null Beeld

Moderat - II

Sascha Ring: vraag hem of een nieuwe Moderat-plaat iets is waar hij naar heeft uitgekeken en hij antwoordt met een ‘Yeeaaaaah’ die de jongste tien jaar alleen aan Lotto-winnaars en NVA-burgemeesters is ontsnapt.

Frederick Vandromme

In het dagelijkse leven is hij Apparat, en net als Gernot Bronsert en Sebastian Szary van Modeselektor heeft hij, voor een relatief beperkte maar fervente aanhang, al lang niets meer te bewijzen. Alleen schoot het vrijheidsgevoel er blijkbaar wat bij in: ‘Bij de eigen projecten hebben we de grenzen van ons territorium al te lang geleden afgepist. Te veel buiten de verwachtingen kleuren, en we worden teruggefloten door de fans. Bij Moderat doen we wat we willen.’ Een beginselverklaring die op ‘II’ verder doorgetrokken wordt dan op hun langspeeldebuut uit 2009. ‘Moderat’ bestond naar eigen zeggen in de eerste plaats uit ‘gemicrogolfde Modeselektor-kliekjes en gerecycleerd Apparat-drijfhout’, nu zijn ze van nul begonnen. Nóg een externe factor die hun ernst onderstreept: om hun vorige tour voor te bereiden, hadden ze daar twee dagen voor uitgetrokken. Nu: drie wéken.

De afgeworpen vruchten zijn barstensrijp: ‘II’ is mooi geworden, en gaat verder waar John Talabot vorig jaar eindigde met het geweldige ‘ƒIN’. En: wie de analyse leest merkt inderdaad dat Gernot en Szary vaak verantwoordelijk zijn geweest voor de ideeën die men van Apparat verwacht, en omgekeerd.

‘II’ heeft songs die op hoofd en hart mikken (‘Gita’, ‘Let in the Light’), lome dancetracks die voor de benen gaan (‘Versions’) en enkelingen die beide combineren (‘Bad Kingdom’, ‘Therapy’). ‘Milk’ is, met zijn tien minuten looptijd en opborrelende beat, een onverwacht pièce de résistance. Omdat het haast ongemerkt van eb naar vloed gaat, en je al lang verkocht bent vóór iemand ‘interessant’ of ‘vernieuwend’ kan zeggen.

Vreemd: volgens één Amerikaanse recensent klinkt de zanglijn van ‘Bad Kingdom’ in gindse oren ‘te schmalzerig, iets wat alleen Europeanen kunnen plaatsen’. Het is de stem van Ring waar hij het dan over heeft, en gelúkkig zijn we onderdanen van Europa, want het is een geluid waarin het heerlijk wentelen is. Evengoed vreemd: zet de basiseigenschappen van ‘II’ op een rij – kaalgeslagen ritmes, monotoon herhaalde verzen, atonale hooks, veel stilte – en je krijgt het vermoeden dat dit een koude plaat is; maar luister, en je hoort iets broeierigs en zwoels, bijna een levend organisme.

Wil iemand tussendoor noteren dat dit één van die zeldzame platen is die tegelijk de vaart hebben van een detectiveromannetje én de emotionele slagkracht van een prijzenwinnende dichtbundel? Dat ‘II’ in de eerste plaats beoordeeld dient te worden op zijn volgehouden, lekkere flow, eerder dan op individuele nummers? En dat het bijbehorende artwork van vaste kornuiten Pfadfinderei niet alleen op aangename wijze aan Charles Burns doet denken, maar ook aardig bij de muziek past – rauw en expliciet (op de hoes staat iemand zijn eigen gelaat te villen) maar ook subtiel en op een vreemde manier aantrekkelijk.

Moderat heeft een nieuwe plaat uit: zij blij, wij blij. Zou bovendien ook weleens eens iets voor u kunnen zijn. Kopen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234