Matt Ryan, Clubs kleine keepertje: 'Ik wil een held zijn'

Er presteerde dit seizoen in de Jupiler Pro League maar één speler constant op heel hoog niveau: Matt Ryan, de doelman van Club Brugge. Als blauw-zwart kampioen wordt, mag het zeker ook hem danken. En hem misschien uitwuiven, want de 23-jarige Australiër is volgens alle kenners – en ook volgens zichzelf – klaar voor een betere competitie.

Gedronken heb ik niet en toch zie ik Matt Ryan het hele interview door twee keer. De ene Ryan heeft een Mad Max-smoel op een Hulk-nek en ogen die vuren als mitrailleurs. Hij schreeuwt aan één stuk door en balt zijn vuisten – een beetje een maniak. De andere lijkt weggelopen uit ‘Neighbours’: een relaxte boy next door met een vanzelfsprekende lach, van nature aangenaam gezelschap.

De rustige Ryan zit aan een tafel in een vergaderzaaltje in de gebouwen van Club Brugge, de woeste versie staat net achter hem en is een promopaneel van karton: een levensgrote foto, genomen na een doelpunt van zijn ploegmaats. Zijn oerkreet, de frustratie, de agressie: alles wijst erop dat het niet gaat om de vijfde goal in een wedstrijd die Club met de vingers in de neus aan het winnen is. Waarschijnlijk viert hij een aansluitingstreffer, nadat ze – weer eens – op achterstand zijn gekomen.

Matt Ryan «En bijna altijd zijn het vroege tegengoals. Hoe vaak zijn wij nu al slap aan een wedstrijd begonnen? Onze eerste helft is in de play-offs echt problematisch. Daar heb ik me al vaak druk over gemaakt. Dan zwijg ik niet. Als ik iets fout doe of iets beter kan, dan wil ik ook dat mijn ploegmaats mij dat zeggen. Ik vraag daar zelfs om.»

HUMO Dus het zijn je ploegmaats die in de fout gaan?

Ryan «Aan de coach ligt het niet. We bestuderen onze tegenstander tot in de details, we weten perfect hoe ze aanvallen en toch laten we ons doen. Denk je dat iemand ons al verrast heeft? Dat maakt het zo frustrerend: de tegenstander doet exact wat de trainer ons heeft voorspeld, maar wij doen niet wat hij van ons verwacht. Het is een paar keer goed afgelopen, maar op die manier speelden we echt met vuur. ‘Op een dag gaan we onszelf pijn doen,’ zei ik. Na Gent leek iedereen het begrepen te hebben: tegen Charleroi zouden we een statement maken. Achteraf gezien hebben we dat ook gedaan, maar het begon toch weer met een tegengoal. En tegen Standard begonnen we wel goed, maar we stonden na een kwartier toch weer achter en uiteindelijk verloren we (blaast).»

HUMO In de play-offs waren jullie grootste kwaliteiten – tot die wedstrijd tegen Standard – jullie veerkracht en vechtlust. Is dat wat jullie vorig seizoen op het eind hebben gemist?

Ryan «Absoluut. Vorig jaar hebben we te veel laten liggen. Toen verloren we matchen die we hadden moeten winnen, nu winnen we matchen die we hadden moeten verliezen. Wat Gent en Anderlecht nu hebben gedaan, kansen laten glippen, dat is ons vorig seizoen overkomen.»

HUMO Hoe verklaar je dat verschil?

Ryan «Het is het eerste volledige seizoen met Preud’homme en hij heeft nu de hele ploeg kunnen samenstellen. Zo simpel is het volgens mij. De togetherness dit seizoen is enorm. Zelfs in een goeie groep heb je altijd wel twee spelers tussen wie het niet echt botert, maar bij ons komt echt iedereen overeen. Het klinkt ongeloofwaardig, maar het is wel zo.»


Liefde voor Preud’homme

HUMO Iemand uit de Club-entourage zei me: ‘Ik heb Ryan nog maar één keer écht tevreden over zichzelf geweten na een wedstrijd, en dat was na de match in en tegen Torino.’ Dat was eind november in de Europa League.

