null Beeld

Meulenberg na de rellen

Eerst was er het geluid van stenen die door autoruiten vlogen. Dan, zo getuigen de tientallen smartphonefilmpjes op YouTube, een gehavende politiecombi die rakelings langs het ijzeren hek van een café schoof en tegen een voorgevel tot stilstand kwam. Gevolg: een agent met een schedeltrauma. Meulenberg ontvlamde weer, en de kloof gaapt breder dan ooit .

Serge Simonart

‘New York heeft zijn 9/11, Meulenberg zijn 10/11’. Yalcin Akkoç van café Saz is niet vies van enige overdrijving, maar dat de wijk een nieuw ijkpunt heeft, lijkt niemand nog te betwijfelen. Vanop de tweede rij maakte Akkoç verschillende veldslagen mee. De voorbije jaren hebben de jongeren op de straat hem tegen wil en dank bevorderd tot hun vertrouwenspersoon. Saz werd hun thuishaven, een surrogaatjeugdhuis.

Yalcin Akkoç «Na het incident met bus 48 is het hier redelijk rustig gebleven. In plaats van de hele tijd op straat rond te hangen, kwamen de gasten ook naar hier. Ik zette films op, stak de haard aan, sprak met hen. Hoe klein ook, ik probeerde iets te doen.»

Toch werd café Saz na de rellen van 11 oktober voor onbepaalde tijd gesloten door de gemeente: vanaf het terras van het café, achter het ijzeren hek, werden die avond de meeste smartphonebeelden gemaakt. De uit de hand gelopen politie-interventie, de stenenregen die erop volgde: de footage is vrijwel altijd uit dezelfde hoek gefilmd.

Burgemeester Alain Yzermans richtte een taskforce op die de orde in Meulenberg moet herstellen. Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois kwam naar Houthalen-Helchteren om aan te kondigen dat ruimtelijke ordening, sociaal beleid en veiligheid er voortaan integraal worden aangepakt. Zelfs Peter Swinnen, de Vlaamse bouwmeester, werd opgetrommeld om zijn eerste architecturale ingrepen in de wijk te ontvouwen. En, de kers op de taart: straks krijgen álle agenten van de interventiedienst van de Houthalense politie de gevechtsuitrusting die hen vorig jaar al beloofd was.

‘Maatregelen die men vijftien jaar geleden al had moeten nemen,’ zegt een buurtwerker. ‘Dit is het slechtste moment om repressief op te treden. De jongeren uit Meulenberg hebben altijd de boodschap gekregen dat ze mochten begaan. Voor kleine feiten werden ze met rust gelaten. Of het parket liet hen oppakken en meteen kwamen ze weer vrij. Ik keur niet goed wat er is gebeurd, maar de politie weet ook: in Meulenberg zal een minderheid altijd aan hetzelfde zeel trekken. Niet dat die gasten elkaars dikste vriend zijn, maar als een buitenstaander aan iemand raakt, treedt de sms-ketting in werking en staan ze er wel allemaal.’


Wij van Meulenberg

Net zoals de rest van het land zat iedereen in Meulenberg op 11 oktober voor de tv te kijken hoe België zich tegen Kroatië de sportgeschiedenis in voetbalde. Die middag had een interventieploeg van de politie van Houthalen-Helchteren aangebeld bij de woning op de hoek van de Varenstraat en de Springstraat. De agenten waren op zoek naar de 19-jarige Ugur A., bij verstek veroordeeld­ tot zes maanden cel wegens drugsbezit en tot één maand wegens inbreuken op de wapenwet. Het parket wilde hem laten oppakken. Terwijl andere ploegen stand-by stonden om in te grijpen, waren drie agenten naar de woning van de Turkse familie gestuurd. De broer van Ugur deed open en riep zijn vader erbij. En toen liep het fout.

In het gesloten café Saz doet I., de 32-jarige broer van Ugur, het relaas van die dag. Ugur zelf krijgen we maar even te spreken. In een strakke jeans, hip trainingsvestje en met een petje dat half op z’n hoofd staat, springt hij het café binnen en weer buiten. ‘Mijn advocaat vindt het beter dat ik niets zeg,’ klinkt het half mompelend, half ontwijkend. ‘Praat maar met mijn broer, hij zal hetzelfde zeggen als ik.’ En weg is hij, naar een groepje jongeren dat op het pleintje naast café Saz z’n vaste plek lijkt te hebben. Iedereen hangt er rond een auto en deelt vuistjes uit.

I.A. «Ugur was niet thuis toen de politie hem kwam halen, maar twee van mijn broers wel. Wij zijn thuis met negen kinderen: twee meisjes en zeven jongens. De meesten zijn net als ik het huis al uit. Misschien dacht de politie dat één van mijn twee broers Ugur was, maar die stond gewoon op het pleintje voor ons huis. Mijn vader vroeg of hij een papier kon zien. Daarop kreeg hij een duw en een slag van een matrak.»

HUMO Volgens de politie spreekt je vader amper Nederlands en heeft hij geen papier gevraagd. Hij zou ook nooit geslagen zijn; hij is omgevallen omdat één van je broers wilde weglopen en je vader per ongeluk meetrok.

I.A. «Ik weet het niet, ik was er niet bij. Wat ik wel weet, is dat Ugur naar binnen is gelopen toen hij onze moeder hoorde schreeuwen. Hij zag zijn vader op de grond liggen en heeft nog geroepen: ‘Ik ben Ugur, ík!’ Daarop kreeg hij een duw, alsof hij uit de weg moest. Alsof ze niet geloofden dat hij het was.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234