'Een vriendin van me heeft me al vaak proberen overtuigen dat Jan Vertonghen een veel betere partij is. Maar nee, voor mij is en blijft Eden Hazard de ware.' Beeld Humo
'Een vriendin van me heeft me al vaak proberen overtuigen dat Jan Vertonghen een veel betere partij is. Maar nee, voor mij is en blijft Eden Hazard de ware.'Beeld Humo

TUSSEN HEMEL & HELJanne Desmet

‘Mijn slokdarm is mega-elitair: hij accepteert enkel nog natuurwijn’

‘Als kind was ik erg gelovig,’ is de voortreffelijke actrice Janne Desmet (40) al begonnen terwijl we nog niet goed en wel neerzitten. ‘Daardoor kijk ik nog altijd in een reflex omhoog wanneer ik aan de hemel denk. ‘Maar néén!’ zeg ik dan tegen mezelf, ‘Ze hebben je maar wijsgemaakt dat de hemel daar is!’’

JANNE DESMET «Dat de hemel hier gewoon op aarde te vinden is, heb ik me pas echt goed gerealiseerd toen ik een jaar of tien geleden enkele maanden in m’n eentje door Nieuw-Zeeland reisde. Tot dan toe was ik nog niet eens alleen naar de bioscoop gegaan: je kunt je voorstellen hoe ik het in mijn broek deed toen mijn goeie vriendin Lien me naar de luchthaven reed.

»Het had ontzettend veel gesneeuwd die dag, en ter plekke bleek dat alle vluchten afgelast waren, behalve die naar Heathrow: daar stond ik dan met mijn gigarugzak. Ik ben terug naar buiten gewandeld, stiekem opgelucht, toen een man naast me kwam staan: ‘Where did you have to go, love?’‘Sydney’. Waarop hij: ‘Follow me. Run!’ Ik loop blind achter hem aan, beland in de rij voor de vlucht naar Heathrow en hoor ineens omroepen: ‘We hebben nog zes plekken over in het vliegtuig.’ Ik stond op plek vijf: zo ben ik dankzij die onbekende man op mijn bestemming geraakt – blijkbaar kon ik ook via Heathrow reizen. Op het moment dat ik op dat vliegtuig stapte, wist ik: ‘Alles komt goed.’

»En het kwám ook goed: het weidse, ‘Lord of the Rings’-achtige landschap van Nieuw-Zeeland gaf me een weldadig gevoel van bevrijding, en de bijna tastbare joie de vivre daar werkte aanstekelijk. Hier wil ik ooit wonen, dacht ik. Maar ik besef ook wel: stel dat je dat daadwerkelijk doet, dan blijkt altijd weer dat alles er au fond hetzelfde is als hier, alleen smaken de worstjes wat anders.»

HUMO Hoe stel je je de hel op aarde voor?

DESMET «Wacht, ik ben nog niet klaar! In Nieuw-Zeeland ben ik ook een keer met een parachute uit een vliegtuig gesprongen: dichter bij een religieuze ervaring ben ik nooit gekomen. Ik weet nog dat ik tijdens mijn vrije val de hele tijd tegen de mens naast me riep: ‘We’re going to hit the clouds!’ Waarop hij: ‘Shut up, it’s gonna be awesome!’ Terwijl we even later door die witte wolken vielen, kon ik alleen maar denken: ‘Ik ben veilig. Waarom ben ik zo vaak bang in mijn leven?’ Wat mijn geluk zo mogelijk nog groter maakte, was het feit dat mijn lief Benjamin (Boutreur, red.), die toen mijn lief nog niet was, me een paar uur eerder aan de telefoon gezegd had dat hij verliefd op me was.

»Maar je vroeg me naar de hel, hè? Die komt in de buurt van wat je ziet als je ’s morgens online de krant leest. ’t Is toch waar?»

HUMO Ben je een enthousiaste lezer?

DESMET «Van boeken? Ja, al kan ik er enkel op reis de tijd voor maken. Maar dan verorber ik er ook met gemak tachtig, zonder overdrijven. Ik nestel me ’s ochtends als een katje op een ligstoel en ik begin eraan, constant vrezend dat mijn lief weer ergens met mij naar de natuur wil gaan kijken (lacht).

»Ik lees vooral het soort boeken die mijn vrienden me aanraden, of waar van die sterretjes op staan. Lijstjesboeken, zeg maar. Voor onze vakantie over twee weken ligt hier onder meer dat bekende boek van Marieke Lucas Rijneveld klaar. Een boek is voor mij altijd een veldslag, waardoor de overwinning bij de laatste drie woorden des te groter is.»

HUMO Wat bezorgt je geestelijk genot?

DESMET «Met een paar mensen van Studio Orka, onder andere Titus De Voogdt en Dominique Van Malder, zijn we collectief verslaafd geraakt aan Karels Crypto, het wekelijkse cryptogram van Karel Vereertbrugghen in De Standaard. Aanvankelijk ergerde ik me er blauw aan dat ik het niet kon – mijn uit de lagere school stammende intellectuele minderwaardigheidscomplex speelde weer op – maar ik heb toch doorgezet. Gelukkig maar, want ik heb gemerkt dat het vinden van een woord me hetzelfde waanzinnige gevoel geeft als wanneer ik in Bellewaerde met de rollercoaster naar beneden zoef.»

HUMO Kunnen de schone kunsten je bekoren?

DESMET «Ja. Toen ik in Amsterdam woonde, ging ik geregeld naar het Rijksmuseum. Op zekere dag kwam ik voorbij ‘Het melkmeisje’ van Johannes Vermeer: ik zag daar een man die er al een tijdje leek te staan. Twee uur later, op weg naar de uitgang, zag ik die man daar nog altijd naar dat schilderij staan kijken. Ik besloot hem aan te spreken: ‘Meneer, u vindt het precies wel erg mooi?’ Het bleek een Brit te zijn die twee keer per jaar naar Amsterdam kwam, enkel en alleen om naar ‘Het melkmeisje’ te kijken. Een uur lang heeft-ie vervolgens zijn liefde uit de doeken gedaan voor dat werk en de maker ervan. Sindsdien kijk ik met een andere blik naar ‘Het melkmeisje’. Zo werkt het vaak met mij en kunst: soms is het iets wat me zomaar overkomt, maar nog vaker weet ik het pas echt te appreciëren wanneer het verhaal erachter me fascineert.»

HUMO Wat bezorgt je het hoogste gastronomische genot?

DESMET «Ik ben een zeer, euhm… Nee, wacht. Ik wilde zeggen: ik ben een zeer oraal ingesteld mens, maar dat zinnetje zou er dan natuurlijk weer worden uitgelicht. Leer mij de geschreven pers kennen! Maar wat ik bedoel: ik eet erg graag. Verfijnd met een pincetje of als een oermens met m’n handen, mij maakt het niet uit. Goeie boter op brood: ik kan daar intens gelukkig van worden, net als van de hesprolletjes van mijn moeder. En o ja: mijn lief is een wildplukker. Af en toe trekt hij iets schimmigs uit de berm waarvan je zou zweren dat het onkruid is, maar waarmee hij iets weet te bereiden waarvan je zegt: ‘Man-ne-kes. Hoe lekker is dit?’»

HUMO Ben je een al even oraal ingesteld mens wanneer het op drinken aankomt?

DESMET «Ja. Maar omdat ik niet over de allerbeste slokdarm van de wereld beschik, heb ik een tijdlang geen alcohol kunnen drinken. Toen ik terug begon, merkte ik dat mijn slokdarm mega-elitair was geworden: hij accepteerde enkel nog natuurwijn! Man, ik heb echt al gevoelens gehad voor bepaalde flessen natuurwijn. Twee dagen nadat ik er een paar glazen van heb gedronken, kan ik nog altijd verzaligd ‘Maar jongens toch, dat was lekker!’ lopen te zuchten. Het gevaar van de mateloosheid loert dan wel om de hoek, natuurlijk. Uitzonderlijk transformeer ik zelfs in de puber die op een schuimparty geen nee kan zeggen tegen de zoveelste breezer. Nu goed, verslaafd ben ik gelukkig enkel aan iets non-alcoholisch: Tao. Isabelle Van Hecke, ook een West-Vlaamse actrice, woont een paar honderd meter van mijn deur in Hoboken: wij gaan in de supermarkt altijd het gevecht aan om dat drankje. Wanneer ik de rayon van de kombucha’s leeg aantref, sta ik soms versteld van de agressie die ik dan voel.»

HUMO Nog meer alledaagse ergernissen?

DESMET «Niet echt. ’t Is te zeggen: ik vind alles interessant, dus ook alledaagse ergernissen. Wanneer iemand me op de zenuwen werkt, verander ik automatisch in een soort amateurpsycholoog die in vogelperspectief naar de situatie kijkt, en wil snappen wat er aan de hand is. Eigenlijk erger ik me nog sneller aan mezélf. Bijvoorbeeld aan het feit dat ik niet alles in mijn leven even goed onderhoud. Mijn ijskast niet, en in mijn vriendschappelijke en professionele contacten kan het ook soms beter. Jij moet je toch ook hebben zitten opwinden omdat je me amper te pakken kreeg? Máár: uiteindelijk is het wel gelukt.»

HUMO Wat is voor jou het ultieme lichamelijke genot?

DESMET «In de weg onder het Justitiepaleis in Antwerpen is er een hobbeltje. Wanneer je daar overheen rijdt, is het alsof je hersenen even in het ijle blijven hangen alvorens zich terug in je schedel te nestelen. Een heerlijk gevoel, dat ik ook weleens heb in de lift van de Antwerpse Stadsschouwburg: ergens tussen de vierde en de vijfde verdieping lijkt die een klein sprongetje te maken. En nu zou jij willen weten met wie ik weleens in die lift zou willen staan, nee?»

HUMO Correct.

DESMET «Met Eden Hazard. Oe ja! Een vriendin van me heeft hem al een paar keer van dichtbij gezien, en probeert me ervan te overtuigen dat Jan Vertonghen een veel betere partij is. Maar nee, voor mij is en blijft Eden de ware. Het heeft vooral te maken met het licht in z’n ogen wanneer-ie zich op het veld aan het amuseren is met de bal. Op die momenten zou ík die bal willen zijn, haha. Op het WK heeft hij een keer een passje gegeven aan zichzelf, waarbij hij even over de lijn liep. Ik heb daar duizend keer opnieuw naar gekeken.

»Nu, er zijn ook momenten waarop de Rode Duivels collectief in een bepaalde zone raken: dan vind ik ze allemaal aantrekkelijk. Ik zou dus zeggen: ik nodig wat vrienden en vriendinnen uit, en ik zorg ervoor dat we met z’n allen samen in de lift van de Antwerpse Stadsschouwburg belanden. Ik kan nu al niet wachten op dat kleine sprongetje tussen het vierde en het vijfde!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234