null Beeld

Massive Attack - Ritual Spirit EP

In 2010 kwam Massive Attack met het wisselvallige ‘Heligoland’. Er volgden zes lange jaren van louter smeulende asse, waaruit onlangs eindelijk een klein, bloedmooi feniksvogeltje kwam gevlogen, in de vorm van een ep met vier tracks. Excuseer, vier perfécte tracks.

Gert Van Nieuwenhove

‘Ritual Spirit’ begint met de gastvocalen van Roots Manuva en zet aan als ‘Dusted’, dat Manuva ooit met Leftfield opnam. De man ziet lichtjaren voorbijflitsen op muzikale wandtapijten. Hij doet zelfs alsof hij weet waar de tijd naartoe gaat. Hij doet dat gelukkig op een bedje van succulente subbassen en hihats. De duidelijkst herkenbare handtekeningen van 3D en Daddy G zitten aan het eind, in een mierenhoop van krakende, piepende én knorrende dansdingen.

In de titeltrack is de geest van ‘Mezzanine’ blijven rondwaren. De falsetto van Azekel (pleased to meet you!) kringelt zich om en rond mooie percussielagen, de gitaar is bescheiden en toch alomvattend, een tufje synth volstaat, iets licht oosters valt in, maar vooral: niemand levert aan de introspectieve, experimentele popkant een dieptebas als deze.

‘Voodoo in My Blood’ is de song met de scherpste rand. Het verrukkelijke Young Fathers – stemmen en percussie, daarna nog meer stemmen en percussie – lijkt er de eerste 30 seconden alleen voor te staan. Maar daar zijn de stoomboot in de mist en de astmarespirator al. De sfeer verschiet van kleur zoals zowat alle Young Fathers-songs geregeld van kleur verschieten. De repetitieve gitaar is de beste gitaar die we in tijden hebben gehoord. De rest valt alleen als een omsingeling te omschrijven.

Afsluiter ‘Take It There’ brengt Tricky terug, voor het eerst sinds hij in 1994 ‘Karmacoma’ op ‘Jamaica and Roma’ liet rijmen. Tricky loste onlangs ‘Skilled Mechanics’, op veel plekken een rechttoe rechtane danspopplaat, maar zijn 2016-duet met 3D is mistiger. Net als in zijn bloedeigen classic ‘Hell Is Round the Corner’ is hij een doffe ster, aan het licht onttrokken door fijnstofvervuiling. Als de stemmen zwijgen gaan downtempo piano en triphopgitaar naar plekken waar vroeger een Isaac Hayes-sample werd ingeweven, maar nu allang niet meer.

Besluit 1: dít zijn de mensen die deze trage, begeesterende muziek ooit hebben ontworpen, ontwikkeld én zullen blijven implementeren. Besluit 2: we want more. Dat laatste kan naar het schijnt nog dit jaar geregeld worden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234