José De CauwerBeeld HUMO

tussen hemel en helJosé De Cauwer

‘Mijn ideale vrouw mag wat vorm hebben, en is niet te groot: meer dan een meter zeventig hoeft echt niet’

Een onverwacht pittige kasseistrook wacht de onverlaat die het huis van wielercommentator José De Cauwer wil bereiken, maar de beloning mag er zijn: achter de eerder onopvallende fermette blijkt een netjes gemaaide lusthof schuil te gaan die zich kilometers diep in het Wase land lijkt uit te strekken. ‘Dit hier,’ zegt de heer des huizes met zijn uit duizenden herkenbare tongval, ‘is mijn hemel op aarde.’

JOSÉ DE CAUWER «In deze straat, op de grens tussen Sint-Niklaas en Temse, ben ik zeventig jaar geleden geboren en heb ik altijd gewoond. Mijn vader, die op 20 juli 100 jaar is geworden, woont even verderop. Ik ben al op veel mooie plaatsen geweest in mijn leven - Canada, Australië, noem maar op - maar voor geen miljoen zou ik deze plek verlaten. Als ik weken ben weggeweest voor de Tour en ik kom hier de straat ingereden, dan mag mijn gras nog kniehoog staan: ik ben opgelucht.

»Een paar weken geleden heb ik hier in mijn achtertuin een paar oud-renners van mij te gast gehad, onder meer Frank Hoste, Ronny Van Holen en Stan Tourné. Mijn vrouw had een grote zak ongepelde garnalen meegebracht van de kust - twee van mijn dochters wonen daar - dus we hebben tomate-crevettes gemaakt met tomaten uit eigen hof. Huisgemaakte frieten erbij met mayonaise van onze eigen eieren, en een grote bak ijswater met bier en witte wijn erin. Meer moet dat toch niet zijn in het leven? Ha ja: een lekkere burrata als voorgerecht.»

HUMO Ook zo’n liefhebber van de Italiaanse keuken?

DE CAUWER «Jawel. Mij kun je altijd blij maken met een pasta - een góéie pasta, bedoel ik. Je vindt dat nog niet zo makkelijk, hoor, een Italiaan die het nog doet zoals het hoort. Soms maak ik het ook gewoon zelf.

»Weet je waar het eten nu eens bijna altijd tegenvalt? In Frankrijk. Hét culinaire walhalla, volgens veel kenners, maar hoe vaak ik tijdens de Tour al niet een restaurant verlaten heb met het gevoel dat ik opgelicht was: jongens toch. In de zomermaanden hebben ze je ook echt niet nodig, hè? Als Michel (Wuyts, red.) en ik ‘s avonds om negen uur in het hotel aankomen, gaat het al te vaak van ‘La cuisine est fermée.’ Ofwel hebben ze de helft niet meer. Dikwijls genoeg gebeurt het dat we nog net niet buiten gekeken worden als we zitten te eten. Ergerlijk.»

HUMO Waar ergert u zich nog meer aan?

DE CAUWER «Ik kan niet goed tegen lui die zichzelf belangrijker vinden dan ze zijn. Fake mensen.»

HUMO Kom je die veel tegen in de wielrennerij?

DE CAUWER «Daar valt het nog redelijk mee, omdat het een keiharde wereld is, waarin iedereen zijn plek kent. In welke andere sport spreek je over knechten en kopmannen? Enfin, binnenkort zullen we wel niet meer ‘knechten’ mogen zeggen, want tegenwoordig wordt er op iedere slak zout gelegd (lachje).»

HUMO U bent zelf jarenlang knecht geweest.

DE CAUWER (knikt) «Ooit, in de Ronde van Frankrijk, vroeg een journalist van de NOS me: ‘Meneer De Cauwer, zo knecht spelen voor een Nederlander als Hennie Kuiper, hoe voelt dat nou aan voor een Vlaming?’ Ik zeg: ‘Iedereen is toch knecht? Jij bent toch ook niet de baas van de NOS?’ - ‘Nou ja, nu je het zo zegt.’

»Hennie en ik hebben altijd een goeie relatie gehad, nu nog steeds. We hebben dezelfde interesse: de natuur. Alles wat hier in de tuin beweegt, heb ik gezien. Ik kan er ook altijd zeer van genieten als ik tijdens een fietstochtje een ree zie lopen.»

HUMO U fietst nog?

DE CAUWER «Ja, iedere maandag ga ik met een man of zes fietsen. Offroad, de bossen in. En in niet-coronatijden gaan we achteraf iets drinken en een spaghetti eten. Laatst heb ik een nieuwe gravelbike aangeschaft: zo blij als een klein kind was ik.»

HUMO Wat drinkt u na dat fietstochtje?

DE CAUWER «Ik ben bij wijze van spreken aandeelhouder van Duvel Moortgat. Al drink ik de laatste tijd ook weleens Gouden Carolus, St. Bernardus Abt 12, Westmalle Tripel of La Trappe. Een paar weken geleden ben ik met een paar maten iets gaan eten in de manege hier even verderop - de eigenaar is een goeie vriend. Dan gaat er wel een Gouden Carolus of twee, drie binnen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik er heel af en toe ook eentje, of twee, te veel drink. Maar alleen als ik weet dat mijn vrouw rijdt - zij drinkt nooit alcohol.

