null Beeld

Max Rouen - The Magnetic Wave of Sound

'The blues started when Eve betrayed Adam'. Ene Leon Selinger geeft in 'Leon's Genesis' zijn versie van het scheppingsverhaal. 68 is hij, en hij weet zo te horen evenveel van bedrog en verraad als van de binnenkant van de fles. Leon is een van de vele verrassingen op 'The Magnetic Wave of Sound', het debuut van Antwerpenaar Max Rouen, né Niels Borrey, wiens enige claim to fame tot nu toe 'Mijn haan is dood' was, dat hij samen met zijn vijfjarige zoon Elvis opnam voor 'Kapitein Winokio zag twee beren'.

Christophe Verbiest

Max Rouen is een fan van oude bandopnemers en in een tijd waarin twaalfjarigen hun muziek opnemen met ProTools, knutselt hij met plezier maanden aan een nummer door banden te knippen en te plakken, loops te maken, opnamen met een verkeerde snelheid of achterstevoren af te spelen, het volume te oversturen en anderen dingen die je eigenlijk helemaal niet verondersteld wordt te doen, maar die de muziek een ruw randje geven omdat je nooit helemaal kunt controleren wat je doet. Dat is niet erg, want perfectie is soms doodsaai.

undefined

'The Magnetic Wave of Sound' (de titel is gelicht uit de LSD-hit 'I Can Hear the Grass Grow' van The Move ) is een bluesplaat. Opgelet, de fans van twaalfmatenblues zullen hier geen zak aan vinden, en de kans dat Rouen ooit op het Belgium Rhythm & Blues Festival zal spelen is nihil, hij lijkt me meer een kandidaat voor Lux' Château op Pukkelpop. Maar toch blues: doorleefde, in kleigrond gewortelde, als muzikale collages vermomde songs die, zonder liflafjes, recht naar het hart gaan. Dat is duidelijk vanaf de zompige opener 'Tape Fear', ook gezongen door Selinger, met zijn slepende, hoekige Tom Waits-ritme, en zijn elektrische gitaar uit de Fat Possum-school. Maar Rouen is ook gevoelig voor popmuziek: 'The Earnest of Being Cool' met Hadewig Kras - ze klinkt als, kras!, de tweelingzus van Marianne Faithfull - is uiterst meezingbaar. Als Arriba! niet aan een zomerslaap begonnen was, we zouden dit naar de hoogste regionen stemmen.

Rouen kiest nooit voor de weg van de minste weerstand: de verleidelijke stem van Nele Taminau in 'Juke Joint Venture' verdwijnt halverwege achter een wolk ruis. De eerste keer dat je het hoort vloek je, de tiende keer is net dát de kracht. Het woord 'Zerokini' hadden we nog nooit gehoord, maar we wisten meteen wat het betekende. En de muziek is zo funky en geil als de titel belooft. Zeer knap ook: 'A Pox on You' (met nóg een andere zangeres, Emilie Vloebergs, waar blijf hij ze halen?), een cover van Silver Apples, en het pulserende 'Merci bon Dieu' (vooral bekend dankzij Harry Belanfonte). Kortom, een originele, frisse en avontuurlijke plaat die zonder moeite de zomer zal overleven.

Max Rouen werkt momenteel aan wat hij een porno-cd noemt, en als die maar half zo fris en avontuurlijk zal zijn als 'The Magnetic Wave of Sound' dan wordt het een goeie. De onze is al gereserveerd!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234