Ryan «Toen heb ik mezelf verbaasd, dat is waar. Het was de enige keer dat ik echt dacht: beter dan dit kan ik op dit moment niet. Soms ben ik inderdaad te kritisch voor mezelf, maar ik word wel realistischer. Neem nu die twee goals van Milicevic op AA Gent. Vroeger zou ik de schuld bij mezelf hebben blijven zoeken, nu heb ik de beelden herbekeken en besef ik dat er niks aan te doen viel: ik stond goed in positie, maar hij trapte twee keer perfect in de hoek, rakelings over de grond, hard ook… Soms is de tegenstander te sterk en moet je gewoon je hoed afnemen.»

'De tegenstander doet exact wat Preud'homme ons heeft voorspeld, maar wij doen niet wat hij van ons verwacht: zó frustrerend'

HUMO Dat lijkt alsof je aan het leren bent hoe je verliest.

Ryan «O, neen! (Lacht) No way. Ik erken dat het mooie goals waren, maar dat maakt me niet minder pissed. Tegen Gent hebben we tegen alle verwachtingen in gelijkgespeeld, maar zelfs daar werd ik niet vrolijk van. Winnen, da’s het enige wat me blij maakt.»

HUMO Ben jij uit hetzelfde hout gesneden als Michel Preud’homme?

Ryan «Ik denk het wel, ja. We haten verliezen, we denken net hetzelfde over voetbal en we houden allebei ook van golf. Ik speel in Damme en soms loop ik hem daar tegen het lijf.»

HUMO Laat me raden: helemaal ontspannen?

Ryan «Als het goed gaat wel, ja (lacht). Maar als hij een slag mist, dan is hij net dezelfde als tijdens een voetbalwedstrijd. He’s a natural winner. Die eigenschap heb je ook nodig als je topsporter bent. Preud’homme had als keeper én als trainer nooit zo veel successen behaald als hij niet zo gedreven was. Die eigenschap herken ik wel bij mezelf.»

HUMO Sommige mensen vinden dat hij overdrijft langs de zijlijn. Ik denk dat jij vindt dat het allemaal erg meevalt.

Ryan «Ik begrijp hem inderdaad voor 100 procent, maar waarom denk jij dat ik vind dat het wel meevalt?»

HUMO Omdat jij als tiener – en dat is niet eens zo lang geleden – de controller van je PlayStation tegen de muur keilde als je van vrienden of van je zus verloor. De muur in het salon van je moeder zit vol putten, schijnt het.

Ryan (lacht) «Da’s waar. Ik heb daar vaak huisarrest voor gekregen. Ik ben gewoon zo: zelfs in een stomme discussie over twee keer niks wil ik mijn gelijk halen. En daar maak ik zelfs ruzie voor. Die drang is sterker dan mezelf: voel ik competitie, dan wil ik er als de beste uit komen.»

HUMO Vind je het soms kinderachtig van jezelf?

Ryan «Eigenlijk wel, ja. De controller van je PlayStation kapotgooien, daar bestaat maar één woord voor: stupid. Kwaad worden op je grootouders omdat je verliest bij het kaarten: stupid. Maar voor ik dat kan bedenken, is het al gebeurd. En toch hoop ik niet dat die drang om te winnen weggaat. Het is een karaktertrek die me al meer goeds dan kwaads heeft gebracht. Om iets in de sport te bereiken is die houding een absolute noodzaak. Dat wist ik al, maar Preud’homme heeft mij nog zekerder van mijn stuk gemaakt. Hij bewijst hoe belangrijk die passie is. Ik ben heel blij dat ik al zo vroeg in mijn carrière met hem heb kunnen samenwerken: hij heeft mijn groeiproces enorm versneld.»

HUMO Preud’homme is niet jouw keeperstrainer, dat is Jan Van Steenberghe. Laat Preud’homme zich met de keepers in?

Ryan «Heel weinig. Hij focust zich helemaal op het team en geeft Jan alle verantwoordelijkheid. Ik denk dat ik in al die tijd maar een keer of twee over specifieke keeperszaken met Preud’homme heb gepraat. Je merkt wel aan heel veel dat hij een doelman is geweest: de richtlijnen die hij de verdediging geeft, zijn duidelijk op zijn ervaring gebaseerd. Hij denkt ook altijd aan de doelman, en je voelt aan alles dat hij weet wat je doormaakt: zijn blik na een clean sheet of na een tegentreffer zegt alles. Ik heb een uitstekende band met hem, I’m loving him as a coach, maar over keeperszaken praten we eigenlijk bijna nooit.»

