Martin Heylen, 20 jaar later: 'Vlaanderen is lelijker geworden. En iedereen heeft een Nespresso-apparaat'

Na zijn verre uitstapjes in ‘Heylen en de herkomst’, ‘Dr. Livingstone’ en ‘Terug naar eigen land’ gaat Martin Heylen nog eens op wandel in de heimat. In ‘Zelfde deur, 20 jaar later’ belt hij aan bij oude bekenden, mensen die hij twintig jaar geleden al eens lukraak bezocht toen hij voor het ‘Man bijt hond’-rubriekje ‘De lijn’ dwars door Vlaanderen trok, van Ophoven naar Mariakerke. Wat hebben zij de afgelopen 7.000 dagen uitgespookt?

HUMO Zie je na twintig jaar grote veranderingen in het Vlaamse landschap?

Martin Heylen «Het eerste wat mij opviel, was dat alles veel drukker is geworden. Vooral het verkeer. Nu zeg je: ‘Hoe kun jij nog weten hoe het was om twintig jaar geleden door Kruibeke te rijden?’ Awel, de herinnering aan Kruibeke is weg, maar dát gevoel is me bijgebleven. En het was overal zo. (Moppert) ‘We moeten hier kweeniehoelang aanschuiven aan een rotonde, en die rotonde wás er vorige keer niet eens!’ De cameraman heeft veel naar mijn gezaag mogen luisteren (lacht). Vlaanderen is ook lélijker geworden, met al die pylonen, windmolens, lintbebouwing... In een doorsneedorp moest je vroeger al zoeken om één appartementsgebouw van drie verdiepingen te vinden. Nu zijn we het moestuinieren moe en wonen we allemaal gerieflijk in zo’n blok.

»De keuken ziet er ook totaal anders uit. In het archief was het al Vlaamse boerenkost wat de klok sloeg, worsten en kolen. Nu eten de mensen allerlei soorten pasta, en hebben ze een Nespresso-apparaat waarmee ze een latte macchiato kunnen maken. Dat soort verschillen tussen vroeger en nu steek ik graag in het programma. We hangen de filosofie van de huiskamer aan.»

HUMO In ‘Man bijt hond’ heb je véél mensen bezocht. Ben je echt iedereen terug gaan opzoeken?

Heylen «Nee, van de pakweg tweehonderd mensen heb ik er zestig uitgekozen. Er moest een goede reden voor zijn. Mensen met een talent vind ik bijvoorbeeld interessant. Zo herinnerde ik me een meisje dat enorm mooi pianospeelde en zong als een engel. Wat blijkt? Ze is onlangs nog bij ‘Belgium’s Got Talent’ gepasseerd. Sommige mensen zijn volledig opengebloeid sinds mijn vorige bezoek, bij anderen lijkt de tijd te hebben stilgestaan.»

HUMO Valt bij die laatste categorie ook een zekere schoonheid te rapen, of denk je: dat zijn twintig verscheten jaren geweest?

Heylen (lacht) «Nee nee, daar valt schoonheid te rapen. Kijk, ikzelf ben nogal avontuurlijk aangelegd. Maar wie zegt dat dat het beste is? Ik heb vrienden en kennissen die nog altijd doen wat ze vroeger deden. Zij houden van het dorpje Oosteeklo, waar ik vandaan kom, en willen er de rest van hun leven blijven. Die mensen zijn gelukkig. Als ik bij hen ben, dan voel ik een knusse nestwarmte. Bij mij thuis in Oostende is er óók warmte, maar tegelijk heerst er een gevoel van opwinding.»

HUMO Ben jijzelf tevreden over je afgelopen twintig jaar?

Heylen «Jawel. Ik ben meegegaan naar VIER en ik ben blij met die keuze, net zoals ik blij ben dat ik nu weer een programma voor de VRT kan maken. Laat mij mezelf maar op tijd en stond heruitvinden. Liever stromend dan stilstaand water.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234