Mathieu van der Poel en het WK veldrijden: 'Ik zin op wraak. Sinds het WK van vorig jaar voelt iedere koers als revanche'

Modder, zand, hellingen en balken, Mathieu van der Poel (23) raast er als een wervelwind door- en overheen. Er staat dit seizoen geen maat op het Nederlandse fenomeen. Vorige week won hij voor het eerst in zijn carrière de Wereldbeker veldrijden. Zondag staat hij als torenhoge favoriet aan de start van het WK in Valkenburg. Voor eigen volk is Van der Poel op zoek naar revanche voor de mislukte WK’s van de afgelopen twee jaar.

'Ik zin op wraak. Sinds het WK van vorig jaar voelt iedere koers als revanche'

Op stage in het Spaanse Benicasim is Mathieu van der Poel zodanig in vorm dat een eenvoudige trainingsrit voor zijn ploegmaats aanvoelt als de finale van een bergetappe in de Tour. Sanne Cant, Loris Rouiller en Adam Toupalík zijn toppers bij de dames, junioren en beloften, maar moeten lijdzaam toezien hoe Van der Poel een wheelie uit zijn benen schudt op een helling van 16 procent.

Van der Poel is de nieuwe standaard in het veldrijden. De afgelopen jaren zette onze landgenoot Wout Van Aert nog zijn voet naast die van de Nederlander, maar dit seizoen is Van der Poel oppermachtig. Hij stond aan de start van 31 veldritten en won er 25. Zondag wil hij daar in Valkenburg maar wat graag nummer 26 aan toevoegen, om de wrange nasmaak van het wereldkampioenschap van 2017 definitief weg te spoelen.

Vorig jaar reed Van der Poel schijnbaar onbedreigd naar de wereldtitel in het Luxemburgse Bieles, tot de dooi het grind en de stenen blootlegde op het technische parcours. Vier lekke banden, weg titel.

Mathieu van der Poel «Ik werd er gek van. Ik had me ontzettend goed voorbereid op dat WK: ik wilde niet zomaar winnen, maar winnen met overmacht.»

HUMO Klopt het dat je je telefoon had uitgeschakeld in de week voor dat WK?

Van der Poel «Ja, ik sloot me helemaal af van de buitenwereld. Geen telefoon, geen kranten, geen televisie. Wat heb je aan berichten als ‘Succes, hè!’ of ‘Ben je er klaar voor?’ Niks.

»Ik leefde in een cocon: trainen en rusten. Niks anders. Netflix was mijn enige ontspanning, ‘Breaking Bad’ en ‘House of Cards’. Alleen de dag voor de wedstrijd heb ik mijn telefoon gebruikt om Sanne Cant te feliciteren met haar wereldtitel. Ik was zelden zo gefocust als toen.»

HUMO Je reed in tranen over de finish. En na afloop, in de televisiestudio, huilde je nog steeds onophoudelijk.

Van der Poel «Bij die vierde lekke band, ver van de materiaalzone, brak ik. Toen had ik zin om mijn fiets in het publiek te gooien. Nog nooit was ik zo ontgoocheld, ik was er compleet kapot van. Maar ’s avonds reed ik naar huis, ging ik om frieten en keek ik al uit naar de volgende cross. Om het recht te zetten, om te tonen wie ik ben.»

HUMO Je klinkt alsof je er nog altijd woede bij voelt.

Van der Poel «Ik zin op wraak, ja. Sinds dat WK voelt iedere cross als revanche, het hele seizoen al. Misschien is het wat sterk uitgedrukt, maar telkens ik mijn wedstrijdkledij uit mijn sporttas haal, zie ik de Nederlandse of Europese kampioenentrui en denk ik: ‘Dit is geen regenboogtrui.’»

HUMO Heb je hulp van een sportpsycholoog gezocht om die ontgoocheling te verwerken?

Van der Poel «Nee, ik heb zelf kunnen verwerken wat er in Bieles is gebeurd. De overwinningen dit seizoen helpen natuurlijk ook.

»Als iets me niet lukt, om welke reden dan ook, moet ik revanche nemen. Anders krijg ik dat niet uit mijn systeem. Dat zit in mijn karakter. In de buurt van Putte-Kapellen ligt een duin waar je moeilijk op kunt rijden. Ik heb ooit een uur lang geprobeerd om boven te raken, vijftig tot zestig pogingen, maar het is me uiteindelijk wel gelukt. Als het die dag niet gelukt was, dan reed ik er de volgende ochtend opnieuw heen. Dat is hoe ik in elkaar zit.»

