Mission: Impossible – Rogue Nation

Het onmogelijke duurt iets te lang.

Een pakje dat in het laadruim van een startklaar vliegtuig zit, en dat tot elke prijs teruggehaald moet worden. Een legendarische geheim agent (Tom Cruise als Ethan Hunt, voor de vijfde keer alweer) die in ongenade valt. Een stuntelige Britse sidekick (Simon Pegg) die wat geinigheid in de plot komt injecteren om de in sneltreintempo voortdenderende actie beetgaar te maken. Waanzinnige achtervolgingen op twee, vier of méér wielen. Een boosaardige organisatie van superschurken die (we hebben je dóór, Rudy De Leeuw) de schimmige naam Het Syndicaat draagt. Een centrale computerterminal die gehackt moet worden (zij het deze keer onder water) én een gastrol voor Alec Baldwin. Nee, voor originele plotwendingen hoeft u ook deze keer niet aan te kloppen bij Cruise en co. Maar mensen, wat een rit alweer.

Het IMF – in dit universum de Impossible Missions Force – wordt na de controversiële missie met desastreuze resultaten ontbonden, en hun agenten worden vogelvrij verklaard door de CIA. Het teken voor Ethan Hunt, de belangrijkste IMF-agent, om onder te duiken en op eigen houtje de zoektocht voort te zetten naar Het Syndicaat, de schemerorganisatie die overal ter wereld oorlogen en rampspoed ontketent.

Bereid u dus voor op een rondje globetrotten met de snelheid van het licht, met op zowat elke stopplaats een achtervolging die steevast meer blikschade veroorzaakt dan een Poolse trucker die tijdens het spitsuur op de E40 net z’n koffie heeft uitgegoten over de cruisecontrolknop. Razen, rennen, en repeat. Misschien dáárom, met al dat gekletter en gesjees, dat de memorabelste scène zich net afspeelt wanneer er even – al is het echt maar even – ademruimte is, er minutenlang niet wordt geschreeuwd, en zich in de coulissen van het Weense operagebouw een enerverend kat-en-muisspelletje kan ontvouwen, op de maat van de muziek in de aan de gang zijnde voorstelling.

U hoort het: erg lollig allemaal. En toch twee bedenkingen die we na afloop niet van ons konden afschudden. Eén: kon er nu écht nergens meer geknipt worden in die loodzware 2 uur en 10 minuten die ‘Rogue Nation’ van u vraagt, en die u geheid puffend in uw zitje achterlaat? De vraag stellen is ze beantwoorden. En twee: zijn dat nu écht de jaren die zich daar stilaan beginnen af te tekenen op de schier eeuwig jeugdig ogende facie van Tommie Cruise? Zie ook hier ons antwoord op vraag één.


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234