HUMO Vind je dat niet jammer? Zou je niet eens een hele avond met hem over het vak willen doorbomen? Je krijgt nu tips van Van Steenberghe, maar met alle respect: dat is alsof je een les in politiek krijgt van een lokale mandataris, terwijl Barack Obama door de gang wandelt.

Ryan (lacht) «Ik bekijk de dingen nogal positief: als de trainer er zo weinig over praat, zal het wel zijn omdat hij tevreden is met het werk van Jan, Vladan (Kujovic, tweede doelman, red.) en mezelf. Als er iets is wat ik écht zou moeten weten, zal hij het me wel vertellen, daar ben ik redelijk zeker van.»

HUMO Je hebt Kujovic ooit gevraagd: ‘Waarom keepen wij in godsnaam?’ Jullie zijn er toen niet uit geraakt.

Ryan «Het wrede aan keeper zijn is dat elk foutje afgestraft wordt. Eén keertje je verslikken en je kunt afgeschoten worden. Je moet voortdurend de perfectie nastreven. Dat is redelijk heavy, maar ik denk dat ik het net daarom doe. Ik wil perfect zijn, ik wil die verantwoordelijkheid, ik wil de held of de redder van de ploeg zijn, die ene penalty redden, met de vingertippen die bal uit de hoek halen waarvan iedereen dacht dat hij erin zou gaan. Als dat lukt: man, that’s the best feeling ever!»

HUMO ‘Ik wil die verantwoordelijkheid,’ zeg je. Je ouders zijn gescheiden toen je nog een kind was. Je moeder heeft in een interview gezegd dat jij je al heel jong verantwoordelijk voelde voor haar en je twee jaar oudere zus.

Ryan «Ik was pas 8 en toch had ik het idee: nu ben ik de man in huis. Niet dat er veel van me werd verwacht – mijn moeder was altijd al de steunpilaar van ons gezin, en we hadden ook veel hulp van mijn grootouders. Maar toch, als kind dacht ik: ik moet sterk en verantwoordelijk zijn. En wat je als kind meemaakt, vormt je.

»Dat je hard moet werken en alles moet geven om iets te bereiken heb ik toen ook al geleerd: dat deed mijn moeder namelijk. Haar levensdoel was dat mijn zus en ik het goed zouden hebben. Daar moest ze veel voor opofferen, maar ze is er wel in haar eentje in geslaagd. Zij is mijn grootste voorbeeld.»

HUMO Was naar Europa verhuizen een grotere opoffering dan je op voorhand had gedacht?

Ryan «Definitely. Natuurlijk kende ik de verhalen van al die Australische voetballers die het in Europa hadden geprobeerd en na een paar maanden terug thuis stonden omdat ze zich niet hadden kunnen aanpassen, maar daar denk je niet aan op het moment dat je zelf vertrekt. Je zegt wel: ‘Het zal hard worden’, maar je hebt geen idee waarover je praat. Je ziet ook alleen de mooie dingen: ‘Ik ga elke week spelen, ik ga een held worden’, dat soort dingen. En dan zit je daar opeens in je eentje en begint het door te dringen. Je kunt niet even in de wagen springen om familie of vrienden te zien, je kent niemand, je weet niet eens waar je naartoe moet om iets te gaan eten. Dat is redelijk intimiderend, en daar ben je niet in een week of vier overheen. Bovendien hoorde ik van iedereen dat ik wellicht op de bank zou starten, omdat Vladan het zo goed had gedaan. ‘Wat doe ik hier dan?’ vroeg ik me af. Ik was gekomen om de king te zijn, niet om op de bank te zitten (lachje). Ik ken mezelf: ik zou daar heel slecht mee omgegaan zijn. Maar toen blesseerde Vladan zich en kreeg ik een kans van Garrido. En die heb ik gegrepen.»


Lengte speelt geen rol

HUMO Jij hebt sinds juni vorig jaar het WK gespeeld, de Europa League, de Jupiler League en de Asian Cup. En in juni zit je met de Socceroos in Kirgistan voor een WK-kwalificatiewedstrijd. Heb jij iets tegen vakantie?