HUMO Jij zadelt jezelf op met extra druk voor het WK.

Van der Poel «Niet per se. Je kunt altijd materiaalpech hebben, maar als je kijkt naar mijn resultaten dit seizoen, heb ik wel de beste papieren.»

HUMO Je kunt een heel jaar domineren en toch de wereldtitel missen door een simpele lekke band. Is dat niet vervelend?

Van der Poel «We zouden in het veldrijden een wereldkampioenschap kunnen organiseren dat over het hele jaar wordt gespreid, zoals in de formule 1 of in de motorcross. Dat is een fair systeem. Al houd ik ook wel van die ééndagswedstrijd, het is erop of eronder.»

HUMO Volgens jouw broer en ploegmaat David van der Poel voel jij in een wedstrijd snel of je zult winnen of niet. Zul je het ook in Valkenburg gauw weten?

Van der Poel «Er zit waarheid in wat David zegt, maar ondanks al die overwinningen, stond ik dit seizoen geen enkele keer aan de start met het idee dat ik sowieso zou winnen. Als ik een eerste keer stevig doortrok, wist ik wel meteen wat er mogelijk was. En ja, dan rook ik de overwinning. In het tweede deel van sommige wedstrijden hoefde ik niet eens voluit te gaan, ik hoefde mezelf niet onnodig te pijnigen. De tweede in de wedstrijd ziet meer af dan de leider. Na veel wedstrijden voelde ik me nog altijd fris en fit.»

HUMO Het wereldkampioenschap vindt plaats in Valkenburg. Ook al woon jij in het Belgische Kapellen, je voelt je in de eerste plaats Nederlander. In Valkenburg krijg je de kans om de pech van vorig jaar weg te vagen voor eigen publiek.

Van der Poel «Er zullen ook een heleboel Belgische supporters zijn, maar het klopt: een WK in eigen land spreekt tot de verbeelding, zeker na dit seizoen. Ik heb iets teweeggebracht in Nederland, dat voel ik. De tv-uitzendingen en de livestreams van de NOS hebben me meer aandacht opgeleverd. Steeds meer Nederlandse journalisten nemen contact met me op, ook journalisten die doorgaans alleen het wegwielrennen verslaan. Dus ja: ik hoop op veel volk in Valkenburg.»

HUMO Twee jaar geleden, tijdens het WK in Zolder, gooiden Belgische supporters bekers met bier en urine naar je. Een paar weken geleden, ook al in Zolder, ging je in de clinch met Belgische supporters. Wat is daar gebeurd?

Van der Poel «Eerst en vooral: ik heb geen probleem met Belgische supporters, echt niet. Het zijn enkelingen die met bier gooien of mij verwensen, zoals in Zolder. Een paar weken geleden was ik ziek, maar niet iedereen geloofde dat. Terwijl ik écht ziek was. Tijdens de warming-up in Zolder riep iemand ‘Hatsjie!’, telkens als ik passeerde. Ronde na ronde dat zogezegde niezen. Nog wat later vroeg iemand uit dat groepje toeschouwers: ‘Heeft je mama zakdoekjes bij?’ Het stopte maar niet en ik was het beu, dus stapte ik op hen af. ‘Ben jij nog nooit ziek geweest?’ vroeg ik. Niemand antwoordde. Ik heb hen de hele wedstrijd niet meer gehoord.»

'Ik wil op de Olympische Spelen in Tokio meedoen aan het mountainbike. Er gaat niks boven olympisch goud'


Olympisch goud

Veldrijders zijn topsporters, maar in het wegwielrennen ligt niemand wakker van al dat ploeteren in Vlaamse poldergrond. Toch baart het crosscircuit af en toe een topper die ook slaagt op de weg. Denk aan de Tsjech Zdenek Stybar, die vorig jaar tweede werd in Parijs-Roubaix. Of de Nederlander Lars Boom, die in 2014 een Tourrit won.

Grote ploegen op de weg lonken ook naar Mathieu van der Poel. Team Sky van tourwinnaar Chris Froome en Quick-Step Floors van Philippe Gilbert lieten hun interesse al blijken. Kenners zien in de jonge Nederlander een klassieke kampioen, een toekomstige winnaar van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix.

