Jef: ‘Mijn dochters mogen nooit ’s morgens gaan joggen op een verlaten plek. Dan lopen er nog gefrustreerde kerels rond’

vaderdagJef & Jasmine Vermassen en Wouter & Tine Torfs

'Mijn papa was zelfs fier toen ik een tatoeage op mijn arm liet zetten'

Jef: ‘Mijn dochters mogen nooit ’s morgens gaan joggen op een verlaten plek. Dan lopen er nog gefrustreerde kerels rond’

De scholen zijn weer open, dus vaders aller lande mogen zich komende zondag verheugen op ietwat knullig gemaakte kunstwerkjes van hun kroost. Humo ging praten met twee papa's en hun dochters, vroeg hen naar hun trots en hun angst, en knutselde met hun antwoorden een Vaderdaginterview in elkaar. 'Als ik een zoon had, zou ik niet zo bang zijn.'

JEF EN JASMINE VERMASSEN: 'VERHAALTJES VERZINNEN'

Hij is de bekendste strafpleiter van het land, zij hoopt door te breken als zangeres. Twee werelden kunnen nauwelijks verder uit elkaar liggen dan die van Jef Vermassen (73) en dochter Jasmine (29). 'Jasmine is een specialleke. Al van bij haar geboorte: de navelstreng zat twee keer rond haar nekje gedraaid. Het scheelde weinig of ze was hier niet geweest.'

HUMO Hoe is jullie band?

JEF VERMASSEN «Schitterend. Echt waar. Ik heb oneindig veel geluk met haar, en met mijn drie andere dochters. Ze zien elkaar graag én ze zien ons graag.»

JASMINE VERMASSEN «Papa is mijn dikke vriend. Ik lijk ook op hem: we zijn allebei heel perfectionistisch en gevoelig.»

HUMO Omschrijf hem eens als vader?

JASMINE «Hij is een harde werker, maar tegelijk ook heel aanwezig. Ik herinner me hoe hij ons vroeger in bed stopte. Hij had een ritueel: eerst een sprookje, en dan aaide hij zacht met zijn hand over onze ogen tot we in slaap vielen.

»Op vakantie gaan was ook een feest. In het zwembad speelde hij krokodil: 'Ik kom je vangen!' En in de wagen vertelde hij verhaaltjes. Dat zijn heerlijke herinneringen.»

JEF (glimlacht) «Dan vroeg ik hun: 'Waarover zal ik nu eens vertellen?' Al was het antwoord: 'Een citroen,' ik verzon een sprookje. Ik ben ze aan het uitschrijven en hoop ze binnenkort te publiceren. Mijn dochter Inneke kan prachtig tekenen - dat heeft ze van mijn vader, die kunstschilder was - en gaat al die verhaaltjes illustreren.

»Ik ben altijd een verteller geweest: ik heb leiding gegeven in de KSA en toen al waren verhaaltjes mijn dada. Als ik voor assisen pleit, denk ik soms: ik sta hier precies weer voor de jongetjes van de jeugdbeweging.»

JASMINE «Het mooie is: nu vertelt hij die sprookjes aan de kleinkinderen, en speelt hij krokodil met hen.»

JEF «Ik ben een familiemens. Zij komen op de eerste plaats. Ik heb tijdens mijn loopbaan kansen geweigerd - vooral uit politieke hoek - omdat ik wist dat ik dan geen familieleven meer zou hebben. Dat wilde ik mijn dochters en mijn vrouw niet aandoen.»

HUMO Is hij een strenge vader?

JEF «Nee.»

JASMINE «Ja.»

JEF (lacht)

JASMINE «Echt wel, hoor. Op vlak van jongens, bijvoorbeeld. Dan was het altijd van: 'Begin er maar niet te vroeg aan.' Of als we uitgingen: 'Tegen dat uur thuis, hè! Het is belangrijk om genoeg te slapen.' Misschien is streng niet het juiste woord, maar hij was wel... correct.»

JEF «Vooral bezorgd, denk ik. Vorige week was Eefje, onze op één na oudste dochter, met de fiets naar hier gekomen. Het was al donker toen ze weer naar huis ging, en ik vroeg mijn vrouw: 'Zou je niet naast haar rijden met de auto?' Ze moeten daar dan om lachen, want Eefje woont maar twee straten verder. Maar als strafpleiter zie ik erge zaken passeren, hoor. Ik weet wat er kan gebeuren. Zoiets vormt je, als vader.»

