld dat het zonlicht hem zelden weet te vinden. Het is in de grote schaduw van het leven dat Lanegan het best zijn weg kent.

Jürgen Beckers

‘Gonna find my way, gonna mind my way, to the floor of the ocean,’ zingt hij in ‘Floor of the Ocean’, over een track waarmee Depeche Mode-terrein betreden wordt. Een op het eerste gehoor vreemde jas die hem bij elke luisterbeurt beter gaat zitten. Onderkoelder, bleker en killer dan we van hem gewoon zijn. Rechtstreeks naar zijn eerste liefde, zo blijkt uit verklarende woorden van Lanegan: ‘Met Screaming Trees mochten we de mosterd dan wel halen bij de psychedelica van 13th Floor Elevators en Love, thuis luisterden we naar Echo & The Bunnymen, Rain Parade en The Gun Club.’

Het leeuwendeel der songs op ‘Phantom Radio’ speelt zich echter af in de vertrouwde Lanegan-gebieden. De orkaan van synths en gitaren genaamd ‘Death Trip to Tulsa’ bijvoorbeeld, waar de stem van Lanegan als de adem van satan zelve doorheen waait, het aan zijn werk met UNKLE refererende ‘Waltzing in Blue’, of de door een hol orgel aangedreven doomsdaytrack ‘Judgement Time’, waarin hij nog eens aantoont dat de Bijbelse hyperbool hem als gegoten zit: ‘I saw the feet of pilgrims bleeding / I saw whole cities drowning / I saw whole armies dying’. Nee, het mag niet een beetje minder zijn.

Voor wie het interesseert: in tegenstelling tot wat zijn imago misschien doet vermoeden, maakt Lanegan voor het beoefenen van zijn ambacht niet enkel gebruik van middelen uit het stenen tijdperk. ‘Phantom Radio’ werd geconcipieerd via apps (jawel, apps!) op laptops en tablets (jawel, tablets!). De muzikanten mochten er achteraf het hunne van maken, maar de elektronica in het hart van de song kregen ze zelden helemaal weggespeeld.

Wie de deluxeversie van ‘Phantom Radio’ koopt, krijgt er ‘No Bells on Sunday’ bij, een vijf songs tellende ep die op 25 augustus op gelimiteerd vinyl verscheen, en die materiaal bevat dat Lanegan te goofy vond om op ‘Phantom Radio’ te zetten. Als verzameling songs is het inderdaad meer een allegaartje, maar kwalitatief gezien in geen geval wegwerpmateriaal. Twee Lanegans voor de prijs van… welja, twee dus. Maar laat dat de pret op deze mooie dag niet bederven.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234