»À propos, je vroeg me daarnet naar mijn ergernissen. Als ik nu onze regeringsleiders - allemaal slimme mensen, of daar gaan ze toch voor door - hoor zeggen dat ze hier en ginder en waar weet ik allemaal ik-weet-niet-hoeveel geld gaan investeren, dan denk ik: waar zijn jullie mee bezig? Zo lang als ik leef, heb ik niet anders geweten dan dat we geld te kort hebben. Gezondheidszorg? Tuurlijk, moet er zijn! Maar wees nu toch eens realistisch, en besef dat niet al je wensen ingewilligd kunnen worden. Hadden die mensen een zaak, ze waren al 35 keer failliet geweest. En altijd ook weer dat kinderachtige strijden. Had je een deur van 3 kilometer breed, dan nog zouden ze er niet samen door kunnen.»

HUMO Wanneer in uw leven was u het ongelukkigst?

DE CAUWER «Enkele jaren geleden dacht ik: ‘t Zit hier allemaal goed. De kinderen zijn oké, de kleinkinderen zijn oké, iedereen verdient zijn kost. Juist op dat moment kreeg ik telefoon van Debbie, het enige kind uit mijn eerste huwelijk: ‘Ik heb borstkanker.’ Bam. Ineens had ik het níét meer goed. Zo ongelooflijk snel kan het gaan, hè?

»’t Is de kunst van het leven om te snappen dat het hier en nu te doen is, en niet volgende week of over twintig jaar. Dat heb ik goed begrepen toen mijn eerste vrouw overleed, nu bijna veertig jaar geleden. Ik ben sindsdien op veel vlakken veranderd. Zo heb ik tegen mezelf gezegd: ‘Foert jongens, ik doe voortaan wat ik graag doe. Ik leef in en voor de koers, want dat is mijn ding.’ Is dat egoïstisch? Misschien. Maar mocht iedereen maar kunnen doen wat hij graag doet, de wereld zou er veel beter voor staan. Door het overlijden van mijn vrouw ben ik ook anders gaan denken over geld en prestige. Toen ik jong was, moest ik per se een Porsche hebben: ik dacht dat dat me gelukkig zou maken. Maar een paar jaar geleden heb ik van Nissan een maand of twee met een GT-R mogen rijden, nog rapper dan een Porsche. Zie me hier nu zitten, dacht ik telkens als ik ermee reed. ‘Ben ik nu echt gelukkiger dan in mijn Skoda?’ Het antwoord was nee (lacht)

HUMO Hoe is het nu met uw dochter?

DE CAUWER «Debbie is inmiddels genezen verklaard. Ze spreekt nu op scholen over borstkanker.»

HUMO Heeft ‘s lands bekendste cocommentator iets met kunst?

DE CAUWER «Weinig, eigenlijk. Panamarenko, Dalí, Koen Vanmechelen met zijn kippen: ik laat mij vertellen dat dat kunst is, en ik geloof dat graag. Maar verder heb ik er niet zo’n mening over.»

HUMO En over boeken?

DE CAUWER «Ik lees geen boeken. Spijtig eigenlijk, maar ik kan me er niet op concentreren. Krantencolumns lees ik dan weer wel. Ik bewonder mensen die zo’n goeie column op poten kunnen zetten, waarvan je als lezer zegt: ‘Allee jong. Waar haal je dat nu vandaan?’ Hoe zalig moet het zijn om dat te kunnen! Zo’n Nico Dijkshoorn in Het Nieuwsblad bijvoorbeeld: soms zijn z’n columns er zo óp.»

HUMO Wat bezorgt u geestelijk genot?

DE CAUWER «Ik heb een goed geheugen, al zeg ik het zelf: dat is soms wel prettig. Onlangs zijn we met ons fietsgroepje een graveltocht gaan doen die ik twee dagen later in m’n eentje opnieuw heb gereden, uit het hoofd. Goeie genen, vermoed ik, want mijn vader ziet en hoort niet goed meer, maar hij kent nog vlot 40 telefoonnummers uit het hoofd. En van de 55 duiven die hij nog heeft zitten - op dit moment is hij ‘s werelds oudste duivenmelker - kent hij al de ringen vanbuiten. Faut le faire, hè?»

HUMO Tijd voor de eindsprint: wie is uw favoriete onenightstand?

DE CAUWER «Mijn ideale vrouw mag wat vorm hebben, en is niet te groot: meer dan een meter zeventig hoeft echt niet. Maar om daar nu een naam op te plakken? Moeilijk, moeilijk. Had je me 55 jaar geleden die vraag gesteld, dan had ik het wel geweten: Raquel Welch. Fantastisch mooie vrouw, al zal ze ondertussen wel al 80 zijn. Maar van mijn 15de of 16de herinner ik me nog levendig die fameuze poster waarop ze in een hertenleren bikini tussen de rotsen staat. Jawadde!»

HUMO Ik vergeet u nog bijna naar het hoogste lichamelijke genot te vragen.

DE CAUWER «Dan kom je al snel bij vrijen uit, hè. Maar als je een renner die een zware col in de Tour aan het beklimmen is, de vraag zou stellen wat hij verkiest: nu boven zijn of nu klaarkomen? Dan ben ik ervan overtuigd dat hij negen van de tien keer zal zeggen: laat mij maar bovenkomen. (Droog) Eenmaal boven is het een andere kwestie, natuurlijk.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234