Jasmine Vermassen: 'Ik heb nog steeds het gevoel dat mijn familienaam er iets mee te maken heeft dat ik ben afgevallen in 'K3 zoekt K3'.'

JASMINE «Wij hebben dat meegekregen: op den duur begon ik ook op verdachte dingen te letten. En er is weleens iets vervelends gebeurd: iemand heeft me gevolgd op de fiets.»

JEF «Je wilt niet weten wat er allemaal gebeurt. Mijn dochters mogen nooit 's morgens vroeg gaan joggen op een verlaten plek. Dan lopen er soms foute kerels rond: gefrustreerde mannen, nog dronken van het uitgaan. Wat ik al gezien heb... Meisjes die verkracht zijn, soms zwaar toegetakeld. Afschuwelijk.

»Als ik een zaak had waarbij een kind was vermoord, moest ik nadien ook altijd even mijn kinderen dicht bij me hebben, op mijn schoot. Het schiet dan toch door je hoofd: wat als het mij overkomt?»

JASMINE «Ik moet wel zeggen: ik heb me nooit overbeschermd gevoeld. Papa was wel voorzichtig - hij wilde bijvoorbeeld niet dat we na een fuif alleen naar huis gingen - maar het was niet zo dat we niet mochten uitgaan.»

JEF «Mijn vrouw en ik bleven wakker om hen op te halen.»

HUMO Zou u over een zoon minder ongerust zijn?

JEF «Dat denk ik wel. Een zoon is sterker, kan misschien beter zijn plan trekken. Het is bovendien hoogst uitzonderlijk dat een seriemoordenaar of een seksmaniak achter een jongen aangaat. Een meisje is kwetsbaarder.»

HUMO Praatte u met uw dochters over uw werk?

JEF «Mijn principe is: wanneer ik thuiskom, hang ik mijn toga aan de kapstok. Dat lukt voor een stuk. Maar als ik me voorbereid op een zwaar dossier, ga ik daar helemaal in op. Dat merkten de meisjes vroeger ook. Soms zat het me zo hoog dat ik even moest ventileren.»

JASMINE «We hoorden soms spannende verhalen aan de keukentafel - die dan toch door ons hoofd spookten als we gingen slapen.

»Mijn zus en ik sliepen in aanpalende kamers en we hadden een soort codetaal ontwikkeld: zoveel klopjes op de muur betekende dat alles oké was. Op een keer kwam mama ongerust binnen: 'Maken jullie dat lawaai?' Wij ontkenden: we wilden niet dat onze codetaal ontdekt werd. Waarop ze heel bang werd, ervan overtuigd dat er iemand rond het huis sloop (lacht)

HUMO Werden jullie vaak aangesproken op jullie bekende vader?

JASMINE «Ja, nog steeds. Vorige week kwam papa op tv, en de dag nadien zei een collega dat ze zoveel respect heeft voor 'die advocaat'. En dan: 'Wat doen jouw ouders eigenlijk?' Ze had de link nog niet gelegd (lacht). Het omgekeerde gebeurt ook, dat ik negatieve reacties lees. Dat kan me héél boos maken, omdat ik weet dat het niet klopt.»

JEF «Hun familienaam is niet altijd een voordeel. Het is gebeurd dat een net afgestudeerde jurist met één van mijn dochters wilde uitgaan, om zo binnen te raken bij mijn kantoor. De dag dat hij hoorde dat hij geen stage kon doen, wilde hij haar niet meer zien. Dat is pijnlijk, hè.

»Na het proces rond de parachutemoord zijn we door een heftige periode gegaan (Vermassen verdedigde de familie van slachtoffer Els Van Doren, red.). We kregen doodsbedreigingen, er werden haatsites opgericht, Jasmines computer werd gehackt...»

JASMINE «Ik zat te werken toen plots mijn scherm uitviel en er een man in beeld verscheen die zichzelf aan het bevredigen was. Heel beangstigend.»

JEF «Ik word daar triestig van. Ik tracht gewoon mijn job in eer en geweten te doen. Moeten mijn kinderen daaronder lijden?»

JASMINE «Maar er zijn ook leuke kanten, hoor. Vake nam ons vroeger af en toe mee als hij iets voor tv moest doen. Dan mochten we mee achter de schermen en kregen we lekkere broodjes van de productie.»

JEF «Of die keer dat jullie met de auto van de minister om frietjes gingen (lacht). Toenmalig minister van Justitie Stefaan De Clerck was hier - we zouden samen uit eten gaan. De kinderen bleven thuis, maar hadden ook honger. Stefaan zei: 'Mijn chauffeur zal jullie wel naar een frituur brengen.' De mensen trokken zúlke ogen.»

