null Beeld

'Marley': de film. Op zoek naar Bob in Jamaica

'Come to Jamaica,' zei de reisbrochure, en dus trok ik onlangs naar het Caraïbische eiland dat tot ieders verbeelding spreekt sinds één van zijn inwoners stormenderhand de wereld veroverde: Bob Marley.

Katia Vlerick

Ze hebben er dit jaar bijzonder veel te vieren: deze zomer herdenkt Jamaica vijftig jaar onafhankelijkheid en vijftig jaar James Bond – Ian Fleming woonde en schreef op het eiland. Maar bovenal vieren ze Marley. Heel speciaal op een zwoele avond afgelopen april, toen de documentaire ‘Marley’ van Kevin Macdonald z’n wereldpremière beleefde in Emancipation Park in Kingston. Een regelrecht red-gold-and-green carpet event, en ik was erop te gast.

Wat betekent Bob Marley in het Jamaica van 2012? Ik ging op zoek naar een antwoord in Emancipation Park, maar ook in Trenchtown en bij de Marley-kinderen, op lokale radiozenders, in een luxeresort én op een afterparty.

De baai van Kingston bij valavond is prachtig: een met gouden lichtjes bezaaide kustlijn. Maar de drie uur durende nachtelijke taxirit van Kingston naar Port Antonio is hels: misselijk makende bochten, hobbelige putten, verblindende tegenliggers (aan de rechterkant!) en chauffeur Melford die vraagt: 'Are you okay?' Maar ook: krekels en straatmadelieven, een elektrische tropenhitte en bezwerende dancehall-dreunen die uit de bouwvallen komen gewaaid. Magisch realisme. Of in de woorden van Bob Marley: ‘Natural Mystic’.

Aangekomen in mijn hotel in Port Antonio heb ik van Jamaica alleen de nacht gehoord, maar ik heb wél iets geleerd: hun geweldige harmonieën, die het mooist van alles te horen zijn in ‘Stir It Up’, hebben Bob Marley & The Wailers geleerd van de krekels. Die zingen hier echt, hoog en meerstemmig.

De platenbaas: Chris Blackwell

The Wailers waren in het begin met drie zangers: Bob Marley, z’n stiefbroer Bunny Wailer (echte naam: Neville Livingston) en Peter Tosh (Winston McIntosh). Toen ze eind 1971 naar Londen trokken, lag het thuisland al lang aan hun voeten. Maar er moest meer zijn dan nummer één-hits scoren in Jamaica.

De harde realiteit van december 1971: ijskoude temperaturen, een klein appartement in de grijze wijk Neasden in Noord-West Londen, geen manager, geen visum en, vanwege de wiet, problemen met de wet. Gelukkig was er voetbal: legendarisch is het verhaal over hoe The Wailers op een ochtend de gordijnen opentrokken en buiten een sneeuwtapijt zagen liggen, waarop ze de meubels aan de kant schoven en bínnen een partijtje speelden.

Alles veranderde toen het drietal op een dag in Notting Hill het kantoor van Chris Blackwell van Island Records binnenstapte: hun eerste plaat voor Island – ‘Catch a Fire’ uit 1973 – betekende het startschot van de internationale carrière van Bob Marley. Chris Blackwell heeft zich op z’n vierenzeventigste allang teruggetrokken uit de muziek: vandaag de dag bestuurt hij op Jamaica de luxehotelketen Island Outpost. We ontmoeten hem in Geejam, bij Port Antonio, het rock-'n-roll resort van de keten, compleet met opnamestudio.

Bekijk de trailer van 'Marley':

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234