Van der Poel zelf trekt zich van die aandacht weinig aan. Hij houdt de wegploegen af en tekende een contract dat hem aan het veldrijden én het mountainbike bindt tot het olympische jaar 2020. Zijn manager Christoph Roodhooft en diens broer Philip haalden bij sponsors genoeg geld op om Van der Poel zijn doelen te helpen waarmaken: mountainbiken op de Spelen in Tokio in 2020 en het veldrijden blijven domineren.

HUMO Het veldrijden is geschrokken van jouw loon: 1 miljoen euro bruto per jaar. Maar jij verdient straks zelfs nog meer dan 1 miljoen euro, toch?

Van der Poel «Ja, dat klopt.»

HUMO Sommigen noemen dat een ‘onverantwoord hoog bedrag’.

Van der Poel «Dan is dat maar zo. Ik heb zelf nooit naar een loonsverhoging gehengeld. De broers Roodhooft hebben mij een voorstel gedaan en ik ben erop ingegaan. Natuurlijk is zo’n loon leuk als jonge gast, ik kan kopen wat ik wil kopen. Maar ik heb nog nooit echt stilgestaan bij dat bedrag.»

HUMO Hoe houd jij de stijgende druk van de sponsors af?

Van der Poel «Door er vooral niet te lang over na te denken. Ik voel geen druk door die investeringen van sponsors, echt niet. Ik wil niet winnen omdat ik ervoor betaald word, ik wil winnen omdat dat mijn natuur is. Dat is mijn kracht, denk ik.»

HUMO Was het jouw idee om toe te werken naar Tokio?

Van der Poel «Ook dat van Christoph Roodhooft. Het is niet zo dat ik iedereen moest overtuigen van dat plan. Christoph, Philip en ik begrijpen elkaar goed. Het gaat om goesting en om mogelijkheden.

»Begin 2016, bijvoorbeeld, gingen we naar een mountainbikewedstrijd in Cyprus. Mijn fiets werd maar héél kort voor de proloog geleverd en ik wilde nog snel de rit van de dag erna verkennen. Tijdens die verkenning reed ik lek. Christoph reed met een huurwagentje naar me toe, maar er was geen internetverbinding in dat gebied en we raakten allebei verdwaald. Met veel geluk troffen we elkaar en repten we ons naar de start van de proloog. Nog geen vijf minuten voor de wedstrijd begon, kwamen we daar aan. Ik had niet gegeten, voelde me leeg en nam snel een fiets. Al bij de start klom de weg 20 procent omhoog, meer dan een kilometer lang. Ik heb me daar kapotgereden, maar ik werd nog tiende, op bijna honderd deelnemers, en ik dacht: ‘Fantastisch, dit wil ik blijven doen.’ Ik houd enórm veel van mountainbike.»

HUMO Jouw vader, Adrie van der Poel, een ex-wegrenner, zag jou liever op de weg.

Van der poel «Hij is intussen al bijgedraaid.»

HUMO Het grote Team Sky probeerde je lange tijd te verleiden.

Van der Poel «Ik heb er nooit aan gedacht om bij Sky te tekenen. Bij Sky zou ik een nummer zijn, een renner zoals alle anderen, en dat wil ik niet. Daar is niets verkeerds mee, maar in tegenstelling tot bij Sky, heb ik in dit team veel zeggenschap. Hier bepaal ik zelf wat ik wil doen en wat mijn doelen zijn. Wil ik na twee uur stoppen met een training? Dan doe ik dat. Wil ik mikken op Tokio 2020? Dan kan dat. Had ik naar de weg gewild, dan hadden Christoph en Philip dat zeker geregeld. Maar dat wil ik dus niet.»

'Een lief? Daar is geen haast bij. Misschien loop ik iemand tegen het lijf, maar de fiets heeft nu voorrang'

HUMO Heeft de positieve plas van Chris Froome jouw keuze beïnvloed?

Van der Poel «Helemaal niet. Ik had maanden eerder al beslist om in het veld te blijven en er mountainbike bij te nemen. Zelfs vóór het crossseizoen al. Iedereen stelt me voortdurend vragen over de weg, maar mijn keuze is al lang gemaakt.»

HUMO Quick-Step Floors, ook geen kleine ploeg, hing eveneens aan de lijn.

Van der Poel «Ik heb contact gehad met Patrick Lefevere. Maar toen hij mijn plannen hoorde, zei hij: ‘Doe wat je graag doet.’»

HUMO Wat is de rol van geld in dit verhaal?

Van der Poel «Geld is niet onbelangrijk.»