HUMO Had u gehoopt dat één van uw dochters in uw voetsporen zou treden?

JEF «Ik zou fier geweest zijn, maar ik ben nu ook fier. Mijn dochter Joke is wel aan een studie rechten begonnen, maar zei na een tijdje: 'Ik doe het eigenlijk alleen maar voor jou.' Ze was ook bang dat ze haar hele leven met mij vergeleken zou worden. Ik snap dat: Axel Merckx was een goede wielrenner, maar was hij niet de zoon van Eddy Merckx geweest, hadden de mensen hem nog véél beter gevonden.

»Uiteindelijk is Joke maatschappelijk werkster geworden, mijn drie andere dochters zijn kleuterleidster. Sociaal engagement zit blijkbaar in onze genen. Ik zet me zelf ook graag in voor de goeie zaak, ik ben bijvoorbeeld lang voorzitter geweest van vzw Kindsoldaten. We zijn een keer met het hele gezin naar Rwanda geweest, maar omdat we verbonden waren aan die vzw, waren we vijand nummer één voor het opstandelingenleger van Joseph Kony. 's Nachts hoorden we schoten. Stropers, dachten we, maar achteraf bleek dat de kogels voor ons bestemd waren.»

HUMO Jasmine, jou kennen veel mensen van het programma 'K3 zoekt K3', waarin je net niet de liveshows haalde.

JASMINE «Ik ben kleuteronderwijzeres, ik werk ontzettend graag met kinderen. Maar muziek is mijn passie. Bij K3 zouden die dingen samengekomen zijn. Ik heb nog steeds het gevoel dat mijn familienaam er iets mee te maken heeft dat ik ben afgevallen. Ik kreeg goeie commentaren, maar het ging altijd maar over: 'Je vader gaat hier toch alle contracten niet komen nalezen, hè?'»

JEF «Mijn vrouw en ik zijn bewust niet naar die opnames gaan kijken, omdat we al wisten wat de kranten dan zouden schrijven: 'Vermassen misbruikt positie om zijn dochter te helpen in wedstrijd'. Nu ja, uiteindelijk hebben sommigen dat tóch geschreven (rolt met de ogen).

»Ik was zo verrast, maar ook zo fier toen ik de auditie van Jasmine zag op tv. Dat ze dat durft! Ik hoop dat ze ooit carrière kan maken in de muziek. Je moet doen waar je goed in bent. Ik wilde nooit advocaat worden, maar uiteindelijk voelde ik dat ik nergens anders voor geschikt was, en heb ik het toch maar gedaan.

»Op Spotify kun je onder haar artiestennaam Jazzy Z een nummer beluisteren dat ze onlangs heeft geschreven: 'Vlinder'. Het is prachtig. Ze is alleen veel te bescheiden om ermee naar buiten te komen.»

JASMINE «Ik ben te perfectionistisch. Van wie zou ik dat hebben? (lachje) Maar met dat nummer zou ik inderdaad wel graag iets doen.»

JEF «Ze moet enkel wat geluk hebben dat ze iemand vindt die haar een duwtje in de rug kan geven, of een band waarmee ze kan optreden.»

HUMO Jasmine, je zat ook in 'Shoppping Queens', het modeprogramma op VIJF met Jani Kazaltzis.

JEF «Jasmine is heel veelzijdig: ze is kleuterleidster, danslerares, personal coach, muzikante en rouwconsulente voor kinderen. Ik vind dat mooi: ik ben ook altijd graag met veel dingen bezig geweest: assisen, lezingen geven, boeken schrijven, reportages maken.»

HUMO U bent er nu 73. Jasmine, zeg jij als dochter nooit: tijd om het kalmer aan te doen?

JASMINE «Dat heb ik hem al váák gezegd. Dat hij meer moet genieten. Maar langs de andere kant: ik weet niet of die rust hem goed zou doen.»

JEF «Eén van mijn dochters zei onlangs: 'Toen je tijdens de coronacrisis niet kon pleiten, dacht ik: ons vader is een oud manneke aan het worden. Nu zie ik je weer opfleuren.' Assisen is mijn leven, ik voel me beter als ik bezig blijf en mensen kan helpen.»

HUMO Wat zijn jullie plannen voor zondag?

JEF «Eén van mijn kleinkinderen en mijn vrouw zijn deze week jarig, en we gaan dat allemaal samen vieren. Gelukkig mogen we nu net met een bubbel van tien mensen samenkomen.»

