‘Als het meisje dan op de hotelkamer kwam, ging ik even weg’ Beeld Saskia Vanderstichele / Humo / 2019
‘Als het meisje dan op de hotelkamer kwam, ging ik even weg’Beeld Saskia Vanderstichele / Humo / 2019

seksualiteit

Moeder brengt autistische Niels regelmatig naar prostituee: 'Als ik mijn zoon gelukkig zie, ben ik dat ook’

Voor Niels zijn seks en intimiteit niet vanzelfsprekend. Daarom brengt zijn moeder Chantal hem regelmatig naar een prostituee. ‘Ik gun mijn zoon dit enorm. En het taboe moet worden doorbroken.’

Maak kennis met Niels, eind 20 en woonachtig in Altena (Nederland), thuis bij zijn moeder. Hij is autistisch; hij maakt moeilijk contact, is recht voor zijn raap, maar ook vriendelijk, haast hij zich te zeggen. En ook wat verlegen in het dagelijks leven. Een duurzame relatie aangaan is daarom niet gemakkelijk. De basisschool en middelbare school gingen hem gemakkelijk af. Ondanks zijn autisme zat Niels op een gewone school. Hij werd niet gepest, stond op het schoolplein nooit alleen in een hoekje en als er een kinderfeestje was, was Niels er. En de meisjes vonden hem aardig en leuk.

Maar toen hij ouder werd, bleek het toch moeilijk om iemand te vinden met wie hij het leven delen kon. En dat terwijl Niels toch ook steeds meer seksuele behoeften kreeg. Hij was misschien wat laat, maar zijn moeder weet dat aan zijn beperking. Haar zoon is weliswaar bovengemiddeld intelligent en met zijn fijne motoriek is niets mis, met zijn grove motoriek wel, vanwege een spierziekte. Hij maakt veel gebruik van een rolstoel. Dus een trapje op of af, daar heeft hij anderen voor nodig. Vaak is dat zijn moeder.

Niels heeft het wel geprobeerd, iemand vinden via een datingapp.

NIELS «Maar er reageerde nooit iemand. Misschien stond mijn profielfoto hen niet aan. Tegelijkertijd wist ik ook helemaal niet hoe ik dat moest aanpakken, wat ik zou moeten zeggen. En ik weet zelf ook wel dat ik niet de knapste ben.”

Een jaar of vier geleden kwam Niels echter via internet bij Flekszorg terecht: een organisatie die bemiddelt in sekszorg voor mensen met een beperking, ouderen of chronisch zieken. Online maakte hij een afspraak. Er was echter nog één drempel te nemen: hij moest zijn moeder vertellen wat hij wilde.

CHANTAL «Ik had nooit iets aan hem gemerkt. Hij vertelde er nooit over en ik wist echt niet dat het hem zo bezighield.»

Maar Chantal stemde toe. Zij zou hem helpen, boekte voor een heel weekend een hotelkamer ergens in Nederland en ze maakte er met haar zoon een uitje van.

CHANTAL «Als het meisje dan dat uurtje op de hotelkamer kwam, ging ik weg.»

Ze vertelt het alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

CHANTAL «Dat ís het ook. Niels is geestelijk gezond en heeft net als iedereen seksuele behoeftes. Daarom ben ik blij dat zoiets bestaat. Als ik mijn zoon gelukkig zie, ben ik dat ook.»

Eerste keer

De eerste keer, de keer dat Niels werd ontmaagd door een prostituee, staat hem nog helder voor de geest. Zijn moeder was een stuk nerveuzer dan hijzelf was geweest.

CHANTAL «Ik stond er 200 procent achter, maar het was toch spannend. Ik was in elk geval blij dat ik zelf niet uit de kleren hoefde.

NIELS «Ze had wel veel aandacht voor mij, maar ze had eerlijk gezegd een beetje een boers accent. Dat viel tegen.»

CHANTAL (lacht) «Misschien dat ze jou aan mij deed denken. Ik kan ook heel plat praten.»

Met die vrouw heeft Niels daarna nooit meer afgesproken. Wel met andere - leukere - meisjes. Het probleem was echter dat hij niet zelf iemand kon uitzoeken. Dat deed het bureau voor hem, op basis van zijn voorkeuren qua uiterlijk. Toch kwam dat niet altijd overeen. Bovendien moest Niels elke keer een maand van tevoren een afspraak maken. Dat werkte niet zo bij Niels. Je behoefte aan intimiteit bevredigen is geen agendawerk. Een prostituee bezoeken is volgens Niels en zijn moeder toch echt iets anders dan een tandarts- of kappersafspraak.

Nu komen Niels en zijn moeder alweer een paar jaar bij Club-A15 in Gorinchem. Naar volle tevredenheid.

NIELS «Om ‘de daad’ is het mij niet per se te doens. Ik vind het fijn om aandacht te krijgen, gestreeld te worden en geknuffeld. Klaarkomen hoeft voor mij echt niet. Ik ben niet zo veeleisend. Wel merk ik dat ik hier makkelijker en veel meer praat dan ergens anders. Ik heb respect voor de vrouwen en zij hebben dat voor mij. Dat vind ik belangrijk.»