Ryan (lacht) «Ik smacht ernaar, voor het eerst in mijn leven eigenlijk. Nog anderhalve maand alles geven is geen enkel probleem, maar ik hoop dat ze bij Club begrijpen dat ik dan wel even aan een break toe ben.»

HUMO Dus je bent van plan om na de zomer terug te keren?

Ryan «Ik ben een speler van Club Brugge en ik plan niks. Valt er iets uit de bus, dan zien we dat wel.»

HUMO Je kunt weg: je hebt een transferclausule in je contract laten opnemen. Wie, afhankelijk van de welingelichte bron, tussen de 5 en de 8 miljoen euro betaalt, heeft jou. Ben je klaar voor een stap hogerop?

Ryan «Dat denk ik wel. Maar ik ben zo ambitieus dat ik dat áltijd denk. Had je me dezelfde vraag twaalf maanden geleden gesteld, dan had ik ook ‘ja’ geantwoord, terwijl ik nu weet dat dat toen nog naïef van me was. Ik was echt nog groen achter mijn oren.»

HUMO Ben je daar op de Wereldbeker achter gekomen?

Ryan (knikt) «Het is tot nog toe de grootste les uit mijn carrière geweest, en ook het moeilijkste moment (Australië werd met 0 punten laatste in groep B, waarin ook Nederland, Spanje en Chili zaten, red.). Ik had alles opgegeven voor het voetbal: mijn thuis, mijn familie, mijn vrienden, mijn land, en ik wilde iedereen die ik had achtergelaten bewijzen dat ik een keeper was geworden met wie Australië van de besten kon winnen. Maar die keeper was ik toen nog niet. Ik ben met een smak op de grond terechtgekomen: plots zag ik hoever ik nog maar stond. En dat was een pak minder ver dan ik de weken voordien had gedacht. Ik had het gevoel dat ik iedereen in de steek had gelaten: mijn team, mijn land… Dat was moeilijk om te verwerken. Gelukkig leer je als keeper al heel jong om je over tegenslagen heen te zetten. Dat moet: als je in een wedstrijd blundert, moet je dat meteen kunnen vergeten, anders krijg je nog veel meer goals tegen.»

HUMO ‘Het WK was de grootste les uit mijn carrière,’ zeg je. Wat heb je geleerd?

Ryan «Dat ik niet te veel moet nadenken op een voetbalveld, en op mijn instinct moet vertrouwen. En dat ik niet onder de indruk moet zijn van grote evenementen of voetballers. Je weet dat natuurlijk op voorhand, maar als je voor het eerst op zo’n WK staat, overvalt het je toch. Toen ik Arjen Robben op mijn doel zag afkomen in de openingswedstrijd tegen Nederland (Robben scoorde ook, red.), deed ik plots iets wat ik normaal nooit doe: ik probeerde te voorspellen hoe hij zou trappen. Ik overliep de mogelijkheden, terwijl ik me normaal alleen op die bal en die voeten focus en dan puur instinctief reageer.

»Eigenlijk is het silly: ik had dat WK gehaald door te keepen zoals ik altijd al deed, maar daar gooide ik ineens de hele boel om, alsof dat me beter zou maken. Tijdens het WK ben ik er niet in geslaagd die knop helemaal om te draaien, maar achteraf hebben we met de nationale ploeg nog tegen België, Duitsland en Japan gespeeld en toen was het over: het kon me niet schelen wie er op me afkwam, ik keepte zoals ik altijd had gedaan.»

HUMO Jij bent 1,84 meter. Almaar meer trainers en technisch directeurs vinden dat te klein voor de echte top.

Ryan «Ik heb nooit anders gehoord. Mijn lengte was de reden waarom ik in Australië nooit de selectie van het state team haalde. Ik zat daar toen erg mee, maar mijn coach en mijn moeder hebben toen lang op me ingepraat. Ik moest niet over mijn lengte inzitten, want daar kon ik toch niks aan veranderen. Maar ik kon wel werken aan mijn springkracht, aan mijn explosiviteit, aan mijn reflexen. ‘Wil je nu de beste zijn, of over tien jaar?’ vroegen ze me. Het heeft ze flink wat moeite gekost om me te overtuigen, maar ik ben blij dat ik naar hen heb geluisterd. Sindsdien trek ik me van die opmerkingen over mijn lengte niks meer aan. We kunnen niet allemaal Thibaut Courtois zijn (lacht).»