JASMINE «Mijn zussen en ik hebben elk jaar al voor een verrassing gezorgd voor Vaderdag. Héél misschien doen we dat dit jaar ook wel (lacht)

Tine Torfs: ‘Naar mama bel ik voor koetjes en kalfjes, naar papa voor de grote, levensbepalende dingen’

WOUTER EN TINE TORFS: 'EEN SOORT VAN SPION'

Goed anderhalf jaar geleden ging Tine Torfs (26) aan de slag als marketing officer bij Schoenen Torfs, de schoenenzaak die werd opgericht door haar overgrootouders. Sindsdien is Wouter Torfs (62), CEO van het bedrijf, niet alleen haar vader, maar ook haar baas.

HUMO Hoe voelt dat?

TINE TORFS «Superleuk. Vooral in het begin: als nieuwkomer in een bedrijf is het een fijn gevoel dat je papa daar ook rondloopt.

»Ik moet wel zeggen dat de realiteit niet helemaal klopt met het beeld dat ik vooraf had. Ik kende Schoenen Torfs alleen van de feestjes en de supertoffe medewerkersdagen. Het blijkt toch vooral hard werken (lacht)

WOUTER TORFS «Ook voor mij is het alleen maar positief - al was het maar omdat ik ons Tineke nu regelmatig kan zien, en niet één keer om de veertien dagen, zoals dat vaak gaat met kinderen die het huis uit zijn.»

HUMO Had je gehoopt dat één van je vier kinderen in het familiebedrijf zou stappen?

WOUTER «Ik laat hen vrij, ze moeten doen wat ze graag doen. Maar ik ben natuurlijk wel blij dat Tine voor ons heeft gekozen. We werken niet rechtstreeks samen - ze rapporteert aan haar nicht Lise - maar dat we beiden insiders zijn bij Torfs, maakt onze band wel speciaal.»

HUMO Zijn jullie op kantoor papa en dochter, of baas en werknemer?

TINE «In het begin was het zoeken: als we alleen waren, gedroeg ik me gewoon zoals een dochter bij haar papa. Maar wanneer er anderen bij waren, wist ik het niet zo goed. 'Moet ik nu Wouter zeggen in plaats van papa?' Intussen ben ik het gewend, we zijn gewoon onszelf. Alhoewel: als hij binnenkomt terwijl de collega's en ik net zitten te tetteren, denk ik: 'Oei mannekes, concentratie!'»

WOUTER «Het is bij ons een gouden regel dat familieleden gelijk behandeld worden. Ze zullen nooit voorgetrokken worden. Maar ik zal er niet flauw over doen: als ik iets goeds over Tine hoor vertellen, doet me dat als vader veel plezier. En mocht ik iets horen dat minder is, zou dat me raken. Je kunt je vaderschap 's morgens niet uitschakelen wanneer je je kantoor binnenstapt.»

HUMO Tine, wat als een collega een fout maakt? Zeg je dat tegen je vader?

TINE (beslist) «Nee. We zijn thuis heel open: doorgaans vertel ik alles aan mijn ouders. Maar toen ik bij Torfs begon, heb ik de klik gemaakt: vanaf nu gaat niet meer álles tot bij papa. Ik wil deel zijn van het team en niet worden aanzien als een soort spion.

»Toen recent 24 collega's hun job verloren, mede onder invloed van de coronacrisis, heb ik het moeilijk gehad. Ik sta achter elke beslissing die papa neemt, maar ik ben óók betrokken bij ons team. Ik zag hoe moeilijk papa het ermee had, en ik zag hoe moeilijk het was voor de collega's. Dat was verwarrend: mijn gedachten slingerden heen en weer.»

HUMO Praten jullie thuis over zulke dingen?

WOUTER «We praten wel over het werk, maar dan vooral over de faits divers. Niet over de grote strategische keuzes.»

Tine Torfs: 'Toen ik op mijn 17de mijn eerste vriendje had, had papa het moeilijk met het idee dat hij mij moest afgeven aan een andere man.'

HUMO Ben je een vaderskindje?

TINE «Goh, dat weet ik niet. Mama is van alle koetjes en kalfjes op de hoogte. Als, om maar iets te zeggen, mijn auto-spiegel afbreekt, is zij degene die ik zal bellen. Naar papa ga ik eerder voor de grote, levensbepalende dingen. Eén keer per jaar neemt hij me mee voor een tête-à-tête, en dan vraagt hij: 'Hoe gaat het in jouw leven?' Dat is zalig, hij kan zo goed luisteren en raad geven.