Club-A15

Niels en zijn moeder vertellen hun verhaal in de keuken van de seksclub aan de Arkelsedijk.

CHANTAL «Dit vertel je niet aan de bar waar andere mensen bij zijn. Slechts een paar andere mensen, waaronder een ander familielid en de huisarts, weten dat Niels zo nu en dan naar een seksclub gaat. Familie en kennissen, ze weten van niets. En dat willen We graag zo houden. Bang om met de nek te worden aangekeken. ,

»Er rust nog altijd een taboe op. Maar ik ben blij dat er seksclubs bestaan. Ik heb bewondering en respect voor die dames. Weliswaar geven ze hun lichaam prijs, maar ze doen mooi werk. En seksualiteit is iets menselijks. Ik snap zelfs dat als je thuis niet aan je trekken komt of een slechte relatie hebt, dat je dan een club bezoekt. En dat mensen met een beperking daardoor ook seks kunnen hebben, is heel fijn. Dat mag best hardop worden gezegd.»

Toch willen beiden niet met hun echte naam hun verhaal doen. Ook alle andere elementen in het artikel die naar Niels en zijn moeder kunnen leiden, zijn weggefilterd: het dorp waarin ze wonen mag niet worden genoemd en dat geldt ook voor de naam van de sportvereniging en die van de scholen waarop Niels heeft gezeten. En ja, natuurlijk zijn ze wel eens bang om op het parkeerterrein van de Gorcumse club een bekende tegen te komen of anderszins ‘gesnapt’ te worden.

Daar komt nog bij dat moeder en zoon geregeld naar de kerk gaan en ze vermoeden dat prostitueebezoek niet breed wordt geaccepteerd binnen de kerkmuren.

CHANTAL «Zelf denk ik dat God hier wel oké mee is. Ik heb het Hem nooit gevraagd, maar ik denk dat hij het goed vindt. Niels doet niemand kwaad en als hij een vriendin had gehad, had hij ook gewoon seks gehad.»

Rotjaar door lockdowns

Seksclubs mogen sinds kort weer open, tot grote vreugde van Niels en zijn moeder. Ze hebben een rotjaar gehad, bekennen ze. Niels werd depressief, boos. Het leven was leeg en saai, vertellen ze.

CHANTAL «Zeker als ik merkte dat zijn seksuele behoeftes niet konden worden bevredigd.»

Haar zoon kijkt opzij naar zijn moeder, maar zwijgt verder.

CHANTAL «Of wil je niet dat ik dat vertel? We hebben afgesproken dat als ik iets zeg wat jij niet goed vindt, dat jij dat dan moet zeggen.»

Maar Niels lijkt er geen probleem mee te hebben.

CHANTAL «De maanden tussen de lockdowns in wilde Niels hier vaker naartoe. Ik heb hem dat steeds ontraden, uit angst om toch corona op te lopen. Maar daar heb ik echt spijt van. Niels heeft het afgelopen jaar zoveel moeten inleveren. Hij kwam nergens meer. Juist in die moeilijke tijd had ik hem meer zijn gang moeten laten gaan. Natuurlijk komt het mij niet altijd uit als Niels hier naartoe wil. Ik heb ook wel eens afspraken. Maar het is me toch wel eens gebeurd dat ik met een smoesje een vriendin afbelde om met Niels naar de club te gaan.»

Club-A15 in Gorinchem. Beeld Club-A15
Club-A15 in Gorinchem.Beeld Club-A15

Chantal levert hem dan af. Bij mooi weer gaat ze op het parkeerterrein in een tuinstoel achter haar auto zitten, een beetje verscholen. Een boekje lezen. Of ze maakt een ommetje als haar zoon met een dame naar boven is. Is het koud of slecht weer, dan gaat ze in de grote hoekbank zitten achterin de club. Een beetje uit het zicht, achter de danspaal. Of ze maakt een praatje met eigenaar Ed of zijn vrouw.

Geen vergoeding

Eind vorige maand was het de week van de sekszorg. In een campagne werd aandacht gevraagd voor het beleven van intimiteit en seksualiteit door mensen met een beperking. Online was er een talkshow en elke avond werd om 20.00 uur de korte film Ada vertoond. Ook is er inmiddels een stichting Tiresias. Die onafhankelijke partij zet zich in voor de seksuele rechten van mensen met een beperking. Een belangrijk speerpunt van de stichting is de vergoeding voor sekszorgverlening.

Vanuit de wet is er voor lichamelijk gehandicapten een vergoeding voor sporten in Nederland. Die is er ook voor hulp bij aankleden of het uitoefenen van een hobby, maar op het gebied van seks is die er niet.

CHANTAL «Een bril of steunkousen worden geheel of gedeeltelijk vergoed. Waarom dit niet? Het is heel duur en voor veel mensen niet te betalen.»

NIELS «Ook een kleine eigen bijdrage zou al goed zijn.

»Ik weet niet of ik ‘nog aan de vrouw’ raak. Op zich zou ik wel een vriendin willen, maar een relatie opbouwen en onderhouden zal voor mij altijd moeilijk blijven. Nu hoef ik met niemand rekening te houden.

(glimlacht)» En een bijkomend voordeel ten opzichte van een vaste relatie: ik kan elke keer met een ander meisje.»

(AD)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234