HUMO Bood Team Sky meer dan de broers Roodhooft?

Van der Poel «Neen, helemaal niet. Er is geen enkele wegploeg die wil betalen wat ik nu in het veldrijden verdien, en dat begrijp ik wel. Tegelijk vind ik het wel vreemd dat geen enkele grote wegploeg een veldrijder in de rangen heeft, terwijl dat in de winter veel publiciteit oplevert.»

HUMO Schrikt de wetenschappelijke aanpak van Team Sky je af?

Van der Poel «Waarom zou die aanpak me afschrikken?»

HUMO Omdat jouw manier van werken haaks staat op hun model. Jij bent een artisanale kerel, die nooit conditietesten aflegt en elke week frieten eet.

Van der Poel «Ook daar sta ik niet bij stil. Nu ik mezelf bezig hoor, zijn er maar weinig dingen waar ik bij stilsta, lijkt het wel (lacht).

»Ik werk overigens wel met een diëtiste en let op mijn voeding. Maar de diëtiste zegt dat zondigen ook belangrijk is, dus blijf ik frieten eten (lacht). Ik ga twee keer per week op restaurant en probeer dan ook wel gezond te eten. En ik vertrouw op de raad van Christoph. Als hij me opdraagt om bepaalde trainingen af te werken tegen een bepaald vermogen, dan kijk ik naar mijn krachtmetertje en houd ik daar rekening mee.

»Er zit wel wat van dat ambachtelijke in mij, die genen heeft mijn vader doorgegeven. Hij werkte vooral heel hard en dat doe ik ook steeds meer. Maar het gevoel blijft voorop staan, en het plezier. Het moet gewoon plezant zijn.»

HUMO Dat plezier kan verdampen. Als Wout Van Aert het veldrijden ruilt voor de weg, zit jij tot 2020 zonder tegenstand.

Van der Poel «Het zou jammer zijn als Wout uit het veld verdwijnt, dat geef ik toe. Ik heb een paar jaar bijgetekend, dus hoop ik dat ik tegen hem kan blijven koersen.»

HUMO Achter de coulissen, net voor de podiumceremonie, zien we jou nooit praten met Wout Van Aert. Jullie kijken allebei stug naar de grond.

Van der Poel «Wout is geen vriend, dat hoeft ook niet. We zijn collega’s, af en toe wisselen we een paar woorden. Het ziet er op de televisie wellicht droeviger uit dan het in werkelijkheid is.»

HUMO In de materiaalzone zeggen beide clans geen woord tegen elkaar.

Van der Poel «Dat klopt. Maar dat is dan maar zo.»

HUMO In het mountainbike gaat het er helemaal anders aan toe. Samen met het BMX en het downhill geldt het als de ‘surferswereld’ van het wielrennen. Er heerst een kampvuursfeer.

Van der Poel «Net die sfeer trekt mij aan. Het is een sport voor solisten, maar voor en na een wedstrijd gaat iedereen heel gemoedelijk met elkaar om. De dag na de wereldbekermanche in Cairns (in Australië, red.) gingen alle toppers samen losrijden. Kun je je dat inbeelden? Op de weg of in het veld is dat onmogelijk. Daar zou iedereen naar elkaar loeren.

»Toeschouwers zijn in die wereld ook supporter van de hele sport, niet van één specifieke renner. En het plezier spat van de wedstrijden. Ligt er ergens een bultje, dan haalt 90 procent van de renners een trucje uit bij de sprong. Hoeveel doen er dat in de cross? Eentje? Twee?»

HUMO Ben je het veldrijden beu?

Van der poel «Neen.»

HUMO Maar je verlangt wel al naar het mountainbike.

Van der Poel «Stiekem wel. Ik heb zin in iets anders.»

HUMO Is olympisch goud in het mountainbiken het doel?

Van der Poel «Ja, eigenlijk wel. Ik heb de Spelen van Rio in 2016 gemist, onder andere door knieproblemen, en dat wil ik goedmaken in Tokio. De huidige toppers in het mountainbike – de Tsjech Kulhavý, de Fransman Absalon en de Zwitser Schurter – zijn tegen dan al flink wat ouder, dus zijn er mogelijkheden om een medaille te grijpen in Tokio, en dan het liefst goud. Dat blijft het allerhoogste voor een sportman. Ik zou de Ronde van Vlaanderen ook graag winnen, maar er gaat niks boven olympisch goud. Dan ben je onsterfelijk.»