»Mensen denken soms dat papa geen aanwezige vader was, omdat hij hard werkt, maar dat klopt niet. Vroeger had mama haar tandartspraktijk, en zeker tijdens de beginjaren werkte ze vaak tot 's avonds laat. Dan was het papa die ons in bed stopte. Pas toen ik in het middelbaar zat, begon hij lezingen te geven, waardoor hij 's avonds vaker weg van huis was.»

HUMO Omschrijf hem eens in één woord?

TINE «Supermegabejubelend. Ik heb hem nog nooit horen zeggen dat we iets niet goed gedaan hebben. Hij zegt alleen wat we wél goed doen. Ik merk dat nu ook in het bedrijf: als ik iets doe, soms iets heel kleins, stuurt hij een mailtje: 'Goed gedaan!' Dat is zó motiverend. Het is de filosofie bij Torfs en ik geloof daar zelf ook honderd procent in: je kunt mensen vleugels geven door te focussen op hun talenten.»

HUMO Was hij een strenge vader?

WOUTER «Ik? Totaal niet. Dat is ook nooit nodig geweest: zeker ons Tineke was een braaf meisje.»

TINE «Als ik een pot confituur liet vallen, keek ik toch angstig in jouw richting hoor, niet naar mama. Nu, ik kan me niet herinneren dat je ooit één keer bent uitgevaren, maar misschien verloor je wat sneller je geduld.»

HUMO Tine, jij liet een tatoeage op je arm zetten. Tot blijdschap van je vader?

TINE (lacht) «Hij heeft daar heel positief op gereageerd. Voor mij was het best een stap: in onze familie lijken we allemaal op elkaar, in de zin dat we dezelfde waarden en manier van leven delen, maar op één nichtje na heeft volgens mij niemand een tattoo. Het was dus wel iets speciaals. Maar ik dacht: ik wil dit en ik ga het doen. Papa en mama schrokken even, maar reageerden erg begripvol. Papa was er zelfs fier op dat ik mijn eigen pad bewandel. Hij zei: 'Trek je niks aan van wat anderen ervan denken, het enige belangrijke is dat jij het mooi vindt.'»

HUMO Kom je als jongste van de vier makkelijker met dingen weg?

TINE «Ik had het soms wel wat makkelijker, ja. Op vlak van uitgaan, bijvoorbeeld: mijn zussen en broer hadden de weg al vrijgemaakt.»

WOUTER «'Het kindje van onze oude dag,' zo noemden we ons Tineke vroeger al lachend. En kijk: intussen is dat kindje ook al uitgevlogen.»

HUMO Is het moeilijk als je jongste het nest verlaat?

WOUTER «Niet echt. We zijn nog heel close: ze vraagt ons nog steeds om advies.»

TINE «Ik denk dat hij het moeilijker had toen ik op mijn 17de mijn eerste vriendje had. Toen kreeg hij, denk ik, het gevoel dat hij me moest afgeven aan een andere man.»

WOUTER «Dat uitvliegen is vooral symbolisch: ze woont niet meer onder ons dak. Ze heeft haar eigen stekje met haar vriend, Sören, en ik zie dat ze daar gelukkig is. Meer kan ik als ouder niet wensen.»

HUMO Ze zeggen dat vrouwen vallen op mannen die op hun vader lijken.

TINE «Sören is eerder introvert, dat is papa zeker niet. Maar nu ik erover nadenk: hij heeft een passie voor persoonlijke groei en mindfulness, en die passie heeft papa ook. Dus misschien lijken ze toch op elkaar.»

HUMO Tot slot: hoe vieren jullie zondag Vaderdag?

TINE «Euh... Niet.»

WOUTER «Ik wilde het nog verbloemen, maar nu je zelf zegt dat je niets gaat doen: het moet geleden zijn van toen je in het vierde leerjaar zat dat ik nog een cadeautje kreeg voor Vaderdag. Een pennenhouder gemaakt van wc-rolletjes.»

TINE «We hebben een whatsappgroep met het gezin en daar zie je weleens duizend emoticons en hartjes passeren - maar dat hoeft niet per se op de klassieke dagen te zijn. Toen in het bedrijf die ontslagen vielen en ik zag hoe papa daarmee worstelde, heb ik hem een bloemetje gestuurd. Dat typeert onze band: we gaan geen uur bellen, maar als er iets is, laten we elkaar voelen dat we er zijn. Dat zegt meer dan een cadeau op Vaderdag, toch?»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234