null Beeld

Marvel Comics: de troeven van superheldenfun

Madison Avenue, New York, 1961. Terwijl de Mad Men van de reclamewereld Amerika de geneugten van het materialisme aanleerden, sloofden de tekenaars en schrijvers van Marvel Comics zich enkele huizenblokken verder uit om een gedesillusioneerde jeugd nieuwe helden te bezorgen.

Een roeping die Marvel sindsdien deed uitgroeien tot een powerhouse met pedigree. Nicolas Cage , die zijn artiestennaam haalde bij hun personage Luke Cage, zei ooit: ‘Als ik nog weet hoe het voelt om te dromen, dan heb ik dat uitsluitend aan Marvel te danken.’

Vanaf deze week komt Humo vier edities lang in tandem met een Marvel-comic: ‘Thor herboren’, ‘Spider-Man: Big Time’, ‘The Avengers: Vers bloed’ en ‘Wolverine: Logan’. Stuk voor stuk recente, naar het Nederlands vertaalde verhalen van toppers als Brian Michael Bendis (architect van Ultimate Spider-Man en New Avengers) en Brian K. Vaughan. En ook wie al lang niets meer gelooft van wat op papier gedrukt is, ziet Marvel deze week zijn richting uitkomen. ‘Thor 2: The Dark World’ loopt vanaf morgen 30 oktober in de bioscopen.

Maar waar het hier dus om ging: sinds het begin van de jaren zestig – toen veel van de bekendste personages aan een dol tempo in het leven werden geroepen door in de eerste plaats Jack ‘King’ Kirby en Stan ‘The Man’ Lee – staat Marvel vast verankerd op de poleposition van de Amerikaanse comicsindustrie. Uitgever en stichter Martin Goodman haalde de nieuwe naam voor zijn bedrijf, dat al sinds 1939 bestond onder de noemer Timely Publications, bij één van de twee dozijn tijdschriften die hij in portefeuille had: pulpblad Marvel Science Stories. Het verkocht niet goed, maar hij vond de naam te goed klinken om weg te gooien.

Goodman was een man van vele theorietjes, dit is er één van: ‘Fans vertonen zelden interesse in kwaliteit. Waarom zouden wij er ons mee bezig houden?’ Het was tot slot ook Goodman die Spider-Man een verschrikkelijk idee vond: ‘De meeste mensen hebben een hekel aan spinnen. En hekel is een slechte basis voor entertainment.’ Hij veranderde spontaan van mening toen de verkoopscijfers binnenkwamen. Spider-Man is vijftig jaar later nog steeds één van de allerpopulairste superhelden in de Amerikaanse comicswereld.


De Marvel-troeven

Een rustig partijtje lucratieve superheldenfun? Daar was het Lee en Kirby nooit om te doen. Onrust typeerde hun comics. Soms een existentiële onrust, op andere momenten een vrolijke onrust. Ze wilden graag geloven dat hún comics voor heelder generaties Amerikaanse jongeren de enige reddingsboei vormden: zonder hen las de jeugd helemaal níéts meer. ‘Voorgoed verloren aan televisitis.’

Maar wat Marvel bovenal van de concurrentie onderscheidt, en wat hen – laten we er geen flapperende capes om winden – ook gewoon béter maakt dan grote concurrent DC, is een cocktail van talrijke factoren. James, de Marvel-troeven!


Menselijkheid

Het meest gehoorde en veruit het gemakkelijkst te staven pluspunt: de personages van Marvel zijn menselijker, gelaagder, herkenbaarder en dus interessanter dan die van DC Comics.

Kristof Spaey (striptekenaar van de trilogie ‘Misschien/Nooit/Ooit’) «De bekende superhelden van DC waren er eerst, in de jaren dertig al, en bijna stuk voor stuk vertoonden ze goddelijke kenmerken: Superman, Wonder Woman, The Flash – perfecte boy scouts waar je je als lezer eigenlijk onmogelijk mee kunt vereenzelvigen. Hun enige uitzondering is Batman, niet toevallig ook hun populairste personage.

»Wat Marvel heel slim had gezien, is dat veel lezers zaten te wachten op helden met gebreken. Neem nu Peter Parker of Spider-Man: een nerd die onpopulair is op school, geen lief kan krijgen en in zijn vrije tijd thuis voor zijn zieke tante moet zorgen. Die verhalen gaan voor driekwart over zijn persoonlijke problemen, het superheldelement is dan eigenlijk maar versiering. Dát is boeiend: personages die ook maar door het leven sukkelen, zoals wij allemaal.»

Alex Agnew (comedian met een Marvel-passie) «Ook altijd interessant: helden met een slecht karakter. Zoals de fantastische Ant-Man, die niet enkel booswichten, maar bij momenten evengoed zijn eigen vrouw van een pak slaag voorziet. En Tony Stark, Iron Man, heeft lang met een serieus alcoholprobleem rondgelopen. Echt: in vergelijking met de meeste Marvel-helden is Superman een saaie aap. Dat vliegt maar wat rond, altijd verdacht sympathiek.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234