HUMO Dat wel, maar het mountainbike krijgt in de Lage Landen bijzonder weinig aandacht.

Van der Poel «Dat is zo. Maar in een land als Zwitserland is de sport heel populair. En in Tsjechië ook. Op de wereldbekermanche in Nové Mesto waren er duizenden toeschouwers, vergelijkbaar met een cyclocrosswedstrijd hier.»

'Wout is geen vriend. Dat hoeft ook niet. Maar het zou jammer zijn als hij uit het veld verdwijnt'


Blijven uitspreken

HUMO Hoe groot is de kans dat je na de Spelen van 2020 op de weg gaat koersen?

Van der Poel (twijfelt) «Misschien 50 procent. Als Tokio geen succes is, doe ik er misschien zelfs nog een olympiade bij. Ik heb nu nog geen zin in het wegwielrennen. Ik hou te veel van het veld, van de technische uitdagingen, van jumps. Als je een grote ronde rijdt op de weg, zit je eerst vier uur in een peloton rond te kijken. Dat lijkt me heel saai. Bovendien ben ik ook graag thuis. Wegwielrenners zijn zo vaak weg van huis dat ik daar moeite mee zou hebben. Altijd maar naar het buitenland, vaak voor lange tijd. In het veldrijden of het mountainbiken ben je meteen na de wedstrijd terug thuis.»

HUMO Het is voor jouw ploeg moeilijk om je altijd opnieuw te blijven prikkelen. Hier in Benicasim wordt het trainingsparcours dagelijks aangepast opdat je niet zou indutten op de fiets.

Van der Poel «Misschien is verveling mijn grootste tegenstander. Daarom val ik ook zo vaak, zeker in de opwarming van een cross, omdat ik overal de limieten opzoek. Testen hoe snel ik een bocht kan nemen, of hoe snel ik over die balkjes kan. Als ik twee weken niet ben gevallen, dan klopt er iets niet. Ik moet en wil mezelf altijd en overal uitdagen. Soms denk ik: ‘Pfff, alweer fietsen.’ Dan wil ik liever een put graven in een bos en een jump oefenen. Maar de momenten van verveling zijn voorlopig nog schaars.»

HUMO Die put heb je wel al gegraven.

Van der Poel «Twee jaar geleden heb ik na het seizoen een open veld aangepakt, samen met mijn broer David en toenmalig ploegmaat Wietse Bosmans. Drie weken lang hebben we putten gegraven, kuilen waar een auto in paste. Elke dag volle bak muziek, frieten halen ’s middags en graven tot we erbij doodvielen. In het aanpalende bos verzamelden we dikke takken, waarmee we een aanloopstrook bouwden. Vier meter hoog was die. Na drie weken vlogen we meters in de lucht op dat parcours. Tot er een agent langskwam, na een klacht van de buren. We hadden geen toestemming om daar een parcours te bouwen, maar zagen er het kwaad niet van in. We moesten met de schop de hele boel weer dichtgooien. Maar het was een fantastische ervaring.»

HUMO Afgelopen winter reed je met een crossmotor door de sneeuw. Jij kickt op trucs en snelheid.

Van der Poel «Dat was de plezantste rit van 2017. Hier is ook een motorcrossploeg op stage. Als ik die mannen ’s ochtends hun motor uit de vrachtwagen zie laden, voel ik het kriebelen.»

HUMO Mag jij motorcrossen van de ploeg?

Van der Poel «Nee, maar dat mag je mij niet afpakken.»

HUMO Ga je na Tokio niet BMX’en? Die sport is ook olympisch.

Van der Poel «Ik ben niet goed genoeg op een BMX-fiets, helaas. Pas twee jaar geleden heb ik me op zo’n parcours gewaagd en dat viel niet goed mee. Ooit heb ik geprobeerd een salto te maken in een foam pit (een grote bak gevuld met schuimblokken, red.), maar het lukte me niet. Ik heb wel vrienden in het BMX en de motorcross, mannen die mij in de armen vielen na de verloren wereldtitel in Bieles.»

HUMO Heb je nog vrienden uit een vorig leven?

Van der Poel «Nee, mijn beste vrienden heb ik de afgelopen jaren ontmoet. Ik zie geen vrienden meer uit Essen, waar ik naar school ging. Dat is wel jammer, maar mijn leven speelt zich helemaal af in de sportwereld.»

HUMO Mis je het leven van een doorsnee twintiger?

Van der Poel «Soms wel. Als ik op restaurant als eerste moet vertrekken, dan wringt dat. Maar dat moet ik erbij nemen.»

HUMO Wanneer was je voor het laatst echt dronken?

Van der Poel «Na de veldrit in Baal (1 januari, red.). Dat is dus niet lang geleden (lacht).»

HUMO Alleen gaan wonen en een lief zoeken: zijn dat ook plannen voor 2018?

Van der Poel «Voorlopig niet. Waarom zou ik verhuizen? Thuis wordt alles voor mij gedaan. Het eten staat er klaar, de fiets staat er klaar. En een lief? Daar is geen haast bij. Misschien loop ik iemand tegen het lijf, maar de fiets heeft nu voorrang.»

HUMO Door jouw succes hebben jouw uitspraken steeds meer impact. Besef je dat?

Van der Poel «Ja, maar ik wil me blijven uitspreken. Ik probeer als mens oprecht te zijn en draai niet rond de pot. Ik neem dus ook mijn woorden over Chris Froome niet terug: ze moeten hem gewoon schorsen.»

HUMO Wil jij een voortrekkersrol in het wielrennen?

Van der Poel «Niet per se. Maar als iemand mij iets vraagt, antwoord ik.»

'Ik verdien straks meer dan een miljoen euro per jaar, ja. Er is geen enkele wegploeg die dat wil betalen'


HUMO Vertrouw jij het huidige peloton?

Van der Poel «Ik zie geen vreemde dingen, wat niet belet dat het hele gedoe met voorschriften opgelost moet worden. Er zullen altijd renners zijn die zomaar TUE’s (therapeutische uitzonderingen – geneesmiddelen die op de dopinglijst staan, maar die renners op voorschrift toch mogen nemen, red.) aanvragen om een bepaald product te gebruiken. Helaas.»

HUMO Voorschriften zijn er in het veldrijden ook.

Van der Poel «Ja, maar ik betwijfel of die geneesmiddelen een verschil maken bij ons. In het veld is het één uur lang alles geven, wat een compleet andere inspanning is dan drie weken lang door Frankrijk rijden. Bij ons komt het ook op techniek aan, op stuurvaardigheid. Het wegwielrennen draait tegenwoordig om watts en zo hard mogelijk een berg oprijden. Als je meer dan 60 kilo weegt, heb je haast geen plek meer in het peloton.»

HUMO Heb je ooit over doping gepraat met je vader?

Van der Poel «Neen.»

HUMO Waarom niet?

Van der Poel «Ik weet het: hij is twee keer betrapt. Maar daar heb ik niks mee te maken.»

HUMO Dat zeg ik niet. Maar het is frappant: jij spreekt je duidelijk uit over iets wat je vader heeft geschaad.

Van der Poel «Hij zat ook niet helemaal vol doping, hè. We spreken over een andere tijd. Als ik de verhalen mag geloven, was iedereen toen gedopeerd. Ik krijg dat vaak voor de voeten geworpen, alsof de appel niet ver van de boom valt. Dat is niet eerlijk. Ik moet me niet verantwoorden voor wat mijn vader ooit heeft gedaan. Hij was bovendien niet de enige.»

HUMO Komt dat nooit ter sprake aan tafel?

Van der Poel «Als mijn vader zegt: ‘In onze tijd reden wij nogal.’ Dan zeg ik: ‘Ja, maar op wat voor een manier?’»

HUMO Zou jij Armstrong uitnodigen op de Ronde van Vlaanderen?

Van der Poel «Moeilijke zaak. Als je iedereen met een dopingverleden uit de koers moet weren, blijft er niet veel volk meer over. Het was een andere tijd, maar dat praat het niet goed. En al zeker niet als wij, de huidige generatie, hinder ondervinden door wat er vroeger is gebeurd. Mensen geloven ons soms niet, door dat verleden.»

HUMO Waarom moeten wij geloven dat het nu een andere tijd is?

Van der Poel «Omdat het bloedpaspoort echt het verschil maakt. Ik zeg niet dat het wielrennen dopingvrij is, maar het is er zeker beter aan toe. Het zou nog beter gaan als we die doktersvoorschriften er ook uit krijgen, maar misbruik is eigen aan de mens. Daarom geloof ik niet in een dopingvrije sport, al moet dat wel het streefdoel zijn. Ik kan alleszins in de spiegel kijken. En daar draait het om.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234