Me and You and Everyone We Know

In haar debuutfilm 'Me and You and Everyone We Know' zoomt performanceartieste en regisseuse Miranda July in op de banale levens van een bonte verzameling personages in een Amerikaans provincienest: ze chatten, mailen en telefoneren zich suf zonder écht contact te maken. 't Resultaat is een charmante, lichtjes naïeve maar vooral ongeremd ontroerende prent met weerhaakjes: niet te missen!

- Hoe leg je de nogal ingewikkelde plot uit aan iemand die vraagt waarover je film gaat?

MIRANDA JULY «Meestal antwoord ik met uitgestreken gezicht: het gaat over kinderen en volwassenen die proberen uit te vogelen hoe ze elkaar moeten aanraken. Dan wordt het meestal heel stil. En het is niet eens zo ver van de waarheid.»

- 'Me and You' kaapte prijzen weg op de grote Amerikaanse festivals, en in Cannes kreeg je de Caméra d'Or voor het beste debuut.

JULY «Heerlijk! Pas in Frankrijk viel mijn frank: wat ik - als een echte Amerikaanse provincietrut - als typisch Amerikaans beschouwde, kon kennelijk ook universeel zijn. Meisjes van zestien kwamen me vertellen dat ik hun leven in beeld had gebracht, oudere mannen fluisterden in mijn oor dat mijn film een prachtige bloem was waaraan ze graag hadden geroken. Dat deed me wel iets: de film gaat namelijk in de eerste plaats over eenzaamheid, en door die reacties kreeg ik het gevoel dat ik in mijn leven véél minder alleen was geweest dan ik dacht. Ik was dolgelukkig dat het publiek mijn films als een vorm van troost beschouwde, want ik geloof zelf ook heel erg in de troostende kracht van boeken en songs.»

- In je film zitten een paar aangebrande scènes met kinderen: twee meisjes die discussiëren over wie het beste pijpt, een seksueel getinte chatsessie tussen een volwassene en een kind van zes. Geen last gekregen met de censuurcommissie?

JULY «Dat viel nog wel mee. Uiteindelijk heb ik maar een paar kleinigheden moeten wijzigen: zo komt het dat de personages het niet over een 'blowjob' hebben maar over 'Jimmy ha-ha'. Slaat nergens op, maar 't bekt wel lekker.

»Het was trouwens veel makkelijker werken met kinderen dan met volwassenen. Soms zei ik gewoon tegen zo'n snotaap: 'Zeg, als je nu volgende keer eens, je weet wel, zo'n beetje, snap je? Gewoon, zo van... Oké?' En dan deden ze exact wat ik wilde - ze hadden niet eens door dat ik eigenlijk helemaal niks gezegd had (lacht).»

- Het was je eerste ervaring als regisseur: nooit meegemaakt dat iemand jou op de set de les kwam spellen?

JULY «Meer dan eens, en telkens volkomen terecht. Zo vergat ik vaak 'Actie!' te roepen. Zat ik daar maar te wachten tot de acteur begon te spelen, tot iemand aan mijn mouw trok en zei: 'Zou je niet 'Actie!' roepen?' Heel, maar dan ook héél gênant.»

IFC Entertainment - Official Site

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234