Mark Ronson & The Business Intl - Record Collection

Maak u geen illusies: 'Record Collection'
is een even nostalgische retroplaat als 'Version', dat verguisde ding waarop Mark Ronson
in 2007 indieklassiekers van The Smiths
en The Jam
in nogal dunnige trompetjurkjes hees - met uitzondering van de grandioze nu northern soul-versie die hij Amy
liet inzingen van 'Valerie' van The Zutons
, de beste single van de laatste jaren.

Deze keer grijpt hij niet terug naar dat mahoniehouten Motown-geluid, maar naar de soundtrack van zijn kindertijd: de blanke eightiespoprock van Duran Duran
en Culture Club
, en de zwarte proto-R&B van vergeten bands als New Edition
, Timex Social Club
, DeBarge
en The Rock Steady Crew
.

De tweede grote verrassing is dat de dj/producer opeens zélf songs schrijft. Nu is dat met een flinke korrel zout te nemen, want met coauteurs als Nick Hodgson
(Kaiser Chiefs
), Andrew Wyatt
(Miike Snow
) en Cathy Dennis
(zie: 'Can't Get You Out of My Head' van Kylie Minogue
) en te veel vocalisten om op te noemen leest de gastenlijst van 'Record Collection' als een who's who van de popmuziek anno 2010.

Et alors?De songs die het hoogtepunt van de plaat hadden moeten worden, blijken helaas zeurderige synthparabels: de titeltrack met Simon Le Bon
en 'You Gave Me Nothing'
, een duet tussen Rose Elinor
Dougall
(The Pipettes
) en Andrew Wyatt.

En er staat ook een instrumental te veel op, het debiel getitelde 'Selector'
. Maar, maar, maar: wat rest is dayglo-pop van de bovenste plank. Neem de onvolprezen single 'Bang Bang Bang'
met het in de gaten te houden talent MNDR
.

Of het naar de Chemical Brothers
knipogende 'Hey Boy'
, met het al evenzeer in de gaten te houden talent Theophilus London
. Zeer aanstekelijk is ook hoe Ronson in 'Lose It (In the End)'
en 'The Bike Song'
hiphopritmes mixt met sixtiespsychrock à la The Turtles
en The Zombies
.

En de mooiste track is de blue eyed soul-ballad 'Somebody to Love Me'
, een duet van Andrew Wyatt en Boy George
: 'I want somebody to be nice / See the boy I once was in my eyes' zingt het aan lagerwal geraakte enfant terrible van de jaren tachtig, ongetwijfeld terwijl de tranen zijn mascara doen uitlopen.

't Is niet voor niets geweest, George: 'Record Collection' is Mark Ronsons sterkste incarnatie tot dusver.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234