HUMO Als Thibaut Courtois een tien krijgt, hoeveel verdien jij dan?

Ryan (blaast) «Ik vind het moeilijk om mezelf met Courtois te vergelijken, omdat hij een totaal ander type keeper is. Een geweldige keeper, één van de allerbesten ter wereld, maar mijn stijl vertoont meer overeenkomsten met die van Neuer. Maar dat ze allebei beter zijn dan ik, dat weet ik ook wel.»

HUMO Lijkt hun niveau jou haalbaar?

Ryan «Het is alleszins het niveau dat ik wil halen. Of het me ooit lukt, weet ik niet, maar het lijkt me zeker niet onmogelijk. Dat gevoel kreeg ik in de wedstrijden die ik met de nationale ploeg tegen België en Duitsland speelde, en daar zitten toch een pak toppers uit de Premier League en de Bundesliga bij.»

'Ik heb nooit tijd gehad voor een lief, maar misschien zou het toch leuker zijn om niet alleen te zijn'

HUMO Je zegt het nu zelf: je hebt wedstrijden op hoog niveau nodig om te weten of je dat niveau aankunt. Moet je dan niet weg uit België? Kun je hier nog wel iets leren?

Ryan «Absoluut. Als we volgend seizoen in de Champions League zouden spelen, kan ik zelfs een pak bijleren. Dit jaar heb ik ook veel opgestoken: in de Europa League, maar ook in de gewone competitie. Het niveau is echt gestegen. Daarom is het nu ook zo spannend. Er is hier echt iets aan het bewegen.»

HUMO Draait je hele leven om voetbal?

Ryan «Zo goed als mijn hele leven, ja. Er is ook niks dat me zo gelukkig maakt. Misschien krijg ik ooit kinderen en maken zij me nog blijer, maar nu focus ik me volledig op mijn sport.»

HUMO Volgens je moeder wil je om die reden niet eens een vriendin.

Ryan «Dat was vorig jaar. Nu begin ik stilletjesaan te denken dat het misschien toch leuker zou zijn om niet alleen te zijn. Ik heb er de ploegmaats al naar gevraagd: ‘Hoe is het eigenlijk om een serieuze relatie te hebben?’ ‘Het is het beste én het slechtste wat je kan overkomen,’ antwoorden ze (lacht). Ik ben gewoon altijd zo druk bezig geweest met voetbal, ook dit seizoen, dat ik geen tijd had voor een lief. En vroeger waarschuwde mijn moeder me altijd om er niet te vroeg aan te beginnen: ‘Geniet van het leven,’ zei ze. Zij was al vroeg samen met mijn pa, en ze wilde niet dat ik dezelfde fout maakte.»

HUMO Waarom heb je plots wél zin in een relatie?

Ryan «Ik weet dat mijn antwoord belachelijk klinkt, maar toch: de leeftijd. Van 22 naar 23 is voor mij een grote stap geweest. Als ik terugdenk aan de Matt Ryan van vorig jaar, dan lijkt dat soms een andere gast. Een andere keeper ook. Er is in dat jaar zoveel gebeurd: het WK, de beker, de Asian Cup, de wedstrijd tegen Torino en wie weet straks nog de titel... Allemaal dingen die ik nooit zal vergeten. En daar voetbal ik voor: voor de mooie herinneringen, voor de dingen die je nooit zal vergeten. Lifelong memories: daar gaat het voor mij om.»

HUMO Tot slot: Thomas Meunier zei een paar weken geleden in Humo dat hij 10.000 euro zou durven te verwedden op een titel voor Club Brugge. Jij ook?

Ryan (blaast) «Begrijp me niet verkeerd: ik heb er ongelofelijk veel vertrouwen in, ik denk echt dat het ons zal lukken, maar 10.000 euro is wel héél veel geld als je geen zekerheid hebt. En die heb je niet, tenzij Thomas iets weet wat ik niet weet. (Lacht) Het kan – zelfs nu nog – alle kanten uit.»


Stadion (met o.a. Charleroi - Club Brugge)

VTM, donderdag 21 mei, 22.50u.

Stadion (met o.a. Club Brugge - Kortrijk)

VTM, zondag 24 mei, 23.15 u.

Extra Time

Canvas, maandag 25 mei, 21. 30 u.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234