Mektoub, My Love

De regisseur van ‘La vie d’Adèle’ laat de kontjes schudden!

Olala! Uitgerekend in deze #TimesUp-tijden komt de maker van ‘La vie d’Adèle’ aanzetten met een zinnenprikkelende film die u onderdompelt in de open zee van het minnespel. Zijn hoofdfiguur is Amin, een jongen die vanuit Parijs naar het zuiden afzakt voor de vakantie. Bijna drie uur lang laat Abdellatif Kechiche u baden in de mediterraanse vakantiesfeer en alles wat daarbij hoort: de hotpants, de geile luchtjes, de meisjes die zich op het strand insmeren met crème tegen minnebrand. Waarbij Kechiche de ietwat kwalijke neiging vertoont om zijn lens telkens íets te lang te laten rusten op de al dan niet ingezeepte billen van zijn actrices. Het valt dan ook te betwijfelen of ‘Mektoub, My Love’ de Bechdel-test (die een film test op seksisme) zou doorstaan. Hebben we hier dan te maken met een geval van filmisch wangedrag? Tja, zoals er soms een dunne grens loopt tussen ongepast gedrag en onschuldig geflirt, zo zit Kechiches filmstijl in de grijze zone tussen platvloersheid en sensualiteit. Eén ding staat vast: de manier waarop meisjes soms naar jongens kunnen kijken, met zo’n fonkeling in de ogen waarvan je niet goed weet of het een uitnodiging tot méér is of alleen maar een reflectie van de zon: Kechiche vát het.

Toegegeven: ‘Mektoub, My Love’ is een lange zit. Maar op de één of andere manier past de lange speelduur bij het onderwerp. Uit onze nachten in café De Video herinneren wij ons dat het uitgaansleven verloopt in getijden: soms zakt de ambiance weg en lijkt het café dood, tot de dj weer een nieuwe beat ontketent en de vibe helemaal terugkeert. Met ‘Mektoub, My Love’ gaat het net zo: Kechiche laat je meedrijven op een stroom van sensaties, waarbij je nu eens in een rustige waterloop zit (de lange dialoogscènes) en dan weer in een stroomversnelling (de fuifscènes).

Of het waar is dat ‘Mektoub, My Love’ niets meer is dan een aaneenrijging van strand- en caféscènes, zoals sommige critici beweren? Neen: in essentie is dit een prachtig portret van een dichterlijke jongen, Amin, die graag scenario’s schrijft (hm, is dit een autobiografisch getint verhaal?). Amin is zo’n jongen die in het uitgaansleven is veroordeeld tot de verschrikkelijkste van alle rollen, met name de ‘beste vriend’-rol, waarbij je wel goed genoeg bent om voor luisterend oor te spelen, maar door de meisjes nooit als een potentiële minnaar wordt gezien. ‘Amin is als een broer voor me!’ zo roept één van de meisjes uit tijdens de lange discotheekscène waarin de grieten met hun derrières staan te schudden op de dreun van ‘Pump Up the Volume’. We geven het u op een briefje: dat is wel het láátste wat je wilt horen uit de mond van het meisje waar je smoor op bent. Ja, het klopt wat op de affiche staat: ‘Mektoub, My Love’ is een hymne aan de liefde en aan het verlangen. Maar wie ooit in de schoenen van Amin heeft gestaan, wie weet hoe het is om een buitenstaander te zijn, zal vooral de steken voelen die het verlangen